A Vengeful Bride Novels & Stories

“Our marriage wasn’t just a union—it was a sealing. Your soul was meant to bind the curse so it wouldn’t spread through the Villarreal bloodline. But when you died, the seal broke. Every generation since then suffered because of that broken vow.” Tumingin siya kay Ayesha, mahigpit ang tingin. “And now, it’s happening again.” Tahimik silang dalawa. Tanging tunog ng hangin sa bintana ang naririnig. “Ano’ng mangyayari kung hindi ko maalala lahat?” tanong ni Ayesha. “Then she takes your place,” sagot ni Rohan. “Who—her?” “The past you. The Unchosen Bride. She’ll take back what’s hers—your life, your soul, your name.”

Walang ibang guest kundi sila lamang, hindi naman naging problema ang bayarin sa kanilang dalawa lalo na’t bilyonaryo si Valentine at samahan mo pang ganoon na ‘rin si Devina. “Wife! You look like a killer bride!” natatawang sabi ni Valentine ng tumakbo siya papalapit sa babae ng makita niya itong pinapahid ang dugo mula sa kaniyang puting gown. Kung kanina ay puti iyon ngayon hindi na dahil sa mga dugo na naroroon. Napatingin naman si Devina kay Valentine at natawa din. “Bakit hindi pa ba ako killer bride sa lagay ko na ‘to? Ang dami ko ngang napatay,”

“Iyan dapat. At t'saka hindi ikaw ang kawalan, alam ng asawa mo iyan. Pero he chose to betrayed you kaya't magiging bangungot 'to sa kaniya. I'll help you for everything especially for your Vengeance. You are the original heiress of Wilson's Corp.” Kumalas si Dari sa pagkakayakap sa binata at sabay na pinunasan ang luha sa kaniyang mga mata. “Oo ipapatikim ko sa kanila ang pait ng aking paghihiganti. Hindi ko sila titigilan hangga't hindi sila luluhod sa harap ko. I will make their life misserable!” may ngiti sa labi ni David nang marinig 'to.

He grabbed her arm. "W-wait!" the auctioneer called. Mrs. Valderama smiled nervously. "Enjoy, Mr. Xandros…" "Oh, I will," he said, smirking. The woman cried as he dragged her away. "Stop! Let me go!" Xandros pulled a gun and pointed it at her head. "Woman, don’t make this hard. Obey… or die." Walang nagawa ang babae kundi ang sumunod na lamang. Takot na mamatay ito.

Jana say something but her whole attention is on what she's playing. Nakayuko lang siya sa keyboard ng piano habang tumutugtog. Hindi pinansin ang kung ano mang nangyayari sa paligid niya. Naipikit niya pa ang mga mata niya. Images from the past flooded on her mind. Ang mama't papa niya, si Rumsay at ang mga pamilya niya sa angkan ng Salvatore, ang mga araw na maaliwalas ang ngiti at magaan ang puso niya until the day of the tragedy. The day when she lost everything. The day when she left alone. The day when her nightmare started. The day when her grief and anger rooted her crave for vengeance, not just as the heiress who lost her empire but as a daughter who lost her parents.

Inutusan kami ng judge na humarap sa isa't-isa at maghawak ng kamay. "Mr. Damon Ignaci, do you accept Miss… uh, Miss Soirye Galveza to be your lawfully wedded wife?” anito. "I do,” Damon said. Imbis na sinseridad, pagkainip ang bakas na bakas ngayon sa boses niya. Well, what should I expect? Hindi naman "marriage out of love" 'tong gagawin namin kundi marriage out of each other's convenience. Walang pinagkalayo mga mababasang nobela na contract marriage ang genre.

Bungad sa akin ni Fabio ng sagutin ko ang tawag niya. " Yes, Fabio. Salamat rito. " " Okay, anything for you. Sabihin mo lang kung may kailangan ka pa, okay? " " Yes, salamat ulit. " Binasa kong muli ang mga nakasulat. Mga inpormasyon iyon tungkol kay Manang Minerva. My revenge starts here... Pwede ko pa siyang magamit laban kila Mom. Mas lalo naman akong napangiti dahil doon.

I whispered. I'm so damn serious. I'm possessive, and it's me. I don't like sharing. She looked at me. Her eyes are dangerous. She's powerful. "Let me remind you that we only married each other because we had no choice. Don't act like you care, Allessandro. Don't act like your my husband in real life; we're only married in papers." She said bravely. She's totally wet. I wanted to stare at her, but I'm afraid to do it. She's in front of me, but I have to look away. She's like Nerium Oleander, a beautiful and elegant flower but a sweetly scented killer.

" Ito ang una at huling pagkakataon na babanggitin mo ang tungkol sa bagay na 'yan, dahil oras na umingay ulit ang usaping ito, ikaw ang mananagot. Tandaan mo 'yan, Venice. " Bumalot ang sandaling katahimikan sa pagitan ng mag-ama. Mataas pa rin ang emosyon ni Venice, hindi siya makapaniwala na magagawang pumatay ng kaniyang ama dahil sa labis nitong pagkaganid sa kapangyarihan at lalong hindi rin niya akalaing malalaman pa nito ang sikretong inilihim niya ng maraming taon. Bumalik sa kaniyang alaala 'yong panahong nakararamdam siya ng ginhawa at saya noong malamang naaksidente ang asawa. Ngayon ay matinding konsensya at awa ang nararamdaman habang binabalikan ang mga araw na langit ang dina

she said while holding a piece of a red rose. Bago pa ako makasagot ay lumapit sa akin ang dalawang tiyahin ko na puno ng ngiti sa kanilang labi. They immediately snatch Astrid away from me matapos ko silang ipakilala sa pamilya ni Ashton. Sila rin mismo ang nagdala sa bata sa pinakagitna ng tent kung nasaan ang burol. The Casket is still open kaya masisilayan pa ito ni Astrid. Luckily, katatapos lang ng misa bago pa sila dumating.