Crisostomo Ibarra Description Novels & Stories

baka mas malalim na ang pagkakalubog ko kaysa inaakala ko. Tahimik ang loob ng sasakyan habang binabaybay namin ang madilim na kalsada. Katabi ko siya. Si Crisanto Olivio Justo. Isang pangalan na sapat na para patahimikin ang buong silid. Kilala siya bilang makapangyarihan, malamig, at walang awang lalaki na kayang pabagsakin ang kahit sino sa isang utos lamang. Sa likod ng mamahaling suit at seryosong mukha ay nakatago ang isang mundong puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan. Marami ang natatakot sa kanya, at mas marami ang gustong pabagsakin siya. Ngunit sa kabila ng lahat, may kakaibang bagay sa kanyang mga mata—parang may sakit na matagal nang kinikimkim. Isang lalaking mapanganib mahalin

"Only fragile hearts need someone to take care of it. You are not that one, Vera. You are the same as me. Ruthless. Cruel. Are you sure you know how to take good care of a child?" Nanatili akong nakapikit. Hinayaan ko si Vera nang hindi ito sumagot hanggang makalabas kami ng elevator at makarating sa sasakyan. It took us fifteen minutes before we arrived at an abandoned warehouse where I would meet Crisanto, my target. Isa siyang Pilipino na miyembro ng Foedus pero dahil naging traidor ito ng organisasyon ay nagtatago ito ngayon. But this asshole overestimated Foedus and thought he could remain buried in his shell forever. I scoffed. I will make sure that this bastard will get his reward for

"Crisanto! Babarilin tayo!" Kumalat ang mas matinding takot sa aking katawan. Para akong kinuryente sa kaisipang si Crisanto ang unang matatamaan dahil siya ang tinututukan. Isa pa ay bumagal kami dahil buhat niya ako. "Ibaba mo na ako. Tayo'y bumabagal lamang!" nanginginig at naiiyak kong sambit. "Sugat sugat na ang iyong binti, binibini. At marahil ang iyong talampakan rin. Hindi ko iyon mahahayaan."

Turo ng kaniyang ama, ano man ang marating sa buhay manatiling nakaapak sa lupa. "O, siya bahala ka." pagpapatianod ng kaibigan. Sabay silang napalingon sa pagdating ng kaniyang husband to be. Si William Cervantes, na mas kilala sa pangalang "Liam". "Heto na pala ang Crisostomo Ibarra ng buhay mo, Maria Clara."

Samantala, tinungo naman ni Crixzus ang tahanan ng mga Montereal para tiyakin ang sinabi ni Apollo. Papasok pa lang ng Fortaleza Montereal ay hinarang na siya ng mga tauhan ni Don Ybarro. “De La Croix . . . ano ang pakay mo rito?” tanong ng lalaking nagsisilbing pinuno ng mga tauhan. May nakasabit itong mahabang armalite gun sa balikat, animo’y sundalo na handa sa kahit na anong giyera. “Nais kong makita si Don Ybarro,” tugon niya.

“Gagawin ko lahat maibalik ko lang siya dito.” hindi lamang suntok ang gagawin ko sayo,” banta niya saka tumalikod at umalis sa harapan ng dalawa. Nakasunod ang paningin ng dalawa sa pabalik sa loob ng bahay na si Lando. Nang nakapsok na ito ibinalik nito ang paningin sa kaharap na si Crisostomo. “Boss, what is your plan?” tanong ni Crisostomo.

"At kung ako nga?" Nanlaki ang mga mata ni Irene na halos maging kasing laki ng platito. Kristoff Montecillo-- ang pangalang iyon ay may bigat ng isang alamat. Dati, ay isa lamang itong miyembro ng sangay ng pamilyang Montecillo bago ito naglaho sa loob ng sampung taon. Ngunit nang ito ay bumalik, mag-isa nitong sinakop at pinamunuan ang buong underworld ng bansa, at ginawang isang hari na walang katapat.

tanong niya, nanginginig ang boses. “Kaibigan ko siya,” sagot ni Esteban, hindi nawawala ang ngiti. “Bakit, nakakapagtaka ba?” Halos mabunutan ng tinik ang grupo sa sobrang gulat. Ang pangalan ni Kratos Savickas ay hindi basta-basta. Kilala siya sa buong Laguna City bilang alamat—isang taong malupit, at ang mga kaaway niya’y misteryosong nawawala. Ang sinumang may koneksyon sa kanya ay hindi basta-basta ginagalaw.

ngumiti sya, "Sa aming unang pag kikita ay kaagad nya akong tinutukan ng sobrang talim na armas sa aking leeg. Ang una kong sinabi sa kanya ay p4tayin nya nalang ako... nag mamakaawa pa ako kanya na pagkatapos ay ilagay nya ako sa isang bangka at buhusan ng gasolina ang aking katawan at panahin ito ng apoy at ipa anod sa karagatan. Gusto kong hindi matagpuan ni Ina ang aking katawan at tuluyang mabura sa mundo. Hindi ito ginawa ni Crisanto, bagkus ay hinayaan nya akong mabuhay..." Sumeryoso si Crisanto at sya naman ang nag tulog ng kwento, "Hanggang sa napag handaan na ng aming tribu na sumugod dito sa Isla... Sa isip ko ay matagal nang nagpakam4tay si Geneva... Kaya hindi ko inaasahang sa a

“Bakit ka ba nagmamadali? Pagkatapos nito’y may susunod tayong pupuntahan.” “Para saan? Para ipamukha mo sa bawat isang taong naririto na isa akong kahiya-hiyang babae, tama?” nanunuyang sagot ko na ikinangisi lang ni Alvaro. Siya ring pagpasok ng isang lalaking nakasuot ng pulang abrigo at may hawak na itim na maleta, pagkaupo nito ay agad niya akong hinarap nang may ngiti sa labi. “Señorita, nagagalak akong makita ka. Ako nga pala si Crisanto Martin, matalik na kaibigan ni Alvaro.”