Alamat Ng Malapad Na Bato Novels & Stories

Halos apat na dekada na raw ang establisyemento mula ng itayo ng may-ari ayon sa kwento ng kasama nilang bodyguard ni Mayor. SOBRANG nagustuhan ni Charline ang lugar, mukhang mababait ang mga tao. Nalaman niyang "Molbog" ang karamihan ng mga residente. Ang Molbog ang Origin-Tribe ng Bayan ng Balabac, itinuturing itong nasa ika-apat na antas ng mga Muslim. Nasa 4g ang signal ng hawak niyang cellphone kaya mabilis siyang nakapag-research at hinanap ang history ng Bayan ng Balabac.

sigaw bigla ni Maleyna na sobrang nagngingitngit sa galit habang nag aayos siya ng kanyang mga gamit. Nasa malayong baryo sila nakatira na matatagpuan sa probinsya ng Zambales. Doon niya rin dinala ang batang si Clairre Vleo upang mailayo na siya ng tuluyan sa mga taong maghahanap sa kanya. Hindi masyadong uso ang telebisyon sa lugar nila. Mahina rin ang sagap ng internet sa baryo nila kung kaya't parating nahuhuli sa balita ang lugar na iyon.

Nagsusumbong siya rito ng mga bagay na hindi niya masabi kahit kanino lalong lalo na kapag siya ay may problema. "Tangkad, pa-advice naman, oh. Kung doon ako sa Villadolid ako pupuwesto bukas, sa tingin mo ba mahuhuli ako ng pulis doon? Eh wanted na kasi ako sa palengke natin dito. Mahirap na." Nakaupo si Minggay sa kapirasong sementong sahig sa paanan ng puno na hindi natibag noong nagdaang mga lindol. "Tangkad" ang ipinangalan ni Minggay sa puno dahil sa taas nito na tanaw mula sa bintana ng bahay nila at sa malalaki nitong sanga.

"Don't say something funny remarks on me, Brandon. Bakit ko naman kinakailangang bumili ng lupa? Kung lupa lang naman ang pinag-uusapan ay m-" "Marami ka non," putol niya sa mga sinasabi ko. I just look at him. Mukhang pati si Zackeriel ay naging interesado na sa usapan. "May malaking lupang ibinebenta sa Batangas. The area is greet! May mga tanim ng mga niyog at mangga. All you have to do is to purchase it and hire some men to harvest the crafts. Maalam ka naman sa pamamahala ng mga lupa diba. And-"

Lejandro is a prideful man, and now I know he's also a complete hypocrite. Inipon ko ang dalawang bote ng alak sa paanan ko at tumayo mula sa malaking bato. Marahil ay napadami ang nainom kong alak, dumodoble at ang bawat madaanan ng aking paningin. Maingat na tinawid ko ang kabilang bato ngunit tanging marahas na paghampas ng hangin lamang ang huli kong narinig.

Matatagalan man siya bago niya makasanayan ang lahat, "Nasa isang subdivision tayo. Malayo sa kabihasnan tulad ng sinabi mo." "Wow! Talaga?" "Yes. Nasa subdivision sa Baguio." Nilapitan siya nito at giniya papunta sa kung saan. "But this one, malaki ang bakuran. May swimming pool din sa likod which is not good for you. Pwede ka lang pumunta doon kapag kasama ako. Sa bakuran ay may dalawang magkatabing kahoy. Sa ilalim ng dalawang kahoy ay sementong upuan. May nga bulaklak din na iilan. Konti pa lang ang nabili kong mga bulaklak at balak kong dagdagan ang mga 'to dahil alam kong mahal mo ang mga bulaklak lalo na ang mga orchids."

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”

TORRID Going to Tayapoc, Aundanao, a part of Samal District in Island Garden City of Samal was a bumpy, scary and roller coaster ride for me. Maliban sa malalaking batong nakakasagupa sa malalaking gulong ng sasakyan ni Braden ay ang tarik pa ng daan. How Nong Titing lived such place? Ang hirap ng kalsada at ang layo sa poblacion nila.

Meron naman mga bus papunta rito kaso magpupunta pa ako sa Terminal at pagbaba ko sa Terminal sasakay pa ako ulit ng jeep at tryke bago marating sa Baranggay Patay na Lupa. Nahahati sa tatlo ang NGala. Hindi lang sa lugar kung ‘di pati ‘yong estado ng mga nakatira rito, lugar ng sakto sa buhay sa Bagong Bato o itong bungad, mayayaman sa NCCP na dating Gintong Bato, ‘yon ang nasa gitna at sa doon kami napadpad sa lugar ng mahihirap sa pinakadulo, sa Dulong Bato, halos malapit na kami sa dagat kaya maraming negro talaga roon. Meron din namang mga mayayaman talaga sa baranggay namin at sa iba pang parte ng Dulong Bato pero mas marami ang mga buraot na mahihirap.

"Maasahan mo 'ko." Nakahinga siya nang maluwag saka nagpaalam na pumunta na doon. I just stood up here, waiting for them to announce something. Ilang oras din akong nakatayo dito at minsan ay bumabalik ako sa pagkakaupo sa isang malaking bato. In fairness, ang laki laki ng underground nila. Located 'to sa basement nila at medyo malalim pa. But it doesn't reach the hell, though. Ilang hagdan lang pababa and tadaa! Nandito ka na.