Amor Puro

“Don’t expect me to love you, Lian. I only married you because I knew I could control you. You’re just a plaything, easy to use, easy to manipulate.” – Prince Yul Maagang namulat sa realidad si Lian, isang babaeng kayod-kalabaw para sa pamilyang puro luho ang inaatupag at walang ginawa kundi lustayin ang perang pinaghirapan niya. May tatay siyang lasinggero, kapatid na lulong sa bisyo, at inang comatose sa ospital. Kahit anong trabaho, pinasok niya makaraos lang hanggang sa nakuha siyang bodyguard ng isang miyembro ng royal family. Akala niya, doon na magsisimula ang pagbabago. Pero mas naging demanding pa ang pamilya niya pagdating sa pera. Sa trabaho, hindi rin maganda ang trato sa kanya pero tiniis niya dahil sa laki ng sahod. Pakiramdam niya, palagi siyang pinagkakaitan ng tadhana. Hanggang sa isang araw, dumating ang prinsipe sa bansa upang maghanap ng mapapangasawa. Sa gitna ng isang engrandeng event sa palasyo, aksidente siyang nakita ng prinsipe. At sa harap ng maraming tao, bigla siya nitong inalok ng kasal, isang eksenang ikinagulat ng lahat. Ang akala ng prinsipe, madali lang kontrolin si Lian. Bodyguard lang naman niya ito dati. Pero ang totoo, inalok niya ito ng kasal para pagtakpan ang matagal na niyang relasyon sa isang babae, isang sikretong ayaw niyang mabunyag sa kanyang maharlikang pamilya. Pero nagkamali siya. Habang patagal nang patagal ang pagsasama nila, unti-unting nahuhulog ang loob ng prinsipe kay Lian. Sa araw-araw na bangayan, asaran, at hindi inaasahang mga lambingan. Napalapit sila sa isa’t isa. Pero paano kung mabunyag ang sikreto ng prinsipe? Tatanggapin pa rin ba siya ni Lian lalo't dinadala na nito ang anak niya? O mas pipiliin nitong tumakbo palayo at bumalik sa dating buhay?

“Lord pahiram ng anak ko! Please lang huwag mo muna siyang kuhain sa akin, hindi ko kakayanin. Sobrang bata pa ng aking anak! Huhuhu!” napasandal na lang ako sa wall ng hospital at humahagulgol na nananalangin. Bago pa ako makapagsalita ulit ay nakita ko ang Arnaldong iyun na nakatingin saming dalawa ni Regan, nakatayo lang din ito sa isang sulok malapit samin, yumuko siya ng makita niya akong nakatingin sa kanya. Bumitiw ako sa pagkakakapit ko kay Regan at lumapit ako papunta sa lugar kung nasan si Arnaldo, hinabol lang ako ng tingin ni Regan at hindi ko na napigilan ang aking sarili, isang malakas na sampal ang pinakawalan ko sa pisngi ni Arnaldo. Nagsusumigaw ang galit sa aking puso't isipan Nakita kong napakapit siya sa kanyang pisngi at nagatataka siyang napatingin sakin"Hay*p ka! nakapawalang hiya mo talaga. Nagpakalayo-layo na kami ni Anthony nasundan mo pa rin kami. Wala ka ng dinala sa buhay naming mag-ina kundi puro sakuna.(pinaghahampas ko ang kanyang dibdib habang patuloy ang aking pag iyak, Sobrang galit ang aking nararamdaman, hinahayaan lang naman niya ako sa kanyang ginagawa, maya-maya ay naramdaman kong niyakap na niya ako para huminahon, ) Hindi na ako nanggulo sa buhay niyong mag-asawa kagaya ng gusto mong mangyari! kaya please lang lubayan mo na kaming mag-ina. HUHUHU" bigla naman akong nanghina at tila nawalan ng lakas ng yakapin na niya ako, pakiramdam ko ay nasa maayos akong mga kamay sa piling ng bisig nito. "Naguguluhan ako! anong ibig mong sabihin?! Hindi kita maintindihan, Una kitang nakita sa bahay namin, kasama ko sa kwarto , yun na ang una at huli nating pagkikita!" sagot sakin ni Arnaldo

Eu, Carla Medeiros, renasci no momento em que meu tio sofria os efeitos de um veneno do amor. Nesta vida, não me tornei seu antídoto, em vez disso, liguei para o grande amor da vida dele. Na vida passada, eu me apaixonei por meu tio sem laços de sangue, Wilson Serpa. Sabendo que ele havia sido envenenado, ignorei seu pedido para que eu ligasse para o seu grande amor e me tornei seu antídoto. Um mês depois, engravidei inesperadamente. Meu tio foi forçado a se casar comigo. No entanto, no dia do nosso casamento, seu grande amor, que havia viajado para o exterior para espairecer, foi sequestrada e assassinada. Antes de morrer, ela ligou para ele cento e noventa e nove vezes pedindo socorro. Mas meu tio, ocupado com a cerimônia, não atendeu a nenhuma das chamadas. Depois, ele ficou olhando para aquelas cento e noventa e nove chamadas perdidas, sem dizer uma palavra. No entanto, no dia em que dei à luz, ele me trancou no porão. Eu implorei para que me levasse ao hospital, mas ele apenas sorriu com maldade, observando-me morrer durante o parto, incapaz de dar à luz. Antes de morrer, a única coisa que o ouvi dizer foi: — Se não fosse por você ter engravidado, como eu teria sido forçado a me casar? E como eu não teria atendido às chamadas de socorro da Sófia? Você merece morrer... Quando abri os olhos novamente, eu voltei no dia em que meu tio foi envenenado.

