Akin Ka Lang の小説・ストーリー

Isang simpleng empleyado lang si Venus sa kompanyang pinagta-trabahuhan niya. Ngunit kuhang kuha niya ang inis ng boss niyang si Thadeus at gano'n din naman ang binata sa kanya na madalas sirain ang kanyang araw. Mabait naman si Venus pero madali itong mapikon lalo na sa boss niyang maypagka-manyak. And then, everything change when she become the CEO's secretary. Araw-araw kung kaaway niya ang kanyang boss ngunit may kontrata pala sa kabila noon. Hanggang saan ba aabot ang angas mo kung ang kontratang pinermahan mo isa sa naka-saad ay bawal mahulog ngunit nahulog ka? She's Venus Eartheed and she's the CEO's warfreak secretary.

"P-Pa..bat nyo naman ako iniwan" sabi ko sa malamig na bangkay ni papa na nasa loob ng kabaong,umalis lang ako saglit pagdating ko patay na sya. "Ano pang ginagawa mo dito?" Napatingin ako kay tita habang nakapamewang sya. Napayuko nalang ako dahil pinagtitinginan kami ng mga tao dito. "T-tita--" "Wag mo akong matita tita dyan! Ikaw ang malas sa buhay namin! Pati asawa ko namatay dahil sa kamalasan mo!! Ngayon layas!!" Malakas na sigaw nito,nagbubulungan na ang ibang tao. "T-tita wala p-po akong m-matutuluyan e" Umiiyak na sabi ko kay tita.Bigla nya akong kinaladkad palabas ng mansyon. "Pag sinabi kong layas! Layas!!" Sigaw nanaman nito dahilan para mapatingin maging ang mga tao sa labas ng gate. Umiiyak na tumayo ako,nagmamakaawang wag naman sana nya akong palayasin. "Malas ka samin alam mo ba yun?! Ha?! Dahil sayo nawalan ng pake sakin ang asawa ko! Nasa sayo ang atensyon nya! Huh! Bakit nga ba ganun?! E AMPON KA LANG NAMAN!!" Malakas na sigaw nanaman nito kaya mas lalong lumakas ang mga bulungan. "Mom whats happening here?" Tanong ni Stella....anak nya. "Pinapalayas ko na sya" maawtoridad na sabi ni Tita,tumawa naman si Stella. "So ano pang ginagawa mo? Layas na! Chupi! Bawal ang malas dito!" Sigaw nito. Wala akong nagawa kundi ang tumakbo ng tumakbo.Siguro nga malas ako,wala na si Papa sakin...wala na rin akong matutuluyan,bakit pa ako nabuhay?!

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa banyo. Paglabas ko sa kuwarto nakita ko si Marco sa kusina na naghahanda ng aming almusal. “I'm sorry!" Bungad niyang sabi sa akin pagka-upo ko sa upuan. “Don't worry alam ko naman ang limitasyon ko at kong saan ako lulugar. Nadala lang tayo sa tukso so please 'wag na nating pag-usapan. Let's eat," yaya ko rito kahit na gusto ko ng umiyak. “Ginusto ko iyon! Hindi ako humuhingi ng tawad dahil ayaw ko kun'di humihingi ako ng tawad dahil hindi mo deserve lalo na't ako ang nakauna sa'yo." Paliwanag niya sa akin habang lumalapit sa akin at hinawakan ang aking mukha. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. “As I've said its okay. Don't mind it at 'wag na nating isipin 'yon. Let's pretend na walang nangyari lalo na 'pag dumating na si Yamir." “So I'll go ahead na may lakad pa ako. Bye Marcos!" Paglabas ko sa pintuan niya nalungkot ako at napaiyak. Mas masakit pa kumpara sa pagkawarak ng virginity ko. Alam kong mali pero mahal ko na siya.

