Novel & Cerita Alaala Nalang

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Alexena Naiikot ko na lang ang mata ko dahil mukhang 'di ako nito ma-gets. "Na na-miss mo rin ako! Ano ka ba naman?! Ang tagal kaya nating hindi nagkita! Hindi mo ba ako na-miss kahit kaunti lang?!" bulalas ko. Sa halip na sumagot ay tumawa ito at pinisil muli ang pisngi ko. Hindi makapaniwala ko itong tiningnan. "Hala siya. Ayaw akong sagutin.”

tanong ko rito "okay lang ako medyo napagod lang ako sa byahe kaya inaantok ako" sagot nito sakin magpahinga kana babe. pag nagising ka mamaya tawagan mo ako. okay ? alas singko na ng hapon ng makarating kami sa manila dahil natraffic pa kami. sige na baby , ibaba ko na to para makapahinga kana, "Sige baby, bye"

Haha mapapa sana all ka nalang talaga ehh😂 Ps. Vote, comment and don't forget to follow me for more kilig stories♡

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

****** A/N: Kinikilig ako habang tinitipa 'to. Sana kayo rin. Jusko! Hahahaha samahan niyo naman ako. -Yeslone

Alona (na tila maligaya sa kalungkutan, at pinipilit tanggapin ang realidad): "Neil, ayoko nang magpanggap. Huwag mong gawing komplikado ang lahat. Oo, nagsimula tayo ng ganito, at hindi ko kayang baguhin ang lahat ng yan. Ang importante lang sa akin, walang labis, walang kulang. Walang pakialaman. Hindi ko kayang magbukas ng puso ko sa isang tao na paulit-ulit lang na nasasaktan ako."

sabi nito "Salamat." simpleng sagot ni Yuna ng walang galak. Binaba ni Yuna ang telepono. Ito ang pinakamagandang wakas at pinipilit inyang kombinsihin ang sarili na iyon ang ay magandang wakas.

naalala nya ang kanyang tampo kanina “Bakit, na-miss mo ba ako?” “Syempre, tinatanong pa ba ‘yon?” “Hahaha… effective pala ang pagpapa-miss ko. Sinadya ko talagang ‘wag kang tawagan kasi pupunta naman ako dito. Gusto kong ma-miss mo pa ako ng sobra.” “Ang sama mo!” muli nya itong hinamapas “Hahaha… miss you, mommy. Nagmadali talaga akong makapunta dito. I can’t wait to see you.”

wala e, ulila na akong lubos, wala akong pag sasabian, si lucas nalang ang meron ako pero. HINDI AKO MAALALA. D*MN!