ใครคือนักแสดง ใน อิ ท โผล่จากนรก ที่รับบทนำ?

ความทรงจำแรกของฉันกับหนังเรื่อง 'It' โผล่จากนรก คือภาพของเด็กกลุ่มหนึ่งที่ยืนรวมกันแบบไม่ค่อยมั่นใจแล้วต้องเผชิญกับสิ่งที่น่ากลัวกว่าที่คิดไว้มากนัก และคนที่ฉันเห็นว่าเป็นตัวนำของเรื่องในมุมของความผูกพันทางอารมณ์คือ Jaeden Martell ผู้รับบท Bill Denbrough การเล่าเรื่องพุ่งไปที่การเติบโตและความกลัวร่วมกันของเด็กๆ ซึ่งทำให้ Bill ของ Jaeden กลายเป็นศูนย์กลางทางอารมณ์ แม้หนังจะเป็นงานกลุ่ม แต่บทของ Bill ขยับเรื่องราวไปข้างหน้าได้ชัดเจน — ความสูญเสียของเขา ความมุ่งมั่นเพื่อแก้แค้น และเสียงเล่าเรื่องบางครั้งก็ให้มุมมองจากตัวเขา จังหวะของฉากสำคัญๆ มักจะกลับมาเชื่อมกับตัวละครนี้ ทำให้รู้สึกว่า Jaeden รับบทนำในแง่ของเนื้อหาและความผูกพันกับผู้ชม นอกจากการแสดงของ Jaeden ยังต้องชมการทำงานของทีมนักแสดงเด็กคนอื่นๆ เช่น Sophia Lillis ที่เล่นเป็น Beverly และ Finn Wolfhard ที่มีมุกตลกแทรกเข้ามา ทุกคนช่วยกันสร้างความสมดุลของหนังระหว่างความหวานของมิตรภาพและความสยองของ Pennywise ซึ่งทำให้ภาพรวมออกมาเป็นหนังวัยรุ่นสยองขวัญที่มีหัวใจ การที่ฉันชอบให้ Jaeden ถูกมองว่าเป็นผู้นำไม่ใช่เพราะเขาเด่นกว่าเพื่อนๆ ด้านฉากบู๊ แต่เป็นเพราะการอุทิศความรู้สึกในบทที่ทำให้เรื่องนี้มีแก่นกลางอย่างชัดเจน — นั่นคือการเดินทางของเด็กคนหนึ่งที่ต้องเผชิญกับความสูญเสียและความกลัว แล้วพาเพื่อนร่วมทีมฝ่ามันไปด้วยกัน

เราไม่เคยคิดว่าตัวตลกจะทำให้ขนลุกได้ขนาดนี้ จนกระทั่งได้เห็นการแสดงของบิล สการ์สการ์ด (Bill Skarsgård) ในหนังเรื่อง 'It' และ 'It: Chapter Two' บท Pennywise ที่เขาเล่นมันคือสิ่งที่คนจำได้ทันที — ไม่ใช่แค่หน้าตาหรือเมคอัพ แต่เป็นวิธีที่เขาขยับคอ ใช้น้ำเสียงแปรเปลี่ยนแบบไม่คาดคิด และการหัวเราะที่โหดร้ายเหมือนใครบางคนกำลังเล่นของเล่นในมือ การแสดงของเขาทำให้ตัวละครนี้มีมิติทั้งความตลกและความชั่วร้ายพร้อมกัน ฉากที่เขาปรากฏตัวในซีนมืด ๆ หรือเวลาที่ค่อย ๆ โน้มลงมาคุยกับเด็ก ๆ เห็นชัดเลยว่าเขาเล่นกับช่วงจังหวะได้ดีมาก — มีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการกระพริบตาเพียงครั้งเดียวหรือการเอียงศีรษะ ที่ทำให้คนดูรู้สึกไม่สบายตัวอย่างตั้งใจ การออกแบบเสียงและมุมกล้องยิ่งช่วยขยายความน่ากลัวของการแสดงนั้น ทำให้ Pennywise กลายเป็นตัวร้ายที่ติดตาและพูดถึงได้ยาวนาน ตอนจบของฉากแต่ละตอนมักทิ้งไว้ด้วยความหลอนที่ยังตามหลอกหลอนฉัน ต่อให้หนังจะมีนักแสดงชื่อดังอีกหลายคน แต่สิ่งที่บิลมอบให้กับ Pennywise มันชัดเจนจนยอมรับไม่ได้ว่าใครจะเล่นบทนี้แทนแล้วได้ผลเท่าเขา — นั่นคือเสน่ห์แบบน่าเกลียดที่ฉันยังคงมองย้อนกลับไปบ่อย ๆ

