Novel & Cerita Ambition In Tagalog

Tumango nalang si Fely dahil alam naman niyang mahaba - haba din naman ang byahe ni Feona kanina pauwi sa kanilang bayan. Tensyonado si Feona na nakatayo lang sa may hardin ng kanilang bahay. Nakatingala at nakatitig sa kalangitan na napupuno ng mga bituin at naka crescent shape ang buwan. Nabigla siya nang maramdaman ang pagyakap ng isang bisig sa kanyang likoran."How romantic is the night sweetie." Anas ng isang boses na nakikilala ni Feona na si Hector. Kinabahan si Feona at nakaramdam na naman siya ng kalungkutan. Gusto niyang maglumpasay sa iyak at sumbatan si Hector ngunit pinpigilan niya ang sarili dahil maaaring makaagaw siya ng eksena sa mga taong nasa terasa. At baka magbigay na na

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

ang mahabang paliwanag ng kanyang ama. Hindi na siya nagsalita tungkol doon. Pero sa isip niya, agad na sumagi roon ang isang maganda mukha na totoong pinapangarap niya na muling maangkin. Saan kaya niya ito pwedeng hanapin? O saan naman kaya niya ito pwedeng makita? Tama iyon? Well after all siya parin si James Sebastian Jr. Isang kilalang negosyante na hinahabol at pinagkakaguluhan ng maraming babae.

Baket? Kailangan kong kumalma. Kailangan kong bumalik sa 'hate Timothy Blythe' mood. Stop all this nonsense, it means nothing, it's just- Now the bet has entered my twisted brain and freaked me out! Paano naman ako mananalo? Paano ko siya mapapa-ibig? Hate na hate ko ang bawat hibla ng pagkatao niya! Hinding-hindi ko isusuko ang precious pouty lips ko sa kanya! Never!

“Unang trabaho palang naman po ate eh, hayaan niyo po magiging engineer din po ako kapag naka pag ipo-“ “Blah blah, tigilan mo na nga iyang kaka ambisyon mo na hindi mo naman naabot, kung ako sayo tatangapin ko nalang na habang buhay ka na talagang alalay, taga pag silbi, alila at kung ano ano pa, psh ulila!”

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

galit na tugon nito “Inay naman! buong buhay ko sinusunod kita isinasantabi ko yung mga gusto dahil ayokong magalit ka sa akin, nag tiis ako inay kahit gusto ko subukan ang isang bagay hindi ko magawa kasi hindi pwede dahil ayaw mo inay, kahit ito lang inay hayaan mo na ako kapag nakapag umpisa ako sa maynila after five years mag a-apply ako patungo sa ibang bansa sa dreamcountry ko at doon ako mag tatrabaho, doon narin ako titira alam niyo kung bakit? gustong gusto ko ng makawala dito sa lugar nato inay lahat ng galaw ko laging niyo napupuna, walang makakapigil sa gusto ko inay” tumayo ako at inilabas ko lahat ng hinanakit ko inay at mabilis na pumunta sa kwarto

dagdag ko. Nginisihan niya ako, pero hindi iyon abot sa mga mata niya. “It was tiring. Sobra. That’s why I left, remember? Because for the first time, I found something more valuable than the company. Something, or someone, na hindi ko kailangang kumpetensyahin para makuha.”

napapailing niyang sabi dito "Hihi I mean kaya ako pumunta dito, dahil sasabay ako sayo pag-uwi sa pinas, dahil sa malaki laki naman na ang na ipon ko pwede na siguro akong mag-tayo ng negosyo sa pilipinas para naman makasama ko na ang pamilya ko. Dahil sa tumatanda na sila mama at papa gusto ko naman sila makasama pa ng matagal at sobrang miss kuna sila pati ang mga kapatid ko. Kaya wala nang urungan go..go..go to the highest level. sabay taas niya ng kamay sa ere habang ang isa niyang paa ay nakatungtong sa kinauupuan niya at patuloy sa pag-tawa...

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.