Novel & Cerita 3 Meters Above The Sky

Habang mabilis na naglalakad silang tatlo, galit na sinabi ni Salvatore, "F*ck, hiniling ka ng b*stard na iyon na tumalon sa isang gusali? F*ck, kung alam ko kung sino iyon, tiyak na papatayin ko siya!" Binuksan na ni Dragon ang pinto ng kotse at naglakad papunta sa driver's seat. "Ang pinakamataas na gusali sa kabisera ay 528 metro ang taas. Guro, bagaman ang iyong katawan ay naturukan ng serum, natatakot ako na hindi ka makakaligtas sa pagkahulog mula sa ganoong kataas na altitude." Sabi ni Jordan, "Magmaneho ka. Hindi ko siya hahayaang makipaglaro sa akin. Babagsak talaga ako sa kamatayan ko."

Mag-aalas siete na ng gabi. Magkaharap kami ni Fritz na nakaupo dito sa isang sky viewing place sa bundok na sampung minuto lang ang layo mula sa siyudad. Kaonti lang ang mga taong nandito kaya wala masyadong ingay ang maririnig sa paligid.

Ang tadhana na ang kusang gumawa ng paraan upang muli silang magkalapit. Maliwanag ang kalangitan at may manaka-nakang mga ulap na nararaanan ang sinasakyan na chopper. They were eight thousand feet above the ground. Kulay kahel ang liwanag sa paligid na dulot ng papalubog na araw.

sagot ni Walter na medyo nakasimangot. Kasunod nito, dumaan ang grupo sa isang komplikadong lagusan... at nang tumapak sila sa isang napakalaking kuweba, ang kanilang mga panga ay biglang napanganga. Kahit na nasa underground sila, makikita sa taas ng three-meter tall cavern ang mga ulap! Ang artipisyal na kalangitan ay mukhang nililiwanagan ang lugar, kahit na walang anumang sikat ng araw dito!

Hindi ko na ito mapipigilan kaya sasakyan ko na lang hanggang nandito pa. Mataas ang hagdan at base sa karatulang nakalagay sa baba ay 100 steps daw ito. Kung normal lang itong araw ay baka nasa kalagitnaan pa lamang ako ng baitang ay magrereklamo na ako sa pagod, pero hindi.

Dalawa lang sila sa field. Hindi dahil kulang sila sa tao—kundi dahil ito ang uri ng lugar na mas maraming paa, mas maraming bakas. At kung may isang bagay na hindi nila gustong gawin, iyon ay ipaalam sa kalaban na paparating sila. “Elevation check,” boses ni Juliet mula sa comms, malinaw kahit may bahagyang static. “Nasa one thousand two hundred meters na kayo. Paglagpas niyan, mawawala na ang civilian signal.”

May malaking mga meteorite ang umulan mula sa ulap ng apoy. Ang temperatura sa loob ng one hundred-meter radius ay tumaas ulit nang ilabas ang Fiery Skyfall. Si Chad at ang iba ay naramdaman na para bang nilusaw sila ng buhay. Takot na takot sila, kaya gumulong sila at gumapang para tumakas papunta sa malayong lokasyon.

Mukhang pagod na pagod na siya at Binuksan na. Madaling dumaan si Skylar dito para salubungin siya ng madilim na daanan. Pagkatapos ay nagpatuloy siya sa paglalakad Mga dalawa hanggang 300 metro bago makarating sa isang napakalaking bulwagan.

"Really? Hmm... I don't know if I have extra time, but I think I'll text you if I have." Ngumiti ako at iniwas na ang tingin sa kanya. Inangat ko ang tingin sa mapayapa at tahimik na langit sa itaas namin. Its clear blue color almost reflected the sea's image. It perfectly mixed with the white cirrus clouds on it and of course, with the mighty golden sun. The three of them brought relieve not just to me, but also for all the people who can distinctly see them.

“Sige.” Pagkatapos tingnan ang sulat, napagtanto niya na hindi ‘yon pag-amin kundi lugar para magkita. Pumunta sila sa rooftop, at mag-isa doon si Norman. Nagulat sila nang makita na maglalakad si Norman sa ledge na isa't kalahating talampakan lang ang lawak. Nasa seventh floor sila kaya hindi niya kakayanin kapag nahulog siya.