Pinoy Big Brother Confession Room Background の小説・ストーリー

"Akala ko naman. Linawin mo kasi, minsan yung utak ko iba ang naiisip." "Dalhin mo na nga lang siya roon Nicolas. Susunod ako may kukuhanin lang ako sa kwarto." --- Sienna POV Lumakad na si Nicolas para makapunta ng private room habang buhay ako. Pagpasok ay mga puting tela na nakatabing sa parang white blackboard ang nadatnan namin ni Nicolas. May iilan na upuan na monoblock na nakaharap sa white blackboard. Parang ang vibe ay room ng college.

Ibig sabihin, nakikita talaga nila na mas gumagaling ako. PAGKATAPOS ng training, pumunta kami sa black room. Yes, may black room na, ito ang room kapag may gusto kaming pag-usapan nila Rafe, Yanna at Larkin. Tinanong ko kay Yanna kung ano nang balita kay Nolan.

sagot ni Travis sa kanya. Tumango naman ako at bago pa ipaglaban ang desisyon namin ni Felix ay nagsalita na naman ang kapatid ko. "Alam ko na! Dalawa na lang kayo ni Kuya Felix sa twin room, Kuya Travis! Si Aphrodite na lang sa suite room sa Room 302. Tapos kami ng tropa ko nasa ibang kwarto." "Okay," tanging sagot ko dahil baka nga weird na nasa iisang kwarto kami ni Felix.

Hindi naman agad nakilala ng mga kaharap si Kiara dahil sa suot nitong malapad na hat at sunglasses. "So I think we need to go the conference room para mapag usapan ang lahat, nakaka abala tayo sa sa daan." singit ni Brandon. Agad namang nagbukas ang pintuan ng kabilang silid at bumugad sa kanila ang malawak na conferenced room. Agad pumasok ang mga tauhan at nag check ng masigurado ay nagsi pwesto sa bawat sulok niyon maliban kina Jeofrey, Max at Atty Legaspi na kasama nina Kiara at Aidan na uupo sa kanang bahagi at kabilang dulo ng lamesa. sa kabila naman ng lamesa ay ang sekretarya nina Brandon, sekretarya ni Aleira, dalawanag abogado.

She sarcastically asked dahil kanina pa siya kating kati na magtanong dito. "No not until I said so" Malamig na tugon nito at inabot sakanya ang paper bag at prenteng naupo ito sa couch habang hawak ang cellphone. Nanggigigil naman na nakuyom niya ang hawakan nang paper bag na binigay nito. "The second room at the left is the shower room, change after ay kakain muna tayo" Kaswal paring tugon nito at naiinis na tinalikuran nalang niya ito at nagpunta sa kwarto na sinasabi nito.

May hawak siyang patient chart, folders at ballpen. “Yes, Ma'am?” pangiti niyang tugon sa akin. “'Yong... pasyente na dinala namin dito na nasa Room 345. Sino 'yong bisita niya?” agad kong tanong sa kanya. “Room 345?” chineck niya ang records niya. Nang may mabasa siya ro'n ay napanganga siya at bahagyang natigilan. Naiilang siyang tumingin sa ‘kin. “Confidential po, Ma'am,” sambit niya.

Pagbukas ng pinto ng suite, sinalubong siya ng ganda ng tanawin — glass wall na tanaw ang foggy pine hills, eleganteng chandelier, at malamig na hangin mula sa balcony. Naglagay siya ng bag sa sofa, saka naupo. Tahimik. Pero hindi siya mapakali. Ilang minuto lang, tumunog ang phone niya. Unknown Number. “Room 1401. Bring the project brief. – R” Sinubukan niyang huminga nang malalim. Project brief, ha? Business talk daw? Pero alam niya — hindi iyon lang ang mangyayari.

Bagkus hinila pa niya ako papalayo s VIP room “ What are you doing? “ I ask him. I am confused. Nilabas niya ang phone niya. He let me look at the CCTV recording. It’s a CCTV from the VIP Room. He let me look at the man inside the room. Nilapit ko ang cellphone sa mata ko. Trying to recognize the man inside. It’s Jake, James’s best friend. What is he? Napatingin ako kay Kiel na nakatingin din siya sakin.

tanong ko pagkatapos ay inilibot ko ang tingin sa buong silid. The room we're in is spacious—may stage sa harapan, at may malaking monitor na parang pang-karaoke. Sa gilid, may lamesa, pero ang agad na nakakuha ng atensyon ko ay ang pole na nasa mismong stage. Naningkit lalo ang tingin ko doon. Masama ang kutob ko dito. "Cyron, is this a stag party for you?" pagkatanong ko non ay nilingon ko siya agad. Siya naman ay nasamid pa at ibinaba ang hawak na baso.

Ang nag-iisang Damien Mariano. Kasalukuyan silang nasa Sacred Room. Ito ang tawag sa silid na ito kung saan walang ibang gamit. Tanging lamesang hugia oblong at upuan lamang na nakapaikot. Dito nag-uusap ang dalawa o hindi kaya ay ang mga parte ng organization for private and important matters. "Phoenix, ang dami ko ng nabalitan. And it all ended up with a failure. What happened?" matigas at maawtoridad ang boses nito.