Ang Mayabang Na Puno 소설 & 이야기

Sabi niya marami siyang dalang regalo para sa akin kaya tuloy hindi ko alam kung saan ba talaga ako excited at sobrang aga ko ata, may pasok na kami ngayon sa unang araw ng bagong taon. For sure kanya-kanya na namang kwento ang mga kaibigan at kaklase ko mamaya sa mga nangyari sa kanilang bakasyon. Inikot ko muna ang sarili ko sa malaking puno ng santol, ito ang pinakamatandang puno na nakatanim dito,yung ibang mga puno ay kasabayan lang ng pag-usbong ng mga mangga sa kabilang kalupaan.

“Hindi niya nainom ang dugo ko hindi ko alam kung anong nangyari.” “That’s good then.” Matapos naming makapagpahinga at kumain ay muli kaming nagpatuloy sa paglalakbay pero this time mas mabilis na, ginamit na ni Ina ang taglay niyang bilis bilang bampira at nag-anyong lobo naman si Ama. Hindi naman nagtagal ang paglalakbay naming iyun at ngayon ay nakaharap na kami sa isang malaking puting puno. Sa tagal kong nakatira sa baba ng bundok ay ngayon pa lang ako nakakita ng ganitong uri ng puno, kulay puti at may pintuan? Anong meron sa punong iyan?

Napatitig si Pisces sa puno at hindi maiwasang mag-alinlangan. Sa kanyang imahinasyon, ang Puno ng Buhay ay dapat ay isang higanteng madahong puno, ngunit ang punong ito ay mukhang halos apat na metro ang taas. Wala itong maraming sanga, at kalat-kalat ang mga dahon nito. Tila isang nakakalason na puno na tumubo sa tabi ng kalsada. Hindi ito mukhang Puno ng Buhay!

Pero mas maganda pa rin ang sariwang hangin na pwedeng ibigay ng mga puno, damo, at mga halaman dahil nasasala ng mga ito ang polusyon. “Ipagbibili ko itong lupa ko at tatanggapin ang alok mo kung maipapangako mo sa akin na hindi mangyayari ang sinasabi mo. Maraming tindahan dito, hijo. Sa tingin ko mas kailangan ng baryong ito ang mas marami pang puno. Iyan ang kulang kayo sa Maynila, hindi ba?” ang matanda sa mabait nitong tono.

"Tama! Mayroon akong nakitang tubig at pagkain na nakabalot sa tela kanina pwede natin iyong gamitin bilang pangharang malaki ang tela na iyon sa totoo lang ay para na iyong kumot" Inilabas ko ang sinasabi ko sa kaniya "Hangga't hindi pa madilim ay ayusin mo na ito doon sa may puno na iyon, malalaki naman ang mga puno dito at mayayabong ang mga dahon kaya pwede rin tayong magtago sa mga anino ng puno" Kailangan na naming kumilos kaagad.

Ang mga puno ay walang dahon at maraming nakabitin na mga boto ng hayop. Ilan sandali ay nakarating kame sa plaza ng lugar, maraming tao at maraming nagtitinda ng kung ano-ano. Nakakamangha lang kasi halos lahat ng taong nakikita ko ay magaganda at gwapo. Nang napatingin ako sa isang babae ay ngumiti ito na parang isang anghel. Lumapit ito at may inalok na isang kwentas.

Mabuti na lang ay sa malaking sanga siya umakyat at maganda ang kaniyang balanse. Ilang beses na binangga ng baboy-ramo ang puno, dalawang beses itong inikot at saka umalis. Huminga nang malalim si Maisie habang nakasandal sa katawan ng puno. Nanatili siya sa puno na yun habang inaantay ang mga rescuers dahil hindi niya alam kung nasaan na nag baboy-ramo. … Binalot na ng dilim ang kagubatan. Maririnig ang mga insekto sa mga damo.

Sumusunod lang din naman kami sa kanila hanggang sa makarating kami sa nag-iisang puno sa gitna ng malaking kapatagan na napapalibutan ng nagsasayawang mga damo. Sa may puno ay mayroong tatlong puntod, dalawang malaki at isang maliit. May nakasulat na Slater sa dalawang malalaking puntod at sa maliit na puntod ay nakalagay ang pangalang Angel Delacroix.

Dumiretso si Morangorin sa gitna ng taniman. Makikita ang isang puno ng prutas na humigit kumulang 10,000 metro ang taas na may makapal na puno ng kahoy. Mayroon itong mayayabong na mga sanga at maraming pulang prutas na nakasabit sa mga sanga. Ang bawat prutas ay kasing laki ng kamao at may mahinang kinang na may banayad na halimuyak. Direktang lumipad si Morangorin patungo sa mga sanga, mabilis na pumitas ng mga pulang prutas.

May abs at mabalahibo ang dibdib. Hindi ko maiwasang hindi mamula sa nakikita. Agad kong tinapos ang ginawa kong pagpupunas sa kaniya at parang napapaso na tumayo st lumayo. "S-Sige, t-tapos na." Nauutal na sabi ko at pinunasan ang pawis sa noo ko. Hindi naman mahirap magpunas ng pawis pero pag isang Masson Villaranza ang pupunasan, tiyak na pagpapawisan ka talaga.