History Repeats Itself Meaning Novels & Stories

Nagagawa nya pang magtanong. "If plan A didn't work I must have plan B, C, D imposibling walang gumana before matapos ang alpabeto. Like i said lahat gagawin ko. I failed once in this fucking war called love im not planning to failed twice." "I get it, Ganon mo sya kamahal." Tahimik ang byahe matapos nong usapan nila. Di na lumingon pa si Shanel sa side ni Thunder.

sermunan ko sa sarili nang paulit-ulit hanggang sa wala nang ibang magawa kundi humiga sa kama. Mas lalong lumakas ang mga iniisip ko at paulit-ulit na bumabalik sa card na iyon. Ang makita iyon ay nagbalik ng mga alaala ng lahat ng pagkakataong kinuha niya ako, mula sa galit, kahinaan, o nag-aapoy na pagnanasa.

Ngayon, dala ko ang sariling desisyon, sariling paninindigan, at pusong handang masaktan muli—basta’t siguradong hindi na muling papayag na maliitin. At habang tinatanaw ko mula sa bintana ang pamilyar na gates ng mansion, pumasok sa isip ko ang isang bagay: Minsan, ang pagbabalik ay hindi dahil sa paglimot… kundi dahil sa muling pagharap—ng mas matatag, mas totoo, at mas handa.

Paano at ano; magsisi at walang gawin kundi magtanim ng galit at maghanap ng taong mamahalin saka pilitin silang maging sapat sa hinahanap mo, o magmamahal ulit ng hindi handa pagkatapos ay ibalik sa kanila ang dating sakit at trauma na naranasan natin sa iba. Ano ang kaibahan natin sa kanila? May pagkakaiba ba o anuman ang gawin natin mananatili ang salitang tapat, kung saan baliktarin man natin ang salitang tapat mananatili pa rin ito sa dating posisyon. Kaya naman, kung hindi natin babaguhin ang salitang paghihiganti, patuloy lang mauulit ang pagkakamali ng nakaraan kung saan naisin man nating baguhin, ganoon pa rin ang kalalabasan at kahit kailan hindi natin mahahanap ang tunay na pagmam

History Does not repeat itself It is men who never learned From the past Who repeat history 2020, Disyembre 21 "Alam mo ba kung ano ang pinakanakakatakot na mangyayari sa'yo?" Tandang-tanda ko pa noong magkasama kami ni Ina na tanawin ang bayan sa munting burol. Tandang-tanda ko rin ang kaniyang sagot. "Ang mawala." Hindi ako nalagutan ng hininga, hindi rin ako nagkasakit at namatay... Nawawala ako.

Paglabas ni Anton mula sa coffee shop, muling bumigat ang kanyang pakiramdam. Isa-isang bumalik sa kanyang isip ang mga alaala. Hindi niya inakalang matapos ang mahigit isang taon ay ganoon pa rin kalinaw ang lahat. Akala niya ay nakalimutan na niya ang mga iyon, ngunit napagtanto niyang itinago lamang pala niya ang mga ito sa kaibuturan ng kanyang isip. Nang maalala niya muli, sabay-sabay silang sumiklab na parang alon.

Sa mga sumunod na cycle, sinubukan nilang ulitin ang process. Hindi eksakto, dahil alam nilang hindi ito maaaring i-replicate mechanically. Ngunit sa bawat session, may mga bagong patterns na lumilitaw—iba’t iba, ngunit may parehong kalidad: Shared origin. May mga pagkakataon na mas simple ang patterns. May mga pagkakataon na mas complex—halos hindi nila maintindihan agad. Ngunit sa bawat isa, may isang bagay na consistent:

Hindi ako makapaniwala na sa wakas ay maghaharap kaming muli. I couldn't believe that for the second time, magiging boss niya ako at magiging empleyado ko siya. Truly, history repeats itself. Pero sa pagkakataong ito ay hindi na ako papayag na sa pangalawang paglalapit namin ay mapalayo pa siyang muli sa akin. I'll make sure na kapag tuluyan ko na siyang nakuha mula kay Karlo, I'll put a ring on her finger.

Ayaw ko na makita nila na luhaan ako; ayaw ko na makita nila na nasasaktan ako; at lalo na ayaw ko na makita ni Evan na hanggang ngayon ay umaasa ako sa pagmamahal niya. Pakiramdam ko tuloy ay ang tanga-tanga ko pa rin hanggang sa ngayon. And just like what happened to me, history is indeed repeating itself for me. Sa isa pa na pagkakataon ay naagaw sa akin ng ibang babae ang lalaki na mahal ko. Sa muli ay ako na naman ang naiwan na umiiyak at sugatan habang sila ay masaya na sa bagong yugto sa buhay nila. Kailan ba ako magsasawa sa senaryo na ito? Kailan ko ba sasabihin sa sarili ko na tama na at suko na ako sa lahat ng sakit dahil kotang-kota na rin ako?

Isama mo pa ang kumalat kong video noon at ngayon, para itong sirang plaka na nagpaulit-ulit sa utak ko. Bawat segundong lumilipas ay syang pagsikip na rin nang pagsikip ng dibdib ko. Napakapit ako sa tela ng damit ni Riel nang hirap na ako sa paghinga. I couldn't stop it. Everything kept burning into my mind, a cruel reminder that history wasn't just repeating itself, it was haunting me. Halos bumaon ang mga kuko ko sa kanya, sa sobrang pagpipigil sa aking pangangatog. Pero wala pa rin. Wala na akong kontrol sa sarili kong katawan.