Again And Over Again Novels & Stories

“Are you crazy? How could you say that e, para ko na nga siyang anak?” “Anak? Baka nakalimutan mo-.” “Enough Agnes, my point is don’t hurt her anymore!” “Sige kampihan mo pa yan! Bakit ina-akit ka ba ng malanding babaeng ‘to ha Albert?” “Are you crazy already?” “Baliw? Ako pa ngayon ang baliw pagkatapos ng ginawa mo noon?” “And you want me to repeat it.” “Albert!” “Enough Agnes kung ayaw mong gawin ko ulit ang ginawa ko noon umayos ka!”

paulit-ulit kong pinapaalala sa kaniya. "Alam ko naman 'yon. Wala rin naman akong plano na ilaglag ka. Ang akin lang, huwag mo na lang uulitin yung ganun na uuwi kang lasing tapos bigla mo na lang akong aayain. Sa 'yo na nanggaling na pareho lang tayong nagkamali kaya bakit pa natin uulitin ang pagkakamali na 'yon?" pangangatwiran niya sa akin.

Wala naman akong alis ngayon, why bother. Just then, someone began kissing me again. "Just don't create a move, I can't help myself taking you again and again." And now, we did it again, and again, and again.

Binura na din niya lahat ng mga pictures nila sa cellphone niya para wala ni isa mang ala-ala na maiiwan sa kanya tungkol kay Rex. She looked herself on the mirror and started to talk to her self. "Sobrang laki na mga eyebags mo Roxanne Sanchez! Mugtong mugto na din ang mga mata mo. Pumayat ka na din. Kawawa ka naman self! Kalimutan mo na siya! He don't deserve your love!You need to move on! Move on! Kailangan mong harapin muli ang buhay! Don't dare to love again! That's bullshit! Don't ever fall to those damn guys out there! Lahat sila'y manloloko! Walang kwenta! You need to promise it to your self Roxanne! Kaya mo yan! Ajah!"

Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng paulit-ulit na panaginip ko simula ng ako ay tumuntong sa edad na 18 years old, it's a recurring dream kung nasaan nasa isang gubat ako na, napakaganda ng gubat na iyon, nag liliwanag ang buong paligid.

"Let's start over. I'm willing to give you a second chance, but please... Huwag mong sayangin---" "Oh, babe! Yes, I won't!" Agad na sumilay ang malawak niyang pagkakangiti. Agad niya rin akong niyakap at pinupog ng halik na ikinatawa ko na lang. Nang muli kaming magkaharap ay wala na siyang sinayang na sandali.

“Will you marry me..again?” Saglit siyang natulala sa kinatayuan niya hanggang sa gumalaw ang kanyang balikat senyales na umiyak siya. Gusto kong tumayo at lapitan siya upang punasan ang kanyang mga luha ngunit bago pa ako makatayo tumakbo na ito palapit sa akin at sinalubong ako ng mahigpit na yakap. “Yes, I will marry you. Again and again kahit saan kahit kailan. I love you.”

At doon, tuloy-tuloy ang kanyang paulit-ulit na bulong. I love you… I miss you… I’m here now, Mom. Paulit-ulit, parang dasal na ayaw niyang matapos. Na parang baka mawala ulit ang pagkakataon. Bawat salita ay lumulubog sa katahimikan ng kwarto, sinasalo ng mga dingding at ng katawang mahimbing na natutulog.

"Anong isasakal? Ikakasal iyon, jusko! Gusto mo atang maagang mamatay eh. Ikakasal, okay? Ikakasal! Repeat after me!" "Ha? Ripit apter me?" "Ang ibig sabihin niyon ay ulitin mo ang sasabihin ko." Pagliliwanag nito kaya naman mabilis siyang napatango nang maintinidihan niya na ang ibig sabihin ng kanyang kaibigan. "O-oh?" "I.." "I.." "kaka-" "kaka-" "sal!" "sal!" "Ikakasal!" "Ikakasal!"

Anang ko nang tumingin siya sa akin. "What did you say, again?" tanong niya. "Ang a-alin doon?" "The words you said earlier when I said I love you." "I love you rin iyon, e." Ngumisi siya. "No, I heard you. You call me babe." Narinig niya naman pala pinapaulit pa. "Ano naman ngayon." "It's the first time you call me babe. Say it again... say it again, babe. I wanna hear it again and again."