Akala Ko Habang Buhay Tayo 소설 & 이야기

"Ang sarap sarap mo talaga, Tasia" bulong sa akin ni Rocco. Mahigpit akong kumapit katawan niya habang ramdam na ramdam ko ang init na nananalaytay sa buong katawan ko. Bumagsak ang katawan naming dalawa ni Rocco sa kama habang matindi ang pag hingal naming dalawa. "You're really good in bed, huh" "You're a beast in bed, Rocco," malanding sagot ko sakanya. Gabi gabing pag angkin ang ginagawa sa akin ni Rocco Blackwood, dahil siya ang fuck buddy ko. Isang magandang offer ang binigay niya sa akin. Iyon ay ang tripleng bayad niya sa akin buwan buwan, pinatigil niya ako sa pag e-escort ko para gawin niyang fuck buddy at ibahay. Kaya ko nga bang panindigan na fuck buddy lang kaming dalawa o may isa sa amin ang mahuhulog sa patibong na naka latag sa harapan naming dalawa?

"You're breaking up with me kasi sa tingin mo mas magaan? Ganoon ba iyon?" ang mahinahon pero puno ng hinanakit na tanong-sagot sa kanya ni Uriel. Sinubukan niyang magbuka ng bibig para magpaliwanag pero walang anumang salita siyang naibulalas kaya nagpatuloy ang binata. "Kasi wala pa tayong isang taon kaya iniisip mong hindi pa kita ganoon kamahal?" noon na galit na napatayo si Uriel. "Very childish, and I should tell you, that was the most bullshit excuse that I have ever heard!" ang galit na sagot ni Uriel na tila ba hindi narinig ang sinabi niya. Malakas na sampal ang pinadapo ni Therese sa pisngi ng binata dahil doon. "Sa tingin mo madali ito? Ginagawa ko ito para sa'yo!" "Really?" ang binata na mapait pang tumawa. "para sa'kin o para sa sarili mo?" "How dare you!" si Therese na muling napaiyak. "Well same here! Bakit sa tingin mo ba may magbabago sa kundisyon mo kapag inalis mo ako sa buhay mo?" "Tumigil ka!" "No! Hayaan mo akong magsalita okay? You've done too much talking already so I guess it's my turn now!" Natigilan si Therese sa nakita niyang magkahalong galit at paghihirap sa mukha ni Uriel kaya hindi siya nakapagsalita at umiiyak na pinakinggan ang lahat ng sinabi ng binata. "Masakit oo, at ako mismo natatakot na ngayon palang. But I'm not like you. Kasi kahit natatakot ako at nahihirapan, sinusubukan ko paring ihanda ang sarili ko. Pinag-aaralan kong tanggapin ang lahat. Kasi gusto kong maging masaya ngayon, habang nandito ka pa, habang kilala mo pa ako," ani Uriel na tuluyan na nga ring napaiyak. "Simple lang naman ang gusto ko, bigyan mo ako ng role sa buhay mo, kahit maliit lang," ang pagpapatuloy nitong pakiusap saka nagpahid ng mga luha. "U-Uriel," aniyang isinubsob ang mukha sa palad saka napahagulhol.

Nagising si Freya sa hospital, nahihilo, nasusuka, at natatakot, kasabay ng pagtambad ng balitang, siya ay nagdadalantao. Naalala niya ang dahilan kung bakit siya napunta sa ospital, ang dahilan ng kanyang paghihirap: si Alexander Evans, ang CEO ng Evens Industry. Isang mapanganib at malupit na bilyonaryo. Inakala ni Freya na magiging masaya siya sa piling ng binata, ngunit hindi pala dahil sakuna ang dala ni Alexander sa buhay niya. Binigyan siya nito ng pag-ibig na siya ring sumira. Tumulo ang mga luha ni Freya. Si Alexander, ang pinakamalaking pagkakamali sa kanyang buhay! Ngayon, determinado siyang hindi na ito mauulit. Iniwan niya si Alexander na sugatan ang kanyang puso, dala ang kanilang anak sa kanyang sinapupunan. Itinago niya ang lahat ng impormasyon tungkol sa kanya at nagsimula muli upang bumangon. Akala niya'y hindi na sila magkikita muli, ngunit pagkalipas ng limang taon, muling nagkrus ang kanilang landas. "Mommy, gusto ko si Uncle Evans ang maging daddy ko, please!" pakiusap ni Rose, ang anak ni Freya. Hindi kayang tanggihan ni Freya ang kanyang anak. Hindi rin niya kayang sabihin ang katotohanan na si Alexander ang ama ni Rose. Paano kung malaman ni Alexander na si Rose ay kanyang anak? Guguluhin ba nito muli ang buhay ni Freya? Susugatan, sasaktan ba nito ang kanyang puso na magiging dahilan ng kanyang muling pagkalugmok?

