Novel & Cerita 7 Years Lyrics Saosin

If only I can take all the burden and sadness in her heart, I'm willing to take it as long as I can see her smile. "I came back after seven years Trav para sana ayusin kung ano man ang nangyari sa 'tin, pero hindi pa nga ako nakakalapit sa 'yo ay pinagtutulakan mo na 'ko palayo. Gusto mo bang isigaw ko na lang sayo ang totoo?"

matamis ang ngiting wika ko rito saka hinila siya pagyakap sa'kin "Mahal kita..."napa ngiti na lang ako sa sinabi nito "Ayos lang ba sayo kahit 7 years ang tanda ko sayo?"may pag aalalang tanong ko rito "Wala akong pakialam kung 8 years,9 10 11 years basta ang mahalaga sa'kin ay yung mahal kita at mahal mo ako."naka ngiting sagot nito "Hindi ka nahihiya na sa isang katulad ko lang ang bagsak mo?"

“Pero ngayon, mas ayos na ako. Finally, nasabi ko rin yung mga gusto kong sabihin sayo 7 years ago. Gusto ko lang talagang tapusin kung ano mang meron sa atin kasi gusto kong mahalin ng buo yung taong tumulong sa akin na mahanap yung sarili ko nung panahong pakiramdam ko nawala ko yung sarili ko.” “ S- Serenity you mean may boyfriend ka na?” he said na halatang nagulat sya.

Hindi alam ni Serene kung bakit pakiramdam niya ay kailangan niyang magpaliwanag kay Arison pero gusto niyang linisin ang kaniyang pangalan sa mata ng lalaki. “Hmm, it’s been seven years since I kept thinking of you. Simula noong hindi na kita nakita seven years ago, lagi kong iniisip kung kailan ulit magtatagpo ang landas natin.”

Sapo niya ng palad ang dibdib at hinilot iyon. Seven years had passed, ngunit ang epekto nito sa kanya ay nanatili. Nagagawa pa rin nitong baliwin ang tibòk ng puso niya, at tulad ng dati ay humihina ang depensa niya kahit sa simpleng yakap nito sa kanya. Ang init na nagmumula sa katawan nito, ang amoy at maging ang tinig ay nagpapahina ng kanyang katawang lupa.

Lumapit pa ako nang ilang hakbang, nilunod ang distansya sa pagitan naming dalawa. "Pitong taon akong naghintay, Mom. Seven years of pure agony and hell. Seven years akong umaasa na isang araw, gigising siya at maaalala niya ulit kung gaano namin kailangan ang isa't isa. Seven years akong nabuhay sa kawalan, hindi alam kung buhay pa ba siya o kung saang sulok ng bansa siya itinago ng pagkakataon."

Sa seven years na namuhay siya mag-isa ay natuto siya tumayo sa sarili niyang paa at higit sa lahat ay natuto siyang lumaban. Kumunot ang noo ni Kioz. “What are you talking? I never cheated.” Sabrina laughs sarcastically. Binawi din niya ang kanyang kamay. “Sinong cheater ang aaminin? Seven years na ang nakalipas sinungaling ka pa rin. Ayaw mo talaga umamin?” Mas kumunot ang noo ni Kioz. Ano ba ang sinasabi ni, Sabrina? He never cheat. Hindi niya magagawa iyon sa babae.

Baka marinig kami ng mga bata. "It's been seven years... Ngayon lang ako nakakaramdam ng ganito, mula nang makita kita. Bakit pakiramdam ko ikaw lang ang susi para bumalik ang lahat ng alaala ko?" seryoso ang tingin niya habang nagsasalita.

She said angrily to me while I just stare her with my cold eyes, I do not care anymore for that. "Don't be a smartass Ten" Sabi saakin ni Seven habang pinagtatawanan nila si Ma'am Kyla sa harapan. "Keep your mouth shut, or I'll bring you down to Ground Zero" Malamig kong sabi kay Seven at nagsi tahimik silang lahat. They are like my shadow on the sunlight, if I am not around they are just a piece of dust flying around the corner.

Inirapan niya ako Tama nga yung sabi nila, na kapag nakaharap mo na ang kaugali mo nakakainis pala. My son Zion is 7 years old, yet napakadami na niyang tanong at napaka daldal. Minsan nagtataka ako kung seven years old ba talaga itong anak ko. For me, i will never regret meeting Samantha kahit na hindi maganda ang pagkakakilala namin.