Ang Pangarap Ko Sa Buhay

COMPLETED. WARNING: Mature Contents! A game of hate that unexpectedly turns into a relationship — and ends with them in each other's bed, all because of a deal. *** "Dolling you comes with an exchange doll." Kinagat ko ang ibabang labi ko para pigilan ang sarili kong humalinghing dahil sa pagdikit ng daliri n'ya sa gilid ng dibdib ko. He's teasing me. "W-What do you w-want," nauutal kong tanong sa kanya. "Be my partner in bed." W-What?!" "Come on. I'll make sure that boys will kneel before you and your beauty. Pennie will surely face her defeat against you," pahayag ni Wayde. Kung noon ay wala akong pakialam sa pangbu-bully at pagpapahiya sa akin ni Pennie dahil lang sa pagiging nerd at boring ko, ngayon ay gusto ko nang tumayo at patulan s'ya. Hindi ko na papalampasin pa ang mga pinaggagawa n'ya. Stealing my ex-boyfriend will be her last game. Partner in bed? Ibigsabihin lang nun ay kay Wayde rin ang bagsak ng virginity ko. Ang baklang 'to? Nasaan na ang sinabi ko kagabi na sa lalaking papakasalan ko lang mapupunta ang v-card ko? *** Wayde Jhon Johnsons. The gay guy who loves calling me doll — no, voodoo doll. My bully. My nightmare wrapped in sarcasm and smug grins. After years of hating him, I never thought I’d be the one asking for his help. But nothing comes for free. And in exchange... I became his partner. In bed.

Noong gabing bago ang kasal ng aking ina, may nagawa akong hindi ko na kailanman mababawi. Ibinigay ko ang sarili ko sa lalaking pakakasalan niya — kay Anton. Dapat natapos na iyon noong gabing iyon. Pero talagang malupit ang tadhana. Ngayon, kailangan kong manirahan sa iisang bubong kasama ang lalaking hindi ko dapat mahalin… at ang babaeng walang kamalay-malay sa katotohanan. Bawat tingin, bawat di-sinasadyang pagdampi, parang apoy sa balat ko. Gusto kong kalimutan siya, pero paano mo kakalimutan ang taong matagal nang may hawak ng puso mo?

MISERABLE WIVES CLUB SERIES #1: Bigla na lang nag-aya ng divorce si Kaia kay Bastian noong panahong naghihirap siya. Ang dahilan nito? Mahirap si Bastian at may minamahal nang ibang lalaki si Kaia. Galit ang namuo sa puso ni Bastian sa pagiging walang puso ng babaeng minamahal at pinangakong gaganti siya rito sa hinaharap. Makalipas ang limang taon, nagkrus muli ang landas nila. Si Bastian, bilang isang matagumpay na CEO ng AA World Group of Companies habang si Kaia, mula sa pagiging anak mayaman ay nahulog sa pedestal at nauwi sa pagiging waitress na lang sa isang nightclub. Ginawa ni Bastian ang lahat ng pinangako niya sa sarili, mahal man si Kaia, mas matindi ang galit niya rito. “Kaye, we can't go back to the past. My hatred for you won't stop even if you die.” Ngunit nang maubos si Kaia sa lahat ng pananakit ni Bastian sa kanya at nawalan ito ng hininga, doon napagtanto ni Bastian na mas malalim pala ang pagmamahal niya sa asawa kaysa sa galit niya at mas matimbang ang pagsisisi kaysa sa kamatayan. “Kaye, matagal na kitang pinatawad dahil ang pagmamahal ko sa ‘yo, parang hininga. Hindi matitigil. Ako dapat ang nawala… kapag namatay ba ako, maibabalik ko ba ang buhay mo?”