"pwede ba kuya! hindi naman namin pinapalayas yang asawa mong magaling. Kusa siyang umalis dito sa bahay, sinampal niya pa si Celestine, isa pa nabalitaan ko sa mga friends ko na yung haliparot na yun ee dun na nakatira sa condo ni Oliver" sagot pa nito sakin habang si Celestine ay tahimik lang na nakatayo sa likod ni Cecille. "CECILLE! tigilan niyo na kakagawa ng kwento tungkol kay Natalie." napatiim bagang kong sagot dito "sige tawagan mo Sebastian ng magkaalaman kung sino nagsasabi ng totoo dito. i-loud speaker mo para marinig ng lahat ang katotohanan." sabi pa ni mommy sakin. "Hello Sebastian napatawag ka?" tanong nito sakin "Oliver may gusto akong malaman at gusto ko sabihin mo sakin ang katotohanan, lalaki sa lalaki sabihin mo sakin sayo na ba nakatira ang asawa ko?!" tanong ko dito "Sebastian, oo totoong sa condo ko nakatira si Natalie, pero hindi ganun ang ibig sabihin nun. Tinulungan ko lang siya ng minsan ay madisgrasya ang sasakyan na sinasakyan niya, nabangga ang kotse niya sa poste nung oras na umalis siya sa mansion niyo, nakiusap siya sakin na wala na sanang ibang makakaalam ng nangyari kaya pina block namin sa news ang nangyaring aksidenteng ! Kilala mo ako Sebastian, oo tarantado ako at mahilig sa babae, pero hindi ang klase ni Natalie ang babaeng papatol na lang sa ibang lalaki kung wala ang asawa niya. Sya ang klase ng babaeng irerespeto. Siguro kung wala ka sa buhay niya hindi ko palalampasin ang pagkakataon na ligawan ko siya. Kaya ingatan mo ang asawa mo Sebastian, one in a million lang ang ganyang babae, kasi kung aayaw na talaga siya sayo. Hinding hindi ko siya pakakawalan."sagot nito sakin

It's Byenn and Alaric's 5th wedding anniversary when Alaric's first love came back. At noong gabing iyon, aksidenteng nahuli ni Byenn si Alaric sa loob ng banyo, minamasturbate ang sarili habang binabanggit ang pangalan ng ibang babae. "Byenn, nakakaawa si Reia ngayong bumalik siyang mag-isa," paliwanag ni Alaric. "Tinutulungan ko lang siya bilang kaibigan." Tumango lang si Byenn at tipid na ngumiti. "Naiintindihan ko," maikli niyang sagot. Makalipas ang ilang araw, muling nagpaalam ang lalaki habang nag-eempake ng gamit. “Byenn, nangako ako kay Reia na ice-celebrate ko ang birthday niya sa isla. Tinutupad ko lang ang pangako ko noon.” "Okay.” "Byenn, this party needs a capable assistant," hirit ulit ni Alaric bago ang isang malaking event, tila minamaliit ang kakayahan ng asawa. "Mas bagay si Reia kaysa sa iyo para sa role na ito." "Okay, go ahead." Nang mapansin ni Alaric na hindi na siya nagagalit, hindi na umiiyak, at hindi na naggagawa ng eksena, naguluhan ito. Lumapit ito sa kaniya at nagtatakang nagtanong, "Byenn, bakit hindi ka na nagagalit?" Of course, hindi na siya galit dahil aalis na rin siya. Pagod na siya sa stagnant nilang kasal. Habang abala si Alaric kay Reia ay palihim siyang nag-aral ng English saka kumuha ng IELTS, at pasimpleng nag-submit ng applications para mag-aral abroad. On the day her visa was approved, she threw out the divorce papers. "Huwag kang magbiro nang ganyan," sarkastikong tawa ni Alaric habang tinitingnan ang papel. "Paano ka mabubuhay nang wala ako?" Hindi na nag-abalang sumagot si Byenn. She just turned around, bought a plane ticket, and flew straight to Europe. The next time Alaric saw news about her, it was through a viral video online. Kitang-kita ang ganda ni Byenn habang naka-red dress, dancing freely in the sky above a foreign land. She looked so alive.

Sa araw mismo ng prenatal check-up ni Arabella, nahuli niya ang asawa niyang si Nathaniel Monteverde na may kasamang ibang babae. Mas masakit pa roon, malamig siyang itinanggi nito sa harap ng kabit. Akala ni Nathaniel, pagbubuntis lang ang dahilan kung bakit sila nauwi sa kasal. Kaya matapos maisilang ni Arabella ang kanilang anak, tahimik siyang pumirma ng annulment at tuluyang nawala sa buhay nito. Ngunit limang taon ang lumipas, hindi na ang dating mahina at api-apihang Arabella ang bumalik. Isa na siyang matagumpay at magandang businesswoman na hinahangaan ng marami. At habang unti-unti na siyang masaya sa buhay na wala si Nathaniel, saka naman muling bumalik ang lalaking unang gustong kumawala sa kanilang kasal. Ngayon, ayaw na siyang pakawalan nito—lalo na nang balak na niyang magpakasal sa ibang lalaki. “Arabella, huwag na huwag mong iisipin na magpapakasal ka sa ibang lalaki.” Napabuga ng hangin si Arabella. “You rejected me first, remember?”

