Agitation In Tagalog の小説・ストーリー

“Pack your things because you’re leaving. Now!” “Huh?” Nakatanga lang ako sa kanya habang aligaga niyang binubuksan isa-isa ang drawers at inihanda ang luggage ko. “What’s happening? Can you calm down?” “Amara!” She looked so frustrated. “You wouldn’t believe what I just saw! An animal showed up at the beach today looking so carefree while smirking at everyone. As if he didn’t just ruin so many lives! Masasampal ko ang lalaking iyon!”

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

Iba pang kahulugan Agam ay nangangahulugan sa salitang pagdududa o pagkawalan ng tiwala, hindi sigurado o hindi nakakatiyak, walang malinaw na daan o hindi kumbinsido sa ilang bagay o nararamdaman. Kahapon ay ang isang pangyayari na nangyari na bago ang bukas.

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Pag ganoon, makakaalis ako kaagad. -wish11:11- "Ameee! Late na akoooo!" Napamulat ako ng mata dahil sa malakas na sigaw na iyon. Kasabay nito ay ang pag-uga ng kama dahil sa pagmamadali niyang makababa. Naupo ako at sinundan siya ng tingin na nagkukumahog na makapasok sa banyo dala ang ilang gamit. Napahikab pa ako matapos iyon.

Alexia's Point of View (Ate - Slang Tagalog term to respect older sister.) - Itself... itself... itself... itself... self... self... self... - That words woke me up. Fuck! What is that again? Another nightmare? * knock knock * Someone knocked on my door. " Ateee? " " The door's open Xandra, come in! " I said. " What is it, sweetie? What's bothering you? " I asked.

"H-Hindi. Wala akong pinagsisisihan." "Then, why are you crying?" Muli niyang tanong. Napahawak naman ako sa pisngi ko. Hindi ko man lang namalayan na tuluyan pa lang bumagsak ang luha ko, sobrang ingat ko pa naman para hindi niya mahalata dahil ayaw kong mag-alala siya at kung ano pang isipin niyang dahilan. Muli akong umiling sa kanya. "W-Wala 'to." Natatawa na sabi ko, umagang-umaga, eh. Drama agad!

“Hindi araw-araw.” "Hindi naman kailangang araw-araw." Pumikit ako. "Paano kung mapagod ako?” “Edi magpahinga ka.” "Paano kung gusto ko na lang mawala?” "Hindi kita hahayaan.” Napadilat ako. "Corny mo.” "Pero kinilig ka.” "Hindi kaya!” "Sinungaling.” Tumawa ako at sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang linggo, parang gumaan ang dibdib ko.

Nakauwi na ako mula sa school. --- FROM: Winston Nash Ravalez Bakit 'di ka nagre-reply? Galit ka ba kasi hindi ako nag-message agad? --- FROM: Winston Nash Ravalez Sorry. Right now, I want to see you. Can we have a video call? --- Matapos kong basahin iyon ay agad akong tumili. Gumulong-gulong pa ako sa kama ko dahil sa nararamdamang kilig. Kailangan ko pang kunin ang unan para kagatin at pigilan ang sariling sumigaw.

napalingon ako sakanya ng kalabitin niya ako "Ako ba kinakausap mo?" Takang tanong ko "Kakalabitin ba kita kung hindi?" "Bakit ba?" I tried to look pissed. Natamaan kasi ang ego ko nung nalaman ko na mas matalino siya kesa sakin. "You're cursing the rain, ba't ka galit sa ulan?" "Napakaingay" sagot ko. "Sino?" "Both of you. Ikaw at ang ulan. Napakaingay niyo"