เราเชื่อว่าตัวละครที่แฟนคลับจาก 'It' ชื่นชอบมากที่สุดก็คงต้องยกให้ตัวตลกเพนนีไวส์อย่างไม่ยาก เพราะภาพลักษณ์และการแสดงที่ตราตรึงเกินคำบรรยายทำให้มันกลายเป็นไอคอนของความน่ากลัวในยุคใหม่ การปรากฏตัวของเพนนีไวส์ในฉากอย่างการชักชวนจอร์จีในท่อระบายน้ำ หรือฉากน้ำตาเลือดในบ้านหลังเก่านั้นมีพลังทางภาพและอารมณ์ที่ฉันไม่เคยลืม ยิ่งการตีความโดย Bill Skarsgård ในเวอร์ชันปีหลังๆ ทำให้เพนนีไวส์ดูหลอนขึ้นและมีมิติด้านจิตวิทยามากขึ้น ต่างจากเวอร์ชันคลาสสิกที่ Tim Curry เล่นไว้แบบเต็มไปด้วยเสน่ห์มืดๆ แฟนๆ จึงชอบคุยกันไม่รู้จบเกี่ยวกับว่ามันคือปีศาจที่เล่นกับความกลัวหรือสะท้อนแผลในจิตใจของตัวละคร ในฐานะแฟนหนังสยองขวัญ ฉันมองว่าความนิยมของเพนนีไวส์ไม่ได้มาจากความโหดร้ายเพียงอย่างเดียว แต่มาจากความสามารถในการสลับหน้ากาก ระหว่างหน้ากากเด็กน้อยบริสุทธิ์กับรอยยิ้มที่ทำให้ทุกคนขนลุก ฉากคอสเพลย์และงานแฟนอาร์ตที่ระลอกตามมาสะท้อนถึงการที่เพนนีไวส์กลายเป็นสัญลักษณ์ที่แฟนๆ อยากตีความต่อ ถ้าพูดกันอย่างตรงไปตรงมา ความเป็นอมตะของตัวละครนี้คือสิ่งที่ทำให้คนยังพูดถึงมันต่อไปอีกนาน

ท่ามกลางความน่าสะพรึงของหน้ากากและการแสดงที่ทำให้ขนลุก นักแสดงคนหนึ่งที่โดดเด่นจนฉันต้องพูดถึงก่อนคือ บิล สการ์สการ์ดในบทเพนนีไวส์ของ 'อิท โผล่จากนรก' เขาทำให้ตัวละครคลาสสิกดูใหม่และน่าขนลุกมากขึ้นจนสื่อต่างประเทศและคนดูหลายกลุ่มชื่นชมการพลิกบทนี้อย่างไม่หยุด ยิ่งในฉากที่เปลี่ยนอารมณ์จากขบขันไปเป็นน่าหวาดหวั่นลมหายใจของคนดูแทบค้าง ฉันรู้สึกว่าพลังการแสดงของเขาเป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้หนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จทางความรู้สึก การแสดงของน้องๆ ในกลุ่มเด็ก ๆ ก็ได้รับคำชมด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะ โซเฟีย ลิลลิส ผู้รับบทเบเวอร์ลี่ ที่ถูกพูดถึงเรื่องความเป็นธรรมชาติและมิติอารมณ์ที่เข้มข้นจนทำให้บทหญิงเด็กมีพลัง ไม่เพียงแต่คำชมจากแฟนหนังเท่านั้น ผลงานนี้ยังช่วยเปิดทางให้ทั้งสองได้รับการเสนอชื่อและรางวัลจากวงการภาพยนตร์หลายแห่ง ทั้งในฝั่งนักแสดงหน้าใหม่และรางวัลที่ยกย่องการออกแบบตัวละครและเมคอัพซึ่งเสริมให้เพนนีไวส์มีความหลอนสมจริง สรุปแล้วความสำเร็จของ 'อิท โผล่จากนรก' ไม่ได้เกิดจากคนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียว แต่เป็นการผสมผสานระหว่างการแสดงที่โดดเด่น งานเมคอัพที่ละเอียด และการกำกับที่จับจังหวะความหลอนได้เฉียบคม ฉันชอบที่หนังให้พื้นที่กับนักแสดงหน้าใหม่ได้ฉายแสง และบิลกับโซเฟียกลายเป็นชื่อที่คนพูดถึงหลังจากนั้นเป็นเวลานาน

