Ang Mayabang Na Puno の小説・ストーリー

Isang tila walang katapusang dagat ng mga puno ng ubas ang umaabot mula sa lupa at pinalibutan si Abraham. Ang bawat puno ng ubas na nakapalibot kay Nathalia ay hindi kapani-paniwalang malakas. Agad niyang natagpuan ang kanyang sarili na naging target ng Ang mga puno ng ubas, na ang balak ay hampasin siya. Lumapit sila sa hangin at lumapit sa kanya. Ang bawat puno ng ubas ay sapat na malakas upang punitin ang katawan ng isang tao hiwalay!

Siguro'y 30 minutos pa bago kami makarating doon. Napadaan kami sa puno ng seriales o mas kilala bilang "Flacourtia sp". Isa itong prutas na kaparehas ng ubas, ngunit ang bungay bilugan at kumukulay ng violet kapag hinog. Kung ang ubas ay kakainin nalang, ito nama'y lalamasin muna upang mawala ang mapaklang lasa. Ang puno nito'y matinik at mahirap akyatin. Kumukulay rin sa ngipin ang laman nito, pero ubod ng tamis at sarap naman kapag iyong natikman.

Bumaba na ito sa kanyang kabayo at itinali sa puno ng mangga. "Aria, Szarina! Hali kayo, may nakita akong puno ng bayabas na maraming hinog na bunga." Tawag sa amin ni Ziri na agad naman pinuntahan. Tama nga siya, maraming bunga ang bayabas. "Paano naman natin makukuha iyan eh ang taas taas?" Tanong naman ni Szai. "Ako ang bahala, laki ako sa akyat ng mga puno ng bayabas noon... Diba Ziri." Pagmamalaki ko.

Baka nasa paligid lang "Sayang nga iyung ibang mga puno Mam. Natumba dahil sa malakas na hangin kagabi. Tapos ang mga naka survived naman na mga puno, nahulog naman ang malilit na bunga." sagot din naman ni Manang sa akin. Halata talaga sa boses nito ang panghihinayang kaya doon ko napagtanto kung gaano kalaking perwisyo ang dulot ng malakas na hangin kagabi. "Ganoon po ba? Naku, sayang naman-----

“God!” Nagliparan ang mga ibon palayo, damay ang mga pang gabing kuliglig at sabay sabay na humalinghing ang mga kabayo na nagulat, namamahinga sa lilim ng malagong puno ng mangga. Sa unahan namin mahabang batuhan ang tanawin at wala kahit isang kubo na matatanaw. Magkabilang panig ay sukalan at matataas na punong kahoy.

Napatawa na lamang ang dalawa. Labis ang tuwa ng kambal ng makita ang mga puno ng mangga na hitik na hitik sa bunga. Namitas sila sa mga puno, mabuti na lamang at hindi ito kataasan at may mga hagdan naman sa mga puno. Ilang oras silang namalagi doon, umakyat, kumain at naglaro sila sa silong ng manggahan. "Bel tignan mo, may ilog doon oh!" malakas na sigaw ni Gabriela.

My eyes also caught sight of some animals. Sa malalaking puno, nandoroon ang isang napakalaking kubo. Sa likuran ng kubo, ang isang napalaking fish pond. Tinignan ko ang nasa harapan ko, puro taniman ng mga gulay; malunggay, papaya, kamoteng kahoy, talbos, saging, sitaw, gabi at langka. May maliit lang na daanan at doon kami dadaan para makatungo sa malaking kubo.

Iba't-ibang klase ng puno tulad ng aratilis, akasya at puno ng mangga ang makikita papasok sa kanilang lugar. "Pagpasensiyahan mo na ang lugar at bahay namin, maliit lang ito iho," malumanay na wika ni Mang Nato bago nito binuksan ang pintuan ng sasakyan at nauna na ng bumaba. Sumunod na ring bumaba si Jamir. Kasunod si Sophia at Aling Tisay. "Okay lang po, Mang Nato. Maganda po ang lugar niyo, maliit man po ang bahay niyo pero mukhang masarap at payapang tumira dito,"

Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon. Sa unang tingin ay hindi talaga mapapansin ang mga nakaukit na iyon dahil bukod sa parang nakatago sa bandang ilalim ng mga puno ay mukhang wala namang ibig sabihin ang mga iyon, puro lamang tuldok at maiikling guhit ang nakaukit sa bawat puno. Pero mukhang ang mga iyon nga ang hinahanap ni Yuan.

muling sagot ko kay nanay baka kasi lalong mainis at magalit mapalo pa ako sa bitbit nitong tuyong kahoy aniya sa sarili at muli kong inabot ang nag kukumpol na bunga ng manggang hinog na hinog siguro wala pa nagawi doon banda kaya walang kumuha sa mga hinog na mangga malawak kasi itong hacienda de monteverde at maraming mga puno ng mangga dito na puwede nilang kunin ang bunga maliban doon sa mga tanim talaga na inaalagaan ng mga taohan ng mga monteverde kasama na ang kaniyang mga magulang maging siya narin kung wala siyang pasok sa paaralan tumutulong din siya sa mga magulang. "Diyos kong bata ka bumaba ka diyan shasha baka may parating na ibang tao dito makikita yan panty mong dora ilan be