Imagination In Tagalog Novels & Stories

Kaya nga may hawak siyang PWD ID, just in case . Ano ba ang schizophrenia? Sa madaling salita, ito ay isang kondisyon sa pag-iisip kung saan nagiging malabo ang linya sa pagitan ng realidad at imahinasyon. May mga taong nakakakita o nakakarinig ng mga bagay na wala naman, o naniniwala sa mga ideyang hindi totoo. At minsan, gumagawa sila ng sarili nilang mundo, isang lugar na mas madali kaysa harapin ang sakit ng totoo.

Nagmamaka-awang ani ko. I can't stop crying... Kinakabahan ako sa kung anong pwedeng mangyare. Ang lakas ng tibok ng puso ko, I can't help but to feel nervous! Hinawakan ni Rio ang mga braso kong naka-pulupot sa bewang niya. Inalis niya 'yon at hinarap ako. "I'll be back safe and sound, baby, Go to your room, mag iiwan ako ng mga tauhan dito."

See you soon? Tama ba ang naring ko? "Hmmmp, baka naman imahinasyon ko lang iyun? Tama! Baka nga!" Kaya naman, ipinagkibit balikat ko na lamang iyun at naglakad na ako palabas

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

tanong ko at nakita ko namang tumango lang siya. Maya-maya ay bigla siyang nagsalita, "Alam mo, I was just pretending," napalingon ako sa kanya, "Alam mo 'yun na ini-imagine ko na ikaw 'yung kasama ko the whole time." Nagtataka naman ako sa pinagsasabi niya, "Ano bang ibig mong sabihin?"

Bat sya nagpu-purong English kung magsalita sa akin. "You really think of something beyond someone's imagination" dagdag pa nya na mas lalong nagpadugo ng utak ko. Anong beyond imagination? Sino ba kasi yan si Beyond? Kapatid ba yan ni Beyonce? Ay ewan ko sa kanila, marunong naman ako mag english pero kinamatis kinutlo lang sa daplin daplin (kinutlo lang sa daplin daplin- a bisaya term, translation: kinuha sa may gilid gilid)

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Nagulat si master sa tanong ko at natigilan. Ngumiti lang siya sakin pero may nabakas ako sa mga ngiti niyang iyon. Alanganin na ngiti? Iniling ko na lang iyon at pinakinggan ang sinasabi niya. "Hija, wag mong sayangin ang oras mo sa pag-iisip kung ano ba ang nasa kwartong iyon. Ipapahamak mo lang ang sarili mo. Huwag mong hahayaan na lamunin ka ng kuryusidad mo at huwag kang mag-alala. Darating ang araw na isa ka na sa mga maghihigpit ng harang doon. Tuturuan kita."