WARNING: [R18] STORY WITH EXTREMELY EXPLICIT CONTENT She considered herself as Andrew's number one fan. Si Andrew Scott, isang sikat na actor at dito lamang umikot ang mundo ni Lana mula pagkabata. Pangarap niya itong makita at mayakap. Pangarap niya itong pakasalan. Pero hindi niya inakala minsan man na ang lahat ng pangarap at pantasya niya tungkol kay Andrew ay maaaring magkaroon ng mas nakakakilig pa palang mga eksena. Mas higit pa sa inakala niya.Hindi lang madali dahil magkaiba sila ng mundo, kaya napilitan siyang lumayo. Pero tunay nga na nagiging maliit ang mundo sa mga taong itinakda ng tadhana para sa isa't-isa. Dahil muli silang nagkita ng binata makalipas ang tatlong taon. At sa pagkakataong ito alam niyang wala na siyang magagawa pa, kundi ang ipakilala ang binata kay Andrea, ang anak nila na naging bunga ng isang gabing para kay Lana ay siyang katuparan ng matagal na niyang pag-ibig para sa hinahangaang artista.

Kahit pagkatapos makaranas ng dalawang buhay, hindi pa rin magawang tunawin ni Rose ang yelong puso ni Jay Ares. Durog ang puso, napagdesisyunan niyang mabuhay nang nagpapanggap bilang isang tanga. Dahil dito ay nagawa niyang lokohin si Ares at nakatakas kasama ang dalawa nilang anak. Ito ay lubos na kinagalit ni Ginoong Ares, at ang lahat ng tao sa paligid nila ay sigurado na ito ay ang magsisilbing sanhi ng kamatayan ni Rose. Gayunpaman, sa sumunod na araw, ang dakilang si Ginoong Ares ay makikitang nakaluhod sa isang tuhok sa gitna ng daan, sinusuyo ang makulit na babae, “Pakiusap ay maging mabuti ka at umuwi kasama ko!” “Sasama ako kapag pumayag ka sa mga kundisyon ko!” “Sabihin mo!” “Hindi ka maaaring kawawain ako, magsinungaling sa akin, at lalong-lalo na ang ipakita ang hindi mo natutuwang mukha sa akin. Dapat ay palagi mo akong tinuturing bilang ang pinakamagandang tao sa mundo, at dapat ay nakangiti ka sa tuwing pumapasok ako sa isip mo…” “Sige!” Natuliro ang mga saksi dahil dito! Ito ba ang sinasabi nilang mayroong panangga sa lahat ng bagay? Si Ginoong Ares ay tila nababaliw na, ang taong kaniyang nilikha ay nautakan siya. Dahil hindi niya ito magawang disiplinahin, ibibigay na lamang niya ang lahat ng kaniyang gusto!

Dahil sa hamon ng kanyang mga kaibigan, nauwi si Valeria Castillo sa kalasingan at napilitang makipag–one night stand sa isang hindi kilalang lalaki. Pagkagising niya at makita ang sarili niyang walang saplot, magkayakap pa sa iisang kama ang lalaking natutulog nang nakatalikod sa kanya, para siyang gumuho sa hiya at takot. Pero ang pagkawasak na iyon ay agad napalitan ng matinding takot at pangamba nang makita niya ang mukha ng lalaking nagmantsa sa kanya. Si Rafael Adrian Alvarez, ang nakababata niyang kaibigan na napakalamig, walang pakialam, at malupit. Ang taong pinaka-kinatatakutan niya sa buong mundo. Dahil sa matinding takot kay Rafael, hindi humingi ng kahit anong responsibilidad si Valeria at pinili na lang umiwas sa kanya. Ngunit laking gulat niya nang malaman niyang si Rafael pala ang napiling magiging asawa na itinakda ng kanyang ama para sa kanya. At si Rafael mismo ang umuwi mula sa ibang bansa para lang pakasalan si Valeria. "Para kang isang buhay na pader, Rafael. Ayokong magpakasal sa isang lalaking malamig, walang emosyon, at diktador tulad mo. At saka, masyado kang matanda para sa akin, ang laki ng agwat ng edad natin." "Sigurado ka? Kasi noong gabing iyon, hindi ako gumamit ng proteksyon. Inilabas ko ang katas ko sa loob mo, Valeria.” Namutla si Valeria sa sinabi niya!

