Novel & Cerita 7 Years Lyrics Saosin

Sana bumalik lahat ng ating yakap 'Di sapat ang unan ko ngayon Pati amoy ng 'yong buhok ay narito pa rin Mapalad s'ya na hahalik sa 'yong ulo Naramdaman ko ang pangingilid ng aking mga luha. Sana 'di ko na maalala Lahat ng tawa mo't halik Sana dumating ang araw Na 'di na ikaw pero ikaw pa rin Nanatiling nakatitig sa akin si Akio. Sa nga mata nito'y sumasalamin ang sakit na kaniyang nararamdaman habang kumakanta.

Nabigla siya ng yumakap ito sa binti niya habang umiiyak, pagkatapos ay tumingala at sumenyas. “Please let me love you and chase you for seven years, pahirapan mo ako pero wag mo akong iwasan at itaboy… hayaan mong magdusa ako kagaya ng pinagdaanan mo sa piling ko noon.“ Tuluyan na siyang naiyak… galit na tumingin siya at sinalubong ito sa mata.

Sapo niya ng palad ang dibdib at hinilot iyon. Seven years had passed, ngunit ang epekto nito sa kanya ay nanatili. Nagagawa pa rin nitong baliwin ang tibòk ng puso niya, at tulad ng dati ay humihina ang depensa niya kahit sa simpleng yakap nito sa kanya. Ang init na nagmumula sa katawan nito, ang amoy at maging ang tinig ay nagpapahina ng kanyang katawang lupa.

Lumapit pa ako nang ilang hakbang, nilunod ang distansya sa pagitan naming dalawa. "Pitong taon akong naghintay, Mom. Seven years of pure agony and hell. Seven years akong umaasa na isang araw, gigising siya at maaalala niya ulit kung gaano namin kailangan ang isa't isa. Seven years akong nabuhay sa kawalan, hindi alam kung buhay pa ba siya o kung saang sulok ng bansa siya itinago ng pagkakataon."

Sa seven years na namuhay siya mag-isa ay natuto siya tumayo sa sarili niyang paa at higit sa lahat ay natuto siyang lumaban. Kumunot ang noo ni Kioz. “What are you talking? I never cheated.” Sabrina laughs sarcastically. Binawi din niya ang kanyang kamay. “Sinong cheater ang aaminin? Seven years na ang nakalipas sinungaling ka pa rin. Ayaw mo talaga umamin?” Mas kumunot ang noo ni Kioz. Ano ba ang sinasabi ni, Sabrina? He never cheat. Hindi niya magagawa iyon sa babae.

Baka marinig kami ng mga bata. "It's been seven years... Ngayon lang ako nakakaramdam ng ganito, mula nang makita kita. Bakit pakiramdam ko ikaw lang ang susi para bumalik ang lahat ng alaala ko?" seryoso ang tingin niya habang nagsasalita.

She said angrily to me while I just stare her with my cold eyes, I do not care anymore for that. "Don't be a smartass Ten" Sabi saakin ni Seven habang pinagtatawanan nila si Ma'am Kyla sa harapan. "Keep your mouth shut, or I'll bring you down to Ground Zero" Malamig kong sabi kay Seven at nagsi tahimik silang lahat. They are like my shadow on the sunlight, if I am not around they are just a piece of dust flying around the corner.

Inirapan niya ako Tama nga yung sabi nila, na kapag nakaharap mo na ang kaugali mo nakakainis pala. My son Zion is 7 years old, yet napakadami na niyang tanong at napaka daldal. Minsan nagtataka ako kung seven years old ba talaga itong anak ko. For me, i will never regret meeting Samantha kahit na hindi maganda ang pagkakakilala namin.

Jae-young "Bigyan mo lang ako ng one month. Kokontakin kita para ipakilala ko sa iyo si Seven." "One month?" kunot ang noo ni Jonas habang nakatingin sa kapatid ko. Tumikhim si Jelay. "Hindi gano'n kadali. Bata pa si Seven mahirap magpaliwanag," katwiran ni Jelay. "O baka naman talaga may ibang pakay ka. Naku Jonas, 'wag na 'wag ako dahil kilala mo ako hindi sa'yo uurong!"

And then, dahan-dahan, sinimulan niyang tanggalin ang butones ng kanyang suot na damit. “But... before pain drags you into hell, I’ll show you heaven... only so you know exactly what you’re losing,” dagdag pa niya. Mas lalo lamang nangalit ang aking ngipin dahil sa pagkamuhi ko sa buong pagkatao niya. "Do you remember what happened seven years ago? Back when you were just seventeen?" pagpapatuloy niya.