รักโบราณ Web Novels & Stories

เพราะสามีได้รับบาดเจ็บจนความจำเสื่อม เวินซู่เหยา จึงฉวยโอกาสเผาหนังสือหย่าทิ้ง แล้วสวมรอยเป็นภรรยาเอกสุดที่รักที่สามีตามใจเป็นที่หนึ่ง แผนการลวงโลกเกือบจะราบรื่นอยู่แล้ว หากลู่ฉางเยว่ไม่บังเอิญเปิดประตูห้องหนังสือเข้ามาพบหลักฐานความเกลียดชังในอดีตที่เขาเขียนด้วยลายมือตนเองเข้าเสียก่อน! ลู่ฉางเยว่คลี่กระดาษแผ่นนั้นออกอ่าน แล้วหรี่ตามองภรรยาตัวน้อยในอ้อมแขนก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "ฮูหยิน... ไหนเจ้าบอกว่าข้ารักเจ้าจนไม่อาจห่างกาย เหตุใดลายมือของข้าจึงเขียนสั่งห้ามเจ้าก้าวเท้าเข้าห้องหนังสือเกินสามก้าว?" เวินซู่เหยาหัวใจกระตุกวูบ นางรีบตีหน้าซาบซึ้งใจแล้วชี้กวางเป็นม้าทันที "ท่านพี่ลืมไปแล้วหรือเจ้าคะ เมื่อเดือนก่อนข้าไอไม่หยุดเพราะต้องลมหนาว ท่านพี่กลัวข้าจะได้รับไอเย็นในห้องหนังสือจนป่วยหนัก จึงแกล้งเขียนป้ายขู่ไว้เพราะความห่วงใยอย่างไรเล่าเจ้าคะ!" "แล้วฉากกั้นไม้ที่เคยวางคั่นกลางเตียงในห้องนอนนั่นเล่า?" "อ๋อ! ท่านพี่สั่งทำไว้เพื่อเล่นซ่อนหากับข้าในห้องนอนยามค่ำคืนอย่างไรเล่าเจ้าคะ ท่านพี่ชอบให้ข้าวิ่งไล่จับท่านพี่รอบฉากกั้นเป็นที่สุด!"

ท่ามกลางกฎระเบียบที่เคร่งครัดและกำแพงสูงตระหง่านของคฤหาสน์ตระกูลหวัง หลินเมี่ยวอิน แม่นมหม้ายผู้มีชะตากรรมอาภัพ ก้าวเข้ามารับหน้าที่ดูแลคุณชายน้อย โดยไม่รู้ตัวว่านางดึงดูดสายตาของบุรุษผู้กุมอำนาจสูงสุดในตระกูล... หวังหยางหมิง นายท่านใหญ่ผู้เย็นชาและไร้หัวใจ ทว่ากลับพ่ายแพ้ต่อความปรารถนาอันแรงกล้าที่ซ่อนอยู่ภายในเมื่อได้อยู่ใกล้แม่นมผู้นี้ หวังจิ้งเทียน คุณชายรองผู้โศกเศร้าจากการสูญเสีย ทว่ากลับพบแสงสว่างและความสุขในอ้อมกอดของแม่นม ความผูกพันที่เกิดขึ้นท่ามกลางความโศกเศร้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหลงใหลที่ยากจะถอนตัว