Paghihiganti. Iyan ang nasa isip ni Amelia nang matapos makipag-divorce sa asawa niyang si Dalton Williams—ang CEO ng Williams Corp. Throughout their marriage, pinaramdam nito sakanya na isa siyang balakid sa pagmamahalan nila ng first love nitong si Grace. Harap-harapan na pagtataksil at pang-aapi, iyan ang naranasan niya sa piling ni Dalton. Pati ang pinakamamahal na anak niya ay inabandona nito para sa isang babae. But when her daughter died, mas lumalim ang kagustuhan niyang maghiganti. Ngunit paano? Then there comes Luther Dio Gracia—the heir and the chairman of the Di Graci Empire. Nagbabalik hindi lang para tulungan siya kundi upang angkinin ang babaeng bumabaliw sakanya sa loob ng maraming taon—si Amelia. Subalit, kaya bang magmahal muli ni Amelia gayung puro pasakit at mapait na alaala lang ang ibinigay nito sa kanya? Mahuhulog ba siya sa pang-aakit Luther at matatamis na pangako, o mananatili paring bilanggo sa pait ng kahapon? ***** "You can use me all you want Amelia. My riches, my heart, my body, my soul and my life. Tanggapin mo lang ako at hayaan na angkinin ka. Kasi kung hindi....kung hindi ka magiging akin... then I'll make sure no one else can." — Luther Dio Gracia

Isang gabi lang ang nagbago sa lahat. Si Marie isang simpleng babae ay napunta sa maling lugar sa maling oras. At sa isang iglap, nasangkot siya sa mundong hindi niya alam kung paano tatakasan. Isang mundong pagmamay-ari ni Solid isang malamig, makapangyarihan, at walang awa na mafia boss na sanay kontrolin ang lahat… maliban sa kanya. Noong gabing iyon, naging target si Marie. At si Solid ang nag-iisang taong kayang magligtas sa kanya. Ngunit sa halip na palayain siya pinili niya itong angkinin. Sa ilalim ng kanyang proteksyon, natutunan ni Marie ang katotohanan: ang mundo ni Solid ay puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan—at kapag pumasok ka rito, wala nang balikan. Habang papalapit ang panganib, mas lalong lumalalim ang koneksyon nilang dalawa. Mula sa responsibilidad… naging obsession. Mula sa proteksyon… naging pag-aari. At sa isang mundong walang ligtas— si Solid lang ang kaya niyang sandalan. Pero ang tanong— ligtas ba talaga siya sa lalaking handang sunugin ang buong mundo… para sa kanya?

Trina Montenegros, anak sa labas ng kaniyang ama at ipinagkasundo sa anak ng Dela Vegas group. She is a fashion designer subalit siya ay pinagbintangang nagnakaw ng disenyo ng iba kung kaya't siya ay ipinadala ni Darren Dela Vegas sa Paris to avoid any trouble. Ngunit paano kung ang asawa mo lang sa papel ay nahulog sayo? Sinubukang habulin ni Darren si Trina dahil ayaw siya nitong malayo sa kaniya, subalit sa isang pangyayari, sa isang aksidente ay makalimutan ka niya? After seven years she came back as successful designer at hindi na siya papayag na mamaliitin lang siya ng kaniyang kapatid sa ama. Ang asawa mong akala mo ay sinadya kang kalimutan dahil sa nangyari, subalit lingid sa kaniyang kaalaman na naaksidente ito at hindi siya maalala. May pag-asa pa bang mahalin muli siya nito? O mananatili itong walang puso at masungit na CEO? Maaalala pa ba niya ang asawa niya o mapagkakamalan pa rin niya itong patay na patay sa kaniya?

Hanggang kailan ba dapat manalig sa ngalan pag-ibig? Paano pagniningasin ang apoy kung ito’y aandap-andap na? Kakapit ka pa rin ba kahit alam mong wala nang pag-asa? O palalayain na lang nang puso’y ‘di na magdugo pa? Maagang namulat si Juness sa reyalidad ng buhay. Matapos masawi sa unang pag-ibig, akala niya’y hindi na siya makababangon pa. Ngunit hindi ito ang naging dahilan para siya’y sumuko. Natuto siyang maghintay hanggang sa muli niyang makamtan ang tamis ng pag-ibig. Sa hindi inaasahang pangyayari, ang tamis ay unti-unting nahahaluan ng pait. Akala niya, siya na ang magwawakas sa pagiging playboy ni Amos Zerudo ngunit isa lang pala siya sa mga naging laruan nito. Makakaya niya kayang maituwid ang landas ng binata? Paano niya susugpuin ang mga kumakapit na linta? Sadyang mapaglaro ang tadhana, madalas… ito’y nakababahala. Pakiramdam ay pilit na pinaiigting hanggang sa ika’y dumaing. Mapaghilom pa kaya ni Juness ang natamong sugat? O hahayaan niya na ang kirot ay dahan-dahang kumalat?

