Novel & Cerita Bride Seats

Literal na napanganga ang lahat nang tuluyang tumambad sa kanila ang hitsura ng bride after nitong makalampas sa kabubukas pa lamang na pintuan ng simbahan. Napakaganda ng bride sa suot nitong ecru regal wedding gown na napapalamutian ng mga mamahaling bato at beads na makikita lamang sa mga gowns na isinusuot ng mga nabibilang sa royal families. The creative laces highlighted the dreamy style with uniquely layered skirts and the sense of luxurious glamour permeates the exact area where the bride is positioned.

Dahil ito na ang kanilang pinakahihintay, ang paglabas ng bride. Ang lahat ay napalingon sa isang mamahaling puting kotse na tumigil mismo sa tapat ng makapal at malaking puting kurtina. Mula sa likod ng kurtina ay doon bumaba ang bride, kaya naman wala pa ni isa sa kanila ang nakakita ng itsura nito.

Sumakay na si Natalie at Sebastian sa Bridal Car, nagsunudan na din namang magsi-pagsakayan sa kanya-kanyang sasakyan ang mga bisita at mga pamilya nila upang magtungo na sa reception area. INSIDE MANILA PENINSULA HOTEL Nagsipagdatingan na ang mga guest at in-assist na ang mga ito ng mga waiter na nag-aabang sa kanila. Habang si Natalie at Sebastian ay nagpalit muna ng kanilang pang-party clothes sa kanilang suites room!. Nakakabighani ang naging ayos ng kanilang reception area. Pagkapasok pa lang sa lobby ay may red carpet ng dadaanan ang mga guest habang may nagpapatugtog ng piano at violin sa galid nito. Puno din ng white roses with touch of pink and violet flowers ang buong gilid ng dada

Hindi pa rin siya natiis. Mayamaya pa'y nagbukas na nga ang pinto ng simbahan at nagtayuan ang lahat para salubungin ng tingin ang napakagandang bride kahit nakasakay ito sa wheelchair. Ngunit anong pagtataka din ng lahat dahil habang dahan-dahan ang bride sa pagtulak ng wheelchair sa aisle ay masaganang tumutulo ang mga luha nito. Tinginan ang lahat na para ba’y may something sa bride.

They obtain a canopy to cover the seating area with decorated bamboo poles to drape with light and white fabric to keep everyone cool. Nang mahagilap na ng mata namin ang napakagandang bride na si Febbie ay awtomatikong lumingon kami doon. She’s wearing an extravagant jewel neck cap sleeve—A-line lace wedding dress—with sheer back—while she’s beside her mother who’s also wearing an elegant white long beach dress, I learned that her father already passed away.

Isang Bentley ang pumarada sa labas ng venue at humawak si Maisie sa braso ni Nolan pagkalabas nila ng sasakyan. Lumapit si Helios hawak ang wine glass. “Nandito na rin kayo.” Tiningnan silang dalawa ni Maisie. “Kailangan niyo siguro na mag-usap. Pupunta muna ako para bisitahin ang bride.” Pinanood ni Nolan si Maisie sa mawala sa crowd, at tinapik ni Helios ang balikat niya. “Tara. Mag toast tayo.” Pumasok si Maisie sa white na tent at nakita ang bride. Naglalagay ng make up si Naomi na nakaupo sa harap ng salamin.

Ngayon lang ako nandito sa center aisle at doon ko lang din nalaman ang kaibang amenities doon. I listened to the automated explanation in front of me. It's different for the center aisle. It is especially for couples. When you dine, the partition can be removed to give way to a table to feel a date kind of vibe. Hindi pa naman kami kakain at hindi pa nag ti-take off pero tinanggal na ng flight attendant ang partition. I was about to protest but I was so amazed by the furniture. It looked like a transformer. At si Damon naman, mukha ring ayaw mangyari iyon pero nasagot niya na kasi nang tinanong kung mag-asawa ba kami.

Nagkatawanan ang buong bridal party. “Ay, huwag kang umaasa, Yana,” sagot ni Belle habang pinipigil ang kilig. “Pinaghirapan ko si Luke! Hindi ako nagpapalit ng bride ngayon.” “Same here,” ani Ana habang yakap-yakap ang pillow. “Si Adrian lang ang makaka-take ng ‘Bridezilla mode’ ko. Siya lang ang may license.” “Oo nga,” sabay siko ni Belle. “At kung papalit ka man, good luck sa pag-aalaga kay baby Leo habang nagsusuklay, nagsusukat ng gown, at nagpa-finalize ng guest list!”

Parang tinik ito sa dibdib niya, isang paalala na sa mundong ito, hindi siya pwedeng umasa sa compassion o sweetness, kahit na asawa niya ang lalaking iyon. Nagbihis siya ng simpleng blouse at pencil skirt bago bumaba. Pagdating niya sa dining area, parang nasa hotel buffet. Isang mahabang mesa, punô ng mamahaling pagkain. Ang amoy ng bagong timplang kape, mainit na croissant, at mamahaling keso ay parang nagdadala ng kaba, lalo na’t kasabay nito ang sobra-sobrang luho sa paligid. Si Adrian lang ang nakaupo sa mahabang dining table. Nakabihis na ng itim na suit, hawak ang newspaper, mata’y nakatutok sa mga column ng business page.

“Kasinungalingan! Ikaw ang siyang huli niyang kasama, Clarisse! Alam ko rin na malapit kayo sa isa’t isa ng Ate Clare mo! Kaya ay sabihin mo na sa akin kung saan siya nagtatago, kung ayaw mong malintikan ka sa akin!” “Clarisse, Anak?! Alam mo naman siguro na ngayon ang kasal. May isang oras na lang bago magsimula ang seremonya. Sa katunayan ay nasa labas na ng mansion natin ang bridal car ng Ate Clare mo. Dapat ay naghahanda na siya! My God, Clarisse!” Ang Mama niya na hindi natakpan ng make up ang pag-aalala at pagkabahala. “Mama, Papa, wala ho talaga akong a-alam,” aniya.