Again And Over Again Novels & Stories

Narinig kong nag-play yung kantang 'over and over again'. Inaya niya akong tumayo kaya tumayo ako agad para isayaw niya. Nag start na ang music at sinundan ko lang yung paa niya. Hindi din naman kasi ako marunong sumayaw. Natatakot tuloy ako baka magkamali ako ng tapak o matapakan ko ang paa niya. From the way you smile to the way you look You capture me unlike no other From the first hello, yeah, that's all it took

Different faces, but same cycle. Parang ganito na lang lagi: may lalapit, may titingin, may magko-comment, may mag-aassume, then I'll either explain myself or choose to stay silent. After that, I'll move forward... only to find myself in another version of the same situation. Cycle. That word keeps echoing in my head. Because that's exactly how it feels. Life is a cycle where you keep going through things you thought you already outgrew, just to realize may lesson ka pa ring hindi natutunan. Or maybe hindi pa talaga tapos, kaya paulit-ulit siyang bumabalik.

si papa na naka tuon ang atensiyon sa pagmamaneho ngunit nakakasali pa sa usapan. Nanahimik na lang ako dahil mukhang urgent nga talaga ang meeting na ito. "Now you're mine forever." Bulong ng lalakeng hindi ko mapangalanan. "Now you're mine forever." "Now you're mine forever." "Now you're mine forever." "Now you're mine forever." "Now you're mine forever." Paulit-ulit lang ang boses na iyon. Para bang itinatatak sa pagkatao ko ang mga salitang sinabi niya.

ulit na sabi nya pero hindi ko parin maintindihan "Corndog?" sabi ko pero umiling ulit sya "Confirm" ulit uli na sabi nya "Carne?" Sabi ko pero umiling ulit sya at nagbugtong hininga. "C" sabi nya kaya inulit ko yung sinabi nya "C?" ulit na sabi ko sa sanabi nya "O" sunod na letter na sabi nya "O" kaya inulit ko ulit yung sinabi nya

Muling nagpaulit ulit ang tatlong salita na iyon sa aking utak na parang sirang plaka. " Can you say it again?.." Gusto kong ulitin niya. Gusto ko pa ulit marinig. Ang sarap sa tenga. Ang sarap sa pakiramdam. "I love you.." Inulit nga niya. Dàmn it! Isang iloveyou niya lang tanggal lahat ng selos ko. Isang iloveyou niya lang tanggal lahat ng pag aalala ko. Isang iloveyou niya lang tanggal lahat ng galit ko at inis ko. Isang iloveyou niya lang kuhang kuha niya kaagad ako. Isang iloveyou niya lang nabura lahat ng inis, selos, pag aalala na naramdaman ko dahil sa kaniya.

Ilang pulgada pa lang ang napasok nito nang bigla n'ya ulit itong alisin. Nag-ayos naman muna ito ng puwesto. Muli n'ya itong dahan-dahang ipinasok sa akin. Pareho pa kaming napaungol nang maisagad n'ya ito. Inalis n'ya ulit ito pero agad n'ya ring pinasok. Inalis n'ya pa ulit ito at saka n'ya ako sinundot-sundot. Pagkatapos ay muli na n'ya iyong pinasok sa akin.

“But I think it exists in moments like this. When I look at you and realize I’d do it all again—every chaos, every mistake—just to end up here.” Napangiti ako. “Grabe ka,” sabi ko. “You’re making it hard not to fall in love again.” “Then don’t resist,” bulong niya. “Let’s just fall—again and again.” At sa gitna ng hangin, dagat, at liwanag ng dapithapon, parang muli kong naalala kung sino ako bago ako naging CEO, bago ako naging asawa, bago ako naging ina.

Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang maramdaman ko ang pag halik niya sa buhok ko nang paulit-ulit. "I want you back," mahinang bulong niya. Natigilan ako, parang hindi pa napoproseso ang sinabi niya. "Come again?" tanong ko. Kumalas siya sa pagkakayakap sa'kin at seryoso akong tiningnan. "Baby, I want you back," napapaos nang sabi niya. Ilang beses akong napakurap. What? "N-No..." mahinang sabi ko bago yumuko. Ayoko. Natatakot ako.

Hindi ko alam kung bakit pero parang tumigil ‘yung oras sa salitang “again.” Parang may boses na biglang bumalik mula sa nakaraan. Isang paalala ng mga gabing puno ng pangako, at isang umagang puno ng pag-alis. Habang naglalakad ako palabas ng opisina kinagabihan, tahimik na ang paligid. Ang mga ilaw sa hallway, malamlam, at sa bawat hakbang, parang naririnig ko ‘yung echo ng mga bulungan ngayong araw, ang mga tingin, ang mga bagay na pilit kong hindi iniintindi.

Hindi na ako mapakali. "PAGKATAPOS MONG UMIHI, TUMAYO KA PERO NAPAUPO KA ULIT, TUMATAYO KA PERO NAPAPAUPO KA ULIT, IKAILANG ULIT PA ANG NANGYARI, BAGO KA NAKATAYO AT NAIBALIK ANG DAMIT MONG PANLOOB," Grabe? Para saan 'yan? Dapat ba kailangan pang sabihin iyan?