Ang Mayabang Na Puno Novels & Stories

"Aww. Sana all ina-alagaan." Bago ko pa siya masapak ng payong niya ay agad na itong pumasok sa loob. Tss. Panay hugot wala namang love life! Habang naglalakad ay panay ang tingin ko sa paligid. Kahit na mainit ay ayos lang dahil sa mga nagtatayuang mga puno. Kadalasan sa mga puno nila rito ay mga mahogany.

Panay rin ang kumapas ng kamay nito sa ere. "It's Angela. Angela De Dios. Personal Assistant ni donya Estella Verdeja. At mukhang sya ang bagong kaba baliwan ng lalaki na patuloy mong hina habol- habol. Sya rin ang ina ng batang ipina pa hanap mo. At sa naki kita ko naman sa kanila. Mukhang good vives sila." at bahagya pa itong napa tawa na sadyang ikina inis ng babae. Tila ito nahulog sa malalim na pag iisip. Maya maya lang muling minasdan ang mga kuhang larawan na may gumuhit na mala demonyong ngiti sa mga labi nito.

Maaliwalas na ang kalangitan tanda na lumipas na ang bagyo. Pupunta sana siya kina Miles ngunit napansin niya ang nagsitumbahang mga puno sa parke. Agad niyang pinuntahan ang puno ng rambutan na itinanim nila ni Enzo na anila ay tanda ng kanilang pagmamahalan. Nanlumo siya nang makita nabunot ang ibang ugat nito. Kakaunti na lang ugat ang nag - uugnay dito at sa lupa.

“Mababaliw ka din dyan sa ‘weird lang’ na ‘yan.” “Oh no…” pabiro kong sambit, sabay tayo mula sa kinauupuan ko habang nangingiti pa rin. Lumapit ako kay Ali, medyo nakatawa pa rin, then dahan-dahan akong yumuko para makapag-bulong. “Ali, siya ang mababaliw sakin,” mayabang kong sambit, may konting pa-smirk pa habang sinasabi ko yun.

May isang malaking mangga sa bandang kanan, at sa ilalim nito may kahoy na upuan na parang perfect spot para mag-isip o mag-emote. Kahit siguro tanghali. Malamig tumambay roon dahil walang masyado init kasi natakpan ng mga dahon ng mga puno ng mangga. Walang bunga pero mayroon na mga bulaklak at ang dami pa ng bulaklak ng mangga. Ano kaya ito Indian mango kaya ito? “Kapag namunga iyang Indian mango ng Tiya Recy. Napakadami mamunga,” nasagot ni mommy ang tanong ko.

Samantha's Point of View Hindi ko maitago ang aking pagkamangha nang tuluyan na kaming makapasok sa hacienda. Masarap tingnan ang mga puno ng niyog na nakalinya sa magkabilang bahagi ng kalsada. Ang bawat puno ay may eksakto at pare-parehong distansya, bagay na nagustuhuhan ko dahil hindi ito makalat tingnan. Sa tapat naman ng mga niyog ay may puting bakod na hanggang baywang ang taas. Nakapaloob sa bakod ang mga mayayabong, ngunit hindi katangkaran na puno ng mangga na hitik na hitik sa bunga. Katulad ng puno ng niyog, ang mga mangga ay may pareho ring distansiya sa pagitan ng bawat isa. Mayroon ding mga baka roon na malayang nakakakilos.

“Wow!” Namangha si Sabrina nang makita ang puno na noo’y naging karamay niya sa halos lahat ng pagkakataon. Isa itong puno ng Banaba na tawag ng iba ay cherry blossoms ng bansa oras na ito ay mamulaklak. May health benefits din ito kaya inalagaan ito ng paaralan. Hindi akalain ni Sabrina na magpahanggang sa oras na iyon ay nandoon pa rin ang puno.

Zhia, anong klaseng babae ka? Naupo na lamang ako sa may ugat ng puno at ang punong to… puno ng Mangga. Pambansang prutas ng Pilipinas. Kasi naman kahit saan ka magpunta laging may puno ng manga. Habang si Sean naman, pambansang sumusulpot sa kanya yung Cana. Sarap maniris no? Kamusta? Masaya sila ngayon? Kailangan talaga ipakita sa akin na magkasama sila? Masakit Sean. Ngunit kung may paliwanag ka naman talaga tungkol dito. Makikiniga ako.

wika ni malakas sa kanila "pati na rin ng matutuluyan malakas sabi ni macario sabay lakad na patungo sa puno na kanilang nakikita sumunod na din ang dalawa Pagkarating sa puno ng mangga ay nakita nilang hitik sa bungga ang punong ito kung kaya natuwa sila sa kanilang nasilayan "napakabuti ni Bathala sa atin sambit ni malakas masagana ang puno na ito sa kanyang bungga" "syang tunay sagot niya kay malakas at dahan dahan Binaba si Adelina"mahal maupo ka muna para makapag pahinga saad nito sa kanyang asawa .

Maraming puno at ang lahat ng nadaraanan namin ay may mga manga at pomelo. Masasabi ko na pomelo ang isang puno na katabi ng manga dahil hitik ito sa bunga at mayroon kami nito sa likod bahay namin. Ilang sandali pa ay may isang napakalaking gate ang nasa harap namin at dahan-dahan itong bumukas kaya napalunok ako at napatingin sa labas. Madilim ang dinaanan namin na para bang isang tunnel at sa ilang segundo lang ay lalo akong namangha sa paligid dahil napakaganda ng lugar.