ฉากเรือกระดาษยังติดตาฉันอยู่เสมอ — ภาพเด็กน้อยร้องเรียกชื่อจอร์จีถูกถ่ายทอดออกมาด้วยความเศร้าละเมียดละไมโดยนักแสดงหนุ่มที่รับบทบิลในวัยเด็ก, Jaeden Martell. ฉันชอบสังเกตว่าทีมเด็กใน 'อิท โผล่จากนรก' ทำงานร่วมกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ: Jaeden Martell (Bill Denbrough) นำบทหนักของความสำนึกผิดและแรงผลักดันให้กลุ่ม, Sophia Lillis (Beverly Marsh) ถ่ายทอดความซับซ้อนของการเติบโตและการเผชิญการล่วงละเมิดได้อย่างจับใจ, Finn Wolfhard (Richie Tozier) เติมสีสันด้วยมุกและจังหวะตลกที่ไม่ทำให้เรื่องหนักเกินไป, ส่วน Jack Dylan Grazer (Eddie Kaspbrak) สร้างมิติของความกลัวและความเปราะบางที่ทำให้ตัวละครดูมนุษย์มากขึ้น. เมื่อคิดถึงภาพรวม การเลือกนักแสดงเด็กชุดนี้ช่วยให้ฉากที่น่าสะพรึงและฉากที่อบอุ่นผสมกันได้อย่างลงตัว — แต่ละคนมีช่วงเวลาที่โดดเด่นของตัวเอง เช่น Jeremy Ray Taylor (Ben Hanscom) ที่ให้ความอบอุ่นทางอารมณ์ หรือ Wyatt Oleff (Stanley Uris) ที่แสดงความอึดอัดและความกลัวในแบบที่น่าจดจำ — ทำให้ทั้งบทของวัยเด็กมีพลังและทำงานได้เต็มที่ในฐานะแกนกลางของเรื่อง. โดยรวมแล้ว ชุดเด็กของ 'อิท โผล่จากนรก' เป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้หนังเรื่องนี้ติดตรึงใจคนดูนานหลังจากฉายจบ

เมื่อพูดถึงเวอร์ชั่นปี 2017 ของ 'อิท โผล่จากนรก' ผมมักจะนึกถึงนักแสดงหนุ่มจากสวีเดนที่รับบทเป็นตัวตลกเพนนีไวส์ — บิล สการ์สการ์ด — และผลงานก่อนหน้าของเขาช่วยให้เห็นว่าเหตุใดการเปลี่ยนโทนของเขาถึงชวนขนลุกในแบบไม่ธรรมดา ก่อนจะมารับบทนี้ บิลเคยปรากฏตัวในภาพยนตร์สวีเดนชื่อ 'Simple Simon' ซึ่งเป็นบทที่ต้องโชว์มิติอารมณ์ค่อนข้างลึก แตกต่างจากบทสยองขวัญแต่ก็แสดงให้เห็นว่าความสามารถทางการแสดงของเขาไม่ได้อยู่แค่ที่รูปลักษณ์เดียว อีกทั้งผลงานซีรีส์อย่าง 'Hemlock Grove' บนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งก็ทำให้เขาได้ฝึกการแสดงที่ผสมความลึกลับกับความอึมครึมได้เป็นอย่างดี ประสบการณ์จากสองผลงานข้างต้นทำให้ผมเห็นภาพชัดขึ้นว่าทำไมเขาถึงถ่ายทอดเพนนีไวส์ในแบบที่ทั้งดึงดูดและขยะแขยงได้พร้อมกัน การแสดงที่ละเอียดอ่อนในบทดราม่าและการรับมือกับองค์ประกอบเหนือจริงในซีรีส์ก่อนหน้านั้นคือรากฐานที่ทำให้บทตัวตลกกลายเป็นสิ่งที่ติดตาและหลอนนานหลังจากหนังจบลง

รายชื่อนักแสดงที่มีบทบาทสำคัญใน 'อิท โผล่จากนรก' อ่านแล้วรู้สึกว่าทีมเด็กๆ ถูกวางเอาไว้ให้เป็นหัวใจของเรื่องมากกว่าที่คิด บทบาทสำคัญที่สุดในมุมมองแรกคือ Bill Skarsgård ในบท Pennywise — การปรากฏตัวของตัวละครนี้เป็นแรงขับเคลื่อนหลักของพล็อตและยังเป็นภาพจำที่หลอกหลอนผู้ชมตั้งแต่วินาทีแรกจนจบ ภาพลักษณ์ ท่าทาง เสียง และจังหวะการแสดงทำให้ตัวร้ายกลายเป็นศูนย์กลางทางอารมณ์ที่ทุกคนต้องโต้ตอบด้วย อีกด้านหนึ่ง เครือข่ายความสัมพันธ์ภายในกลุ่ม Losers Club ก็ไม่น้อยหน้า Jaeden Martell ที่รับบท Bill Denbrough มีบทบาทนำในแง่ของแรงจูงใจและความรู้สึกส่วนรวมของกลุ่ม โดยฉากที่เขาคุยกับเพื่อนๆ หรือยืนเผชิญหน้ากับความกลัวชี้ให้เห็นความสำคัญของตัวละครนี้อย่างชัดเจน Sophia Lillis ในบท Beverly Marsh ก็รับบทสำคัญทางอารมณ์และเป็นแกนกลางของความเป็นมนุษย์ในเรื่อง ทำให้บทของเธอมีน้ำหนักไม่แพ้ตัวเอกชาย การกระจายบทของ Jeremy Ray Taylor, Finn Wolfhard, Wyatt Oleff, Chosen Jacobs และ Jack Dylan Grazer ทำให้ภาพรวมของหนังมีชีวิต แต่ถ้าต้องเลือกคนเดียวที่ถือว่ามีผลต่อเรื่องมากที่สุดจะยังคงเป็น Pennywise เพราะถ้าตัวร้ายขาดความน่าเชื่อถือ พลังของหนังสยองขวัญก็จะลดลงไป ผู้ชมจะจำหน้าตัวร้ายและวิธีการที่ตัวละครหลักตอบโต้กับมันมากกว่าฉากอื่นๆ ในหนังเรื่องนี้

