Pinoy Big Brother Confession Room の小説・ストーリー

Kaya tinatapik ko ang pisngi ko para magising ang diwa ko. Nakaramdam ako ng pag-aalburoto ng pantog ko kaya ibinaba ko muna 'yong mga hawak kong papel saka maingat na pinihit ang doorknob. May sariling comfort room 'tong opisina ni Sir Luhan pero nahihiya akong gamitin dahil baka maartehan siya sa akin kaya sa public CR na lang ako iihi.

bati Naman Sakin ng staff, nakangiti Naman ako dito ng malapad at agad ko Naman siyang hinila sa Hindi masyadong matao na Lugar. “M-ma’am, bakit?” wika nito habang nanginginig dahil malakas Ang pagkakahila ko Dito at mahigpit ang pagkakahawak ko sa braso niya. “Alam mo ba kung saang room si victor—” “Room 871 po ma'am ” diretsong wika nito. “Sure ka ba na andun siya?”

Panimula ng nagsasalita. "Woah?! Confession!" Bulalas ni Kayle na mukhang excited sa mga susunod na maririnig. Tumahimik kaming anim at pinakinggan ang susunod na sasabihin ng nasa announcement room. "To the person who I want to tell my feelings... I hope, you still here. I hope you'll hear my confession. So here it goes," Napasinghap si Kayle at napatakip siya ng bibig. "Oh my gosh!"

tanong niya sa akin habang naglalakad kami papunta sa room ko na nasa second floor ng resort. “Nangangasim ang tiyan ko. Madalas akong antukin netong mga nakalipas na araw. Hindi ko alam kung bakit.” “Hindi kaya–” Natigilan siya sa pagsasalita. “Anong ibig mong sabihin?” “Iyan na ba ang room mo? Room 15?” tanong niya. “Hindi, Room 14 ako.” “Okay.” Nang makarating na kami sa room ko ay agad akong nagpasalamat. Umalis din siya agad. Umalis siya nang hindi natutuloy ang gusto niyang sabihin.

"Wala akong alam sa sinasabi mo. Huwag kang magbintang ng walang ebidensya." "Kung pwede ko lang ibigay ang mga mata ko nang makita nila ang ginawa mo, sure akong ikaw ang matatanggal sa Top Strippers. Alam mong hindi hagip ng CCTV ang parteng iyon ng Wild Nights rooms kaya doon ka pumasok sa room 110, hindi ba?"

"Akala ko noon gusto lang niyang magtago mula sa ulan kasi sobrang lakas ng bagyo, pero ngayon ko lang naaalala na siya mismo ang nagpumilit na doon kami pumunta." Tahimik na nakikinig ang lahat habang nagsasalita siya. Hindi siya pinutol ni Alex. Hindi siya minadali. Dahil alam niyang bawat detalye ay maaaring mahalaga. "May lumang confession room doon." Nagkatinginan sina Ji Lian at Lora. "At sa likod noon may sirang panel sa dingding." Huminga nang malalim si Dera habang pilit na binubuo ang alaala.

nakapameywang kong tanong dito. Napakamot ito sa batok atsaka ngumisi. "May usapan kasi kami ng bhebe ko na,sa iisang room lang kami magsasama, alam mo na." anito sabay kindat. Napaawang nalang ang mga labi ko.Hindi ko alam na may itinatago palang kalandian itong si Joy.

Kaya’t lahat sila ay nagmamadaling buhayin muli ang kanyang loob. “Anong oras ang press conference bukas?” tanong ni Sebastian. “Bukas ng umaga, alas-diyes, sa VIP conference room sa 20th floor ng Marriott Hotel,” sabi ni Samuel. Tinitigan niya ang nakatatandang kapatid, tila nahihiya, at pinilit magkaroon ng lakas ng loob na magsalita, “I’m sorry, elder brother, I…” Pinutol ni Sebastian ang kanyang sasabihin: “It has nothing to do with you. You are you, and they are them.”

paliwanag niya. Ang secretive talaga ng matandang ito. Mas lalo tuloy akong naudyok na kilalanin siya. Kapagkuwan ay bumalik sa aking alaala ang secret room na nasa sarili kong kuwarto. Pupuntahan ko nalang iyon at baka makita ko ang profile information ni Mother Celestine. Napangiti ako sa aking naiisip. “You smile like you know something controversial,” banggit niya.

Nag pout si Piolo at hindi na nagtanong pa. Iniunat ni Adrian Niño ang kanyang baywang, nag-click ang kanyang mga kasukasuan, at tamad niyang sinabi: "Mukhang matagal na akong nag-stay sa confinement room, at kahit isang bagong dating na tulad mo ay hindi nangahas na seryosohin ako. Pinalalim nila ang kanilang impresyon, gayon pa man, ako nakapatay na ng isang tao at nabilanggo habang buhay, at wala ka na." "