All Izz Well Novels & Stories

Sa hindi na rin mabilang na pagkakataon ay muling tumango si Izzy bilang sagot. "I'm fine... I'm sorry I'm just feeling a little funny today." "Do you wanna go? I mean it's fine you can take some rest. Looks like you need it." Bakas ang pag aalala sa tinig na sabi nito, nag pilit naman ng ngiti si Izzy saka umiling. "No, I am okay, really... I can stay. It's our first day here and you need me. I'm fine, Miya... Thank you for your concern."

Subukan raw namin at baka mag-work. Mamumuhay na ba ako na parang prinsesa? "Yieee, kilig to the bones ka na naman diyan!" sigaw ni Izzy sabay tusok sa tagiliran ko. "Ano ba? Tumigil ka nga!" natatawang saway ko rito habang inaamoy ang mga bulaklak na nasa desk ko. "Mukhang for goods na kayo, ah? Tapos ako, heto ngangers pa din!"

Namumukhaan niya ang matikas na panga at ang kakaibang aura nito, pero dahil ang kanilang isla ay dulo ng mundo at ang balita sa radyo ay basag, hindi niya matiyak ang katotohanan. ​"O, gising na pala ang mga 'pinsan' ko," sabi ni Izzy, bagaman may malaking bahid pa rin ng pagdududa ang kanyang boses. "Bihis na pala kayo. Kailangan na nating lumabas sa dalampasigan. May mga estrangherong paikot-ikot sa kabilang ibayo ng isla—mga armadong lalaki na hindi naman taga-rito. Kailangan nating magmukhang abala sa pag-aayos ng bangka para hindi tayo paghinalaan."

pataas at pababa nang mabilis. "ummppp!" as usual. naungol kaagad si Izzy. she's awake but still, her eyes is close. alam niyang si Karson iyon kaya hindi na siya nag-abala pa na dumilat. dinama na lamang niya ang ginagawa nitong pagpapaligaya sa kaniya. "oh, yeah! ohh!! ohh!" mahina niyang halinghing. gustuhin man kasi niyang maghumiyaw sa sarap ay hindi maaari dahil nasa labas lang ng kwarto tiyak ang mga massages therapist at nakakahiya naman kung marinig sila ng mga ito.

"Oh my gosh, bumalik ka! Pero parang hindi ka ok." “I’m okay,” giit ni Iza, kahit mahina ang boses niya. "Medyo lagnat lang." Inabot ni Kath ang noo ni Iza, na kumunot ang noo. “Ang init mo! Bakit hindi ka umuwi?" "Ayokong makaligtaan yung meeting-“ “No! Uuwi ka! Ipapasundo kita!”

Nabusog naman siya kahit papaano. Abala naman si Izza sa banyo. Parang nawala sa kanya ang lahat ng alaala kanina, habang sinasabon ang sarili. Ang sarap maligo, lalo na kung tanghali na siyang gigising kinabukasan dahil walang pasok. Ang schedule niya? matulog hanggang tanghali, at maglinis sa hapon at maglaba!

Sagot ni Zandra sabay tingin kay Issa. “Yep. And don’t worry Adee, almost everyone is wearing the same outfit kaya no need to be embarrassed. I'm sure na mag-eenjoy ka doon. We're gonna drink and dance all night!" Dagdag ni Issa sa masaya at excited na tono. Pati sila Zandra at Issa ay nakaswimsuit, nakashorts naman ang mga boys, kaya kahit papaano ay napanatag si Adee.

"Izel, nakalimutan mo na rin ba na walang Luna's Ang sakit ko at mamamatay at mamamatay rin ako kahit paano pang pag iingat Ang gawin ko? kaya p'wede bang pagbigyan mo na Lang ako. gusto ko rito, kaya Dito tayo kumain, please?" parang biglang nanikip Ang damdin ni Izel. nasasaktan sya tuwing napunta sa seryoso Ang kanilang usapan. sa totoo lang, ayaw na nga sana nyang mapag usapan nila Ang tungkol doon. gusto niyang libangin si Ziri at mapasaya ito sa mga huling Oras, Araw, at buwan na ilalagi nito sa Mundo. "oh, sya. Sige Po. Dito na Po tayo kakain. orderin mo Ang lahat ng gusto mong orderin at sagot ko lahat."

gaga izzy ano bang iniisip mo? “ito na po ang bagong maid.” ani Ate linda at hinawakan ako sa braso para iharap sa boss namin. Tumigil siya saglit, tumingin sa akin. Straight face. Walang emosyon. So siyempre, ako, ngumiti ng todo. “Good morning, Sir! ako po si Mariz Villoria , Izzy nalang po for short.. Hmm, wag po kayong mag alala, marunong po akong maghugas ng pinggan. At magluto ng itlog..sunog nga lang minsan pero at least luto, ’di ba?”

Tahimik silang nanatili roon hanggang tuluyang tumaas ang araw. “Alam mo,” sabi ni Izzy, “kung may isang bagay akong natutunan…” “Ano ‘yon?” tanong ni Lee. “Na hindi kailangang perpekto ang buhay para maging masaya,” sagot niya. “Kailangan lang nitong maging totoo.” Hinawakan ni Lee ang kamay niya, mas mahigpit. “At mahal.” Ngumiti si Izzy. Oo. Mahal. Iyon ang salitang minsang kinatakutan niya, ngunit ngayon ay buong-buo na niyang tinatanggap.