Tahimik ang mansyon. Tahimik… maliban sa mahinang iyak ni Princess sa bisig ko—isang buwang gulang, walang alam, walang kasalanan. Pero siya ang unang nasaktan sa lahat ng ‘to. Siya ang naiipit sa pagitan ng dalawang taong hindi na alam kung paano magmahal nang sabay. Nakaluhod ako sa harap ni Elise. Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng bestida niya, parang batang takot na maiwan sa dilim. Nanginginig ang labi ko, pinipigilan ang mga luhang ayaw na sanang lumabas—pero hindi ko na kayang kontrolin. “Please, Elise…” garalgal kong pakiusap. “’Wag mo kaming iwan. Hindi ko alam kung paano palalakihin si Princess nang wala ka. Hindi ko alam kung paano mamuhay kung wala kayo…” Pero wala. Wala siyang emosyon. Wala siyang luha. Matigas ang titig niya, parang ako pa ang mali. Bitbit niya ang maleta niya—hindi lang punô ng damit, kundi punô ng lahat ng alaala namin. Lahat ng pangarap. Lahat ng ‘akala ko tayo.’ “Hindi ko ‘to pinlano, Levi,” mahina niyang sagot. “Pero kailangan kong piliin ang sarili ko. Pagod na akong umasa. Pagod na akong maging pangalawa sa trabaho mo, sa mundo mo. Hindi ko kayang maging ina habang ako mismo’y hindi buo.” Gumuho ako. Literal. Napayuko ako habang yakap ko si Princess, habang nararamdaman ko ang init ng iyak niya sa dibdib ko. Halik ako nang halik sa noo niya, para bang kaya kong takpan ng pagmamahal ang kawalan ng ina niya. “Anak mo ‘to, Elise. Anak natin…” pabulong kong daing. “Kung hindi mo na ako kayang mahalin… kahit siya na lang. Kahit siya. ‘Wag mong iwan ang anak mo…” Pero wala. Ni hindi siya lumapit. Ni hindi siya tumingin. Tumalikod siya, dala ang katahimikang mas malakas pa sa kahit anong sigaw ng pagtanggi. "Ayoko na" mahina niyang sabi at hinila ang maleta palabas ng mansion.

Nagscroll ako sa reddit ng napadaan ako sa post na naghahanap ng payo. Sabi ng poster na meron siyang HIV pero tinatago ito mula sa kanyang fiancee. Ang post ay merong libong mga like. Naintriga, pinindot ko ito para magbasa pa. Ng dumadaan ako sa mga detalye, napagtanto ko—bakit ang paglalarawan ng fiancee ay pareho ko?

I fell inlove with my same gender.. yes same gender but what makes my situation worse is that she is my Bestfriend. Takot akong masira ang pagkakaibigan namin kaya hanggat kaya ko ay tinago ko ang nararamdaman ko but my love for her never changed a bit.. Sa pagbabalik ko at kung kailan handa na kaming mahalin ang isa't isa ay siya namang dating ng trahedya na tuloyang sisira sa pagmamahalang matagal na naming tinago sa isa't isa. Will she choose to remember my existence or will choose to forget me and find a new love? My name is Shanaia Asher Mendez and here is my story..

Ang mga magulang ko ay dinala ako sa korte para makuha ang puso ko at maligtas ang ampon na kapatid kong babae. Ang judge ay gumamit ng advanced technology upang ma-extract ang aming mga alaala. Ang jury ng 100-katao ang magdedesisyon ng hatol. Kung ang mga magulang ko ang mananalo sa kaso, ang mga laman-loob ko ay mapupunta sa kanila. Sa tingin nila ay hindi ako magpapakita sa trial dahil sa tingin nila ay masamang tao ako. Gayunpaman, ang lahat ay napuno ng luha nang makita nila ang mga alala at ang katotohanan ng nangyari!