"Gustuhin ko man ipaubaya sa'yo ang asawa ko, ngunit hindi p'wede.... Hindi p'wede dahil..." Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko bago nagsalita muli upang pigilan ang pagkamuhi sa babaeng kaharap ko! "Marahil ay hindi mo pa maiintindihan ang salitang hindi p'wede dahil wala ka pang anak. Anak na handa kang magsakripisyo maibigay lang ang nararapat para sakanya! Kaya kong tiisin na marami akong kahati sa asawa ko at isa kana ron! Ngunit wag lang ang anak ko...ibang usapan 'yon! Dahil ilalagay ko kayo sa tamang paglalagyan nyo." -Dina Sedest Sa isang relasyon, may isang haligi at may isang ilaw. Paano kung ang haligi ay bumigay at hindi na nakayanan pang tumayo ng matatag. Hanggang saan kaya kayang ilawan ng ating ilaw ng tahanan ang isang madilim na parte ng buhay nila? Ngunit makakaya kaya n'yang harap harapan na syang ginagago ng kaniyang asawa? Ito na ba ang senyales na hinihingi n'ya mula sa itaas upang sumuko na..

Roxan Viex Balbacal, isang sikat na model na may napakastriktong magulang. Ian Cassandro Velasco, isang masipag naman na Architect na hindi tanggap ng magulang sa piniling kasarian. Simula nga nung matagpuan ang isa't isa, sila ay naging matalik na magkaibigan na kinakapitan ng isa't isa sa bawat problema. At sa hindi nga inaasahan pagkatapos ng isang gabing wala silang dalwa sa sarili nangyare ang hindi dapat mangyare, imposibleng mangyare at di ka pa I-paniwalang mangyayare. Saan nga kaya hahantong ng lahat? Mananatili kayang matatag ang pinagsamahan sa lahat ng pagsubok na pinagdadaanan? Paninindigan ba nila ang lahat ng nangyare? O tuluyan na lang mawawala ang lahat? May happy ending nga ba sa kanila o tatakluban lang ang mga bagay na nangyare upang masagip ang isa't isa? Kaya kayang mahalin ng isang bakla ang isang babae? Matanggap kaya nila ng buo ang isa't isa? Humantong nga kaya sa kasalan ang dalwa? O magiging kasalanan ang lahat?

I am Maybelline Mia Park. Actually hindi ko alam kung bakit Maybelline ang unang pangalan ko, siguro big fan ang Mommy ko ng Maybelline make-up o baka naman uso talaga ang Maybelline products o di kaya wala lang talagang ibang maisip ang parents ko ng magandang pangalan. I really hate being called Maybelline dahil hindi naman ako mukhanag lipstick o face powder o eyeshadow o kung ano ano pa mang make-up na meron sila. Kung tinatanong ng iba ang pangalan ko, sinasabi ko lang "Mia Park." Short and decent. I am the epitome of clumsiness. Kahit ano ang gawin ko hindi ako ume-excel. Kahit saan ako magpunta palagi akong nadidisgrasya. Not actually disgrasya katulad ng nasagasaan o kaya nahulog sa building. Sa awa ng Panginoon hindi pa nangyari sa'kin ang ganun ka lalang sakuna. Maliit na disgrasya lang naman kagaya ng nadudulas, nahuhulog sa canal, mabuhusan ng tubig, natapunan ng pagkain. Can you still consider it small accidents? Kakambal ko na siguro ang .malas'. Sanay nadin naman ako sa mga hindi magandang nangyayari sa'kin sa pang araw-araw. Uggh!! ..but so much for that. Ever since nakita 'tong si Mr. Handsome and Mr. Hot sa mall nong gumala kami with my friends, hindi na ako napakali kaya hinanap ko talaga siya. Sinuyod ko ang buong town para lang malaman kung anong pangalan niya, san siya nakatira at sang school siya pumapasok. Well, di naman ako nabigo at nalaman ko din ang mga impormasyong gusto kong malaman. Then guess what? I transferred to livingstone Univeristy kung san siya nag-aaral ofcourse with my friends. Hindi naman din kasi sila magpapaiwan. I did everything para lang mapansin niya ako.