หน้าตาของริชชี่ในวัยผู้ใหญ่นั้นทำให้แปลกใจได้ไม่ยากเมื่อรู้ว่าเป็นใครที่รับบท ผมรู้สึกว่านักแสดงที่มารับบทริชชี่ในวัยผู้ใหญ่นั้นเหมาะมาก เพราะเขาสามารถเล่นมุกและเปลี่ยนน้ำเสียงได้อย่างรวดเร็ว — นั่นคือ Bill Hader ที่รับบทริชชี่โตแล้วใน 'อิท โผล่จากนรก 2' ('It Chapter Two') ซึ่งการแสดงของเขาผสมทั้งมุมตลก เสียงเสียดสี และความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ได้อย่างกลมกลืน เมื่อต้องอยู่กับเพื่อนร่วมแก๊งผู้ใหญ่ เขายังคงมีทักษะการเล่าเรื่องแบบคอมเมดี้ที่ทำให้ฉากบรรยากาศเบาลงก่อนจะหักมาที่ความน่ากลัว การเป็นแฟนหนังแนวนี้ทำให้ผมสังเกตสไตล์การแสดงได้ชัดเจน — Hader เอาความสามารถจากงานแนวตลกมาใช้กับฉากที่ต้องมีอารมณ์ซับซ้อน ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้บทริชชี่ผู้ใหญ่มีมิติขึ้นกว่าแค่คนคุยเยอะ ๆ ในกลุ่ม พอคิดถึงฉากที่เสียงของเขาแปรเปลี่ยนจนกลายเป็นความจริงจัง รู้สึกเลยว่าการคัดเลือกเขามาช่วยยกระดับความสัมพันธ์ในแก๊งผู้ใหญ่ได้ดี เหลือทิ้งไว้เป็นภาพติดตาเวลาแสดงบทเพื่อนที่เป็นทั้งตัวตลกและคนปกป้องในเวลาเดียวกัน

ชื่อของนักแสดงที่รับบทเบเวอร์ลีในวัยผู้ใหญ่นั้นคือ เจสสิก้า แชสเทน โดยผมชอบการเลือกเธอมากเพราะเห็นความเป็นผู้ใหญ่ที่ยังคงความเปราะบางของตัวละครไว้ได้ ฉันรู้สึกว่าใน 'อิท โผล่จากนรก 2' เธอใส่รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้เบเวอร์ลีไม่กลายเป็นตัวละครคลีเช่ ทั้งการแสดงออกทางสายตา น้ำเสียง และการเคลื่อนไหวล้วนสื่อความเจ็บปวดจากอดีตได้ชัดเจน การที่เจสสิก้าเคยผ่านบทหนัก ๆ แบบใน 'Zero Dark Thirty' ทำให้เธอมีมิติในการแสดงที่สามารถรับบทผู้หญิงที่ต้องเผชิญทั้งความทรงจำและความกลัวได้อย่างสมจริง มุมมองของฉันคือการจับคู่นักแสดงเด็กอย่างโซเฟีย ลิลลิส กับเจสสิก้าเป็นหนึ่งในการคัดเลือกที่ลงตัว เพราะทั้งคู่สร้างความต่อเนื่องของบุคลิกตัวละครได้ดี ผลลัพธ์คือเบเวอร์ลีทั้งวัยเด็กและวัยผู้ใหญ่เป็นคนคนเดียวกัน แต่ถูกฉาบด้วยเวลาและบาดแผลที่ต่างกัน ซึ่งทำให้ฉากหลาย ๆ ฉากมีพลังขึ้นมากและยังคงติดตรึงใจหลังดูจบ