LorInks
Hindi ko kailanman hiniling na magkaroon ng bagong pamilya.
Pero nang pakasalan ng nanay ko ang isang makapangyarihang lalaki, wala akong ibang choice kundi ang lumipat sa Blackwood mansion at tanggapin ang bagong buhay na hindi ko naman pinili.
Kasama roon si Ronan Blackwood.
Cold. Arrogant. Untouchable.
At ang anak ng lalaking pinakasalan ng nanay ko.
My stepbrother.
Sa simula, madali lang ang lahat.
Tinanggap ko ang bagong pamilya ko. Tinanggap ko ang bahay. Tinanggap ko si Ronan bilang kapatid.
Or at least, iyon ang pilit kong pinaniniwalaan.
Dahil habang tumatagal, mas nagiging mahirap hindi mapansin ang paraan ng pagtingin niya sa akin.
Ang mga sandaling masyadong tahimik.
Ang mga pagtatalo na parang may ibang dahilan.
Ang selos na wala naman siyang karapatang maramdaman.
At ang mga gabing pareho naming pinipiling kalimutan kinabukasan.
Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na kapatid ko siya.
Hanggang sa isang araw, hindi ko na kayang magsinungaling sa sarili ko.
Hindi siya ang kapatid ko.
At hindi ko na kayang marinig siyang tawagin akong ganoon.
“Don't call me sister.”
Dahil kapag tinawag niya akong kapatid, para bang pinipilit niyang kalimutan namin ang bagay na pareho naming alam.
Na may namamagitan sa amin.
Isang bagay na mali.
Isang bagay na hindi dapat umiral.
At isang bagay na maaaring tuluyang sumira sa pamilyang pareho naming ayaw mawala.
Pero paano kung sa pagitan ng tama at mali…
mas pinili kong maging mali?
235