Demon Bride Novels & Stories

Mabilis na napaatras si Elina ngunit hinawakan ni Demon ang braso niya, madiin, para bang pinipilas ang balat niya. “Demon, tigilan mo ‘ko,” sigaw niya. “Wala ka nang karapatan!” “Ay, meron. At mas marami pa kaysa dati.” Binitawan niya ang braso nito at tinapik-tapik iyon na parang nang-aasar. “Alam mo ang una kong gagawin? Ihahain ko ang demanda—bigamy, abandonment, fraud. Lahat. At sa oras na nakaposas ka na…”

Matagal na tinitigan ni Fane ang nanginginig na demonyo, at sa wakas ay namatay na ang Illusory Wind Demon! Habang gulat na gulat na nakatingin ang iba, biglang sumabog ang demonyo, at naging kulay pink na liwanag ito.

Lumamlam ang mga matang tumingin sa kaniya ng babae at tila nakipagkarera pa ito. “What’s your name?” tanong ni Demon sa pagitan ng halikan nila ng babae. Manipis ang katawan ng babae, kahit isang kamay lang ay kayang-kayang iangat ni Demon. Kulot ang buhok at makinis ang morenang kutis. “Do I need to tell you who I am, hmp?” “Yes.” Dumausdos pababa ang mga daliri ng babae, tumigil iyon sa may puson ni Demon at marahan na humihimas bagay para mahigit ni Demon ang hininga. Malagkit na tumitig ang babae sabay ngiti.

Natilihan siya nang pumasok galing sa labas ang isang babae na nakapula, may suot na sombrerong pula at malalaking sunglass. Tumatawa ang babae at nakatakip sa labi habang ang isang kamay ay may hawak na pouch. At ang kasusunod noon na pumasok nang nakangiti ay ang bagong gupit na si Drear. Parang lumukso ang puso niya na parang nararamdaman lang niya ay kapag nakikita niya ang Prof niyang pogi. Bumalik na ang demonyo. Galing pala sa impyerno ng isang demonya.

Ang mga paa ng rebulto ay parang sa hayop, may dalawang malaking sungay sa ulo at nakakatakot ang itsura nito. Sa harap ng rebulto ay may isang babaeng nakahiga at umiiyak. Nakatali ang mga kamay nito at nagmamakaawa. Dumating ang isang makisig na lalaki na nakaitim din. Kanyang hinalikan muna ang babae bago ito ialay sa gabing iyon. Ito ang gabi na magiging ganap na demonyo si Lorenzo De Luna. Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust.

kinakabahan kong tanong at kulang na lang ay magpanic ako sa kaba. Ngumisi lamang ito sa akin at muling nilandas ang makasalanan nitong daliri sa hita ko patungo sa basa kong pagkababae, “Gusto mo bang malaman kung ano ang feeling na ikama ng isang demonyo pero abot hanggang langit ang sarap, baby?” nakangisi nitong saad sa akin.

Ang mata nito ay tila dalawang nag-aalab na bula, puno ng galit at kasamaan. “What the hell is that?!” sigaw ni Akeno habang humakbang siya palayo. Simula nang may mangyari sa amin ni Akeno, simula nang makuha na niya ang pagka-birhen ko, nakikita na rin ng mga mata niya ang mga sumusulpot na demonyo para kalabanin ako. “Water demon,” sagot ko, habang pinipigilan ang kaba sa dibdib ko. “Akeno, run. Get out of here now!”

“YOU may now kiss the bride.” Malalim na napalunok si Caroline nang sa wakas ay bitiwan na ng pari ang mga salitang ʼyon. Isang linggo pa lang ang nakalilipas magmula ng naging kasunduan nila ng boss niya na si Calvin. Pero heto at nasa harap agad silang dalawa ng altar. She couldnʼt believe that Calvin managed to prepare everything within a week. Or maybe it has already been long settled and is just waiting for the right woman who would play the role of a bride.

Ang mga empleyado ng mansyon ay nagkukumahog, abala sa pag-aasikaso ng huling detalye ng kasal. Habang naglalakad ako papunta sa bridal car, napansin ko ang ilang bisitang may nag-aalalang ekspresyon. May mga nagbubulungan, may mga mukhang balisa. Kumunot ang noo ko. Bakit parang may kakaiba? Pagkarating ko sa mismong venue—isang napakagarang simbahan na puno ng puting bulaklak at chandeliers—napansin ko ang lalong paglakas ng bulungan ng mga tao.

Cassara’s voice bled through the metal, amplified, cold, certain: “Naia Isadora Lastra. Step aside, and I’ll make it quick.” Lazarus smirked at the sound. “She doesn’t know you anymore.” But I did know Cassara. I knew the way she moved, the way she aimed, the way she smiled before pulling the trigger. I took one step forward, planting myself in the line of sight of that bending door. “You want me?” I said, loud enough for the voice on the other side to hear. “Come and take me.” The final boom split the door from its hinges. They poured in. Armored, faceless, weapons raised.