Ao saber que eu estava grávida, o amor inesquecível do meu marido me empurrou de propósito do convés de um cruzeiro. Não gritei por socorro. Em silêncio, agarrei a minha sogra, que também caíra na água, e juntas lutamos para sobreviver. Na vida passada, clamei desesperada no meio do mar. Meu marido desceu imediatamente com homens para salvar a mim e à sua mãe. A amante, porém, manchada de sangue, atraiu tubarões e acabou devorada. Após a morte dela, ele declarou que, por ter me empurrado, ela não merecia viver e passou a me tratar com devoção. Mas, quando meu filho nasceu, foi ele quem pegou o retrato daquela mulher e esmagou a criança com ele. Rugiu ele: — Você me fez perder o amor da minha vida. Agora vai provar o mesmo gosto da perda! Lutei até o fim e o arrastei comigo para a morte. Quando abri os olhos novamente... eu estava de volta àquele mesmo mar.

Le di tres años de mi vida, solo para que me trataran como a una simple sustituta… peor que a un perro. Cuando su llamada “luz blanca de luna” regresó, me apartó sin dudarlo. Está bien. Acepté la alianza familiar y me casé con el Alfa más poderoso del Norte. ¿Ahora se arrepiente y me ruega que vuelva? Demasiado tarde. Confabularon contra mí con aconita, queriendo que muriera en un sucio sótano. Pero mi compañero —el verdadero Rey del Norte— arrasó con toda la hacienda solo para salvarme. Intentaron robar mi linaje alfa con magia oscura. Los hice saborear el exilio, convertidos en renegados, despreciados por todos. ¿Y él? Se arrodilló ante mí, suplicando por perdón. Yo me refugié en los brazos de mi compañero y lo vi ser desterrado para siempre. —Ángel —le dije con frialdad—. —Abre los ojos. Yo soy la única Luna del Norte.

Il la plaqua contre le mur, et elle gémit de douleur, ses doigts s’enfonçant dans sa peau nue à la taille. — Qu’est-ce qu’il s’est passé, mi amor ? Tu es blessée ? murmura-t-il de sa voix rauque et étrangement calme. — Qu’est-ce que tu fous ?! Lâche-moi ou je hurle ! tenta-t-elle de se dégager. — Vas-y, hurle. J’adorerais t’entendre crier encore une fois, mi amor, souffla-t-il lentement. Ses yeux à elle s’écarquillèrent. — Qu… qu’est-ce que tu racontes ? balbutia-t-elle, les yeux embués de peur. — Tu pensais qu’épouser mon frère effacerait ce qu’on a fait, toi et moi ? Quelle idiote, ricana-t-il, avant de la tirer brusquement vers lui par la taille. — Non, non, non… cria-t-elle en le repoussant, alors que son esprit la ramenait à cette nuit-là. Il tituba en arrière et éclata de rire. — T’inquiète pas, c’est notre petit secret. À bientôt, Amor, lança-t-il avec un clin d’œil avant de s’éloigner dans le couloir d’un pas majestueux. — Ce n’est pas vrai… Ça ne peut pas être vrai, souffla-t-elle, le visage ravagé par le choc et les larmes. Ses genoux lâchèrent, et elle s’effondra lourdement au sol. • Catherine Baldwin, une jeune femme de vingt ans, a « accidentellement » passé une nuit ivre dans les bras d’un inconnu, deux jours avant son mariage. Une semaine après la cérémonie, elle découvre que cet inconnu n’est autre que... le frère de son mari.

Mi matrimonio con Dante, el heredero Moretti, estaba destinado a ser una unión de poder, una alianza de imperios. Pero para mí, también era algo real. Entonces, mi hermana adoptiva, Clara, apareció en la fiesta. Llevaba puesta su chaqueta de cuero hecha a la medida, montada en su preciada Ducati, y me miró directamente con una sonrisa burlona. —Dante dice —ronroneó—, que estas preciosidades me sientan mejor a mí que a ti. Mi sonrisa se congeló. Dante la subió a un avión con destino al extranjero tan rápido que fue como si nunca hubiera existido. Cinco años después, la noche antes de nuestra boda. Lo encontré mirando fijamente el diseño de nuestros anillos de boda. Él había cambiado el grabado. El «Amor Aeternus» (Amor eterno) había desaparecido. En su lugar estaba: «Mea culpa, mea maxima culpa». Mi pecado, mi mayor pecado. Me quité el velo en ese mismo instante. —La boda —dije con voz gélida— se cancela.

Como la compañera destinada de Loki Whalen, Alfa de la manada Darkshadow, una vez creí que sería su única Luna de por vida. Hoy, esa mentira se hace añicos. En el registro de la manada, mi nombre ha sido tachado como compañero de Loki. En su lugar está Maya Hemmings, su verdadero amor, quien, según él, había abandonado la manada hacía años. La verdad es cruel. En ese instante, el dolor insoportable del rechazo de mi vínculo me desgarra el alma. Es entonces cuando finalmente comprendo que mi debilidad del año pasado no se debe a la angustia de no haber podido concebir, sino a las consecuencias de la ruptura de nuestro vínculo de compañeros. Lo que él no sabe es que ayer el sanador me dijo que estoy embarazada de los cachorros gemelos con los que siempre ha soñado. Como su amor es una mentira, no tengo motivos para quedarme. Ahora me iré y me llevaré conmigo a sus verdaderos herederos.

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to

A nossa existência e aquilo que nós fizemos, de certa forma, não agradam a todos. O livro MULHER AMADA, trata-se de uma história de amor fictício, inspirado em amigos. O livro retrata o viver de uma relação amorosa feliz, relação sonhada por muitos apaixonados, desde que os personagens se conhecem, até casarem e juntamente viverem felizes.