Tempestuous Novels & Stories

sa ginhawa. Maganda dito. May malaking payong sa taas, parang canopy. Teh, kahit siguro gumawa ka ng kababalaghan dito, hindi ka mahuhuli. Napangisi ako. Dangerous thoughts, Maxine. Calm down. Pero sa ginhawang ito, parang gusto ko na lang magpaka-prinsesa habang pwede pa. Habang hindi pa ako nilalamon ng consequences. Ang sarap ng simoy ng hangin dito. Fresh air, sunlight, tahimik na paligid... perfect.

Ang kanyang mga mata ay napako sa maamong mukha nito—mga matang tila inosente ngunit may kurot ng kapilyahan, at mapupulang labi na parang inaakit siyang halikan. Hindi niya gusto ang ganitong pakiramdam. Ayaw niyang maramdaman ang kahit anong emosyon na maaaring makaapekto sa kanyang kontrol sa sarili. Kaya bago pa siya matukso nang tuluyan, pinili niyang iwasan ang nararamdaman at iniwan ang babae. "Careless." 'yun lang ang nasabi niya bago siya tuluyang naglakad palayo.

Saktong pagpasok nang dalawa ay bumuhos ang malakas na ulan na may kasama pang pagkidlat at malakas na hangin na nagpasindak kay rosalina. Ayyyyyyy ! Ang malakas na sigaw ni rosalina kasabay non ang pag kidlat nang malakas,dahilan para puntahan siya ni Drew sa maliit niyang kwarto sa maliit na kubo. "Bakit? !" Ang humahangos na tanong ni Drew kay rosalina na kagagaling lang sa labas nang kubo ,basang basa pa itong nagtungo sa loob nang malit na kwarto kung saan naroon si rosalina,halata sa mukha nito ang labis na pag-aalala.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses na bang tumama sa aking mukha ang matitigas na kamao niyang lalo pang pinatitigas ng galit at poot na hindi ko rin naman alam kung para sa akin. Ilang beses na rin naman niya akong nasasaktan, kahit noon pa man, pe ro kakaiba ang isang ito. Bawat suntok niya ay may galit. Bawat sampal at igkas ng kanyang malalapad na kamay ay parang bakal na siyang tumatama sa bawat parte ng aking katawan, na hindi lang pasa at sugat ang iniiwan, parang may kung ano ito na unti-unting dumudurog sa aking pagkatao.

But I can't see the face of the man he's kissing. Muli akong napailing at natantong kahit may hinala ako na sa kompanya ni Lucan nagtatrabaho ang boyfriend ni Guiseppe ay mahirap mahanap kung sino man iyon. The only thing I saw is his black suit and clean haircut. Most of the men in Lucan's company were wearing black suit and sporting clean haircut. I don't know but maybe that's a protocol or what.

It was something hard to bear… for her. Binaon ni Tempest ang kaniyang mukha sa unan saka ito sumigaw nang napakalakas. Ito lang kasi ang naisip niyang paraan para ilabas ang mga hindi kaaya-ayang mga emosyon. Maya-maya pa ay nakarinig ito ng mahinang katok. Hindi niya ito pinansin at nagtago na lang sa ilalim ng kumot niya. Sa loob ng ilang minuto, purong katahimikan ang pumalibot kay Tempest pero nabasag lang din ito nang marinig niya ang mga mahihinang yapak na papunta sa kaniyang direksyon.

Nauna na ang ambulansya. Sobrang lakas ng ulan at madilim ang kalangitan. The ruthless storm has gonewild. "Kung hindi namin naisipang bumisita ay hindi namin alam kung ano ang mangyayari! Naabutan namin si kuya na nakahiga sa sahig at hindi na humihinga!"

Bagot na sabi ni Rowena. "Ano ka ba! Paano ko siya mauuto kung aasta akong masungit, 'di ba? Ang mga kagaya niya, ang tipo ay yung mga pa-sweet na babae! Yung feeling nila mauuto nila!" Sabay irap ko. Well, unfortunately—I'm not like that. Or so I thought... Another month has passed, and slowly.. I feel like swallowing my own words. This is like playing with fire, a chase with the waves, and too bad for me—the waves seemed calm, but each push was filled with force.

She's like a moth getting attracted to the flame, and she knew she’s bound to get burnt if she won’t stop herself. Ang problema niya ay handa siyang masunog sa apoy para makapiling palagi ang lalaki. Dahan-dahan ang ginawang pagbangon ni Kate at tinungo ang pinto na nakaawang. She could hear Niu talking to someone. Lakas-loob siyang pumuwesto sa likod na pinto at nakinig. “Yes, love. I'm on an urgent business trip. Hindi ko nasabi sa’yo kasi emergency ito. I'm really sorry.”