The Multi-Billionaire. The Womanizer. He is a Dangerous Assassin's. He has his own rules. Pero dumating sa buhay niya si Gabrielle Elena Lee, ang batang-bata na kapatid ng kan'yang kaibigan na si Geo Lee at bunsong anak ng Presidente ng bansa. "I just feel lust for you, not love Gab." "Sasabihin ko kay Daddy at Kuya Geo, na pinagsamantalahan mo ako." umiiyak na saad ni Gabby. Nakangisi akong nakatingin sa kan'ya. "Hindi mo ako kayang ilaglag Gab." nilapitan ko ito at hinalikan ang kan'yang leeg. "Ni-rape mo ako Bry, sinira mo ang buhay ko!" "Pero mahal mo ako, right?" panay ang halik ko sa kan'yang mukha. "Ibalik mo na ako sa pamilya ko, maawa ka!" "Dito ka lang sa akin, hangga't hindi ako nagsasawa sa iyo." hinubad ko ang kan'yang damit. "Baliw kana! Hindi mo na alam ang ginagawa mo!" "Yes, I really obsessed, sa iyo lang ako nababaliw." Hiniga ko ito sa kama. "Alam ko naman na magugustuhan mo ito Gab." nakangiti na saad ko sa kan'ya.

"Therese, my love, will you marry me?" "Oh, Mason," masaya kong sabi habang kinukuha ang singsing at isinusuot ito sa daliri ko. "Yes. Oh yes, I'll marry you. Papakasalan kita." Bigla akong napatigil. Parang biglang nawala ang pagkalasing ko nang umalingawngaw sa tenga ko ang tanong niya. Napaupo ako at mabilis na lumayo sa kama. Teka... "Sino si Therese?" Hindi Therese ang pangalan ko!

“Ang tunay na sakit ay hindi nagmumula sa mga kalaban, mula ito sa mga pinahahalagahan natin.” Si Charlie Rae na dalawampu’t isang taong gulang ay natutunan ito mismo ng pagktaksilan siya ng mga taong mahal niya. Nangako siyang tatapusin na ang ugnayan sa kanila ng pang habambuhay. Pero ang pag drop out mula sa unibersidad ay hindi kasama sa kanyang pagpipilian, at imposible an iwasan sila sa campus. Ang kaisa-isa niyang paraan para tumakas? Ang lumipat sa tinutuluyan ni Taylor West–ang pinakamalaking karibal ng ex-boyfriend niya at kilalang bad boy ng unibersidad. Pansamantala lang ito dapat, pero habang tumitindi ang tensyon, napaisip si Charlie: tunay ba siyang nakatakas sa mga problema niya, o baka makakagawa na naman siya ng isa pang pagkakamali? *** “Linawin natin ito–housemates lang tayo. Hindi kita type, kaya huwag ka magtatangkang pagsamantalahan ako!” Nilinaw ni Charlie ang kasunduan. Ngunit, isang umaga, nagising si Charlie sa kuwarto ni Taylor. Ang gray niyang mga mata ay nakatitig sa kanya habang mapaglaro ang boses niya ng magtanong, “Ang akala ko ba hindi mo ako type. So, sinong nananamantala dito?”

"Akin ka lang, Ninang Ruth! Walang ibang magmamay-ari sa’yo kundi ako!" Ramdam ko ang panginginig ng kanyang kamay habang hinawakan ko ito. Nanlilisik ang mga mata ko, puno ng pagnanasa at pag-angkin. Pero sa halip na matakot, marahan lang siyang ngumiti—isang ngiting may halong pangamba… at pagnanasa rin. "Wag ako, Ace," mahinahon niyang tugon, pilit tinatago ang emosyon sa kanyang tinig. "I’m older than you. I’m thirty… habang ikaw, twenty-five pa lang." Ngunit sino bang makakapigil sa puso? Ako si Ace Pattern, dalawampu’t limang taong gulang, isang business tycoon na sanay makuha ang gusto. Lahat ng gusto ko… maliban sa kanya. Si Ninang Ruth. Ang babaeng pinagbabawal mahalin. Ang babaeng dapat kong irespeto, pero mas gusto kong angkinin. Masama bang magmahal sa isang Ninang? Sabi nila, mas masarap daw ang bawal. At ngayong naranasan ko na siya… handa akong sirain ang lahat — kahit ang sarili kong pagkatao —mapasaakin lang siya.