Ano Ang Nauna Itlog O Manok

Langit hanya seorang lelaki biasa yang dipecat karena memperjuangkan nasibnya sebagai guru swasta. Sudah jatuh tertimpa tangga--di tengah-tengah perjalanan pulang, ia mengalami kecelakaan tunggal yang meremukkan seluruh tulangnya. Saat ia berpikir bahwa dirinya sudah mati, ia justru mendapati dirinya terlahir kembali di dunia lain, di Valandria; sebuah dunia di mana fantasi adalah kenyataan yang dapat ditemukan di setiap sudutnya. Sayangnya, Langit tidak terlahir kembali di kalangan orang-orang berkuasa, tidak pula sebagai seorang terpilih dengan bakat luar biasa yang mampu menaklukkan segala tantangan. Ia bahkan tidak terlahir kembali sebagai makhluk hidup. Ya, dia terlahir kembali sebagai seorang undead (mayat hidup), tepatnya sebagai seorang skeleton (monster rangka); salah satu bagian dari makhluk kegelapan yang menjadi musuh bebuyutan umat manusia di Valandria. Eits, berita buruk belum selesai. Langit tersadar di sebuah katakomba di Kota Magna, sebuah kota mati yang terkutuk dan kini telah menjadi hunian mayat-mayat hidup, makhluk kegelapan, dan kutukan. Parahnya, makhluk-makhluk kegelapan di Kota Magna ingin menghabisinya karena sebuah alasan yang belum diketahui. Harapannya untuk menikmati petualangan seru dan menakjubkan di Valandria akhirnya harus ia sisihkan di sudut sampai ia berhasil keluar dari tempat tertukut itu. Untuk itu, tentu saja, ia harus menjadi lebih kuat untuk dapat mengalahkan musuh-musuh yang berdatangan tanpa henti. Selain itu, rintangan yang dihadapi Langit rupanya bukan hanya makhluk-makhluk kegelapan, tetapi juga misteri pekat yang menyelubungi Kota Magna itu sendiri. Setidaknya, Langit memiliki sebuah sistem pemandu yang dipanggilnya dengan sebutan Narator. Dengan bantuan Narator, Langit menapaki jalan menuju puncak evolusi meski hanya sejengkal demi sejengkal karena, yah, Narator ternyata bukan sistem yang sempurna… Di kehidupan kedua ini, Langit memutuskan untuk menanggalkan identitas lamanya. Langit yang dulu sudah mati, sekarang nama barunya adalah O. Ya, O. Hanya satu huruf, O. Sebuah huruf yang mirip dengan angka nol; sebuah filosofi bahwa ia akan mengulangi kehidupannya kembali dari titik nol.

— Preciso da sua ajuda para forjar a queda de um jato particular — eu disse calmamente. — É a única maneira de eu conseguir deixar Luca Moretti. As pessoas diziam que ele havia renunciado ao trono da Máfia por minha causa. Chamavam ele do homem que trocou o poder pelo amor, o herdeiro que abandonou sangue e ouro apenas para se casar com uma garçonete das favelas. Durante anos, ele fez o mundo acreditar em nós. Ele construiu impérios sob o meu nome. Ele me enviava rosas toda segunda-feira. Ele dizia à imprensa que eu era a sua salvação. Mas amor nem sempre significa lealdade. Enquanto eu estava ocupada acreditando no para sempre, ele estava construindo um segundo lar pelas minhas costas. Um lar cheio de risadas, brinquedos, e filhos gêmeos que tinham os seus olhos. Na noite em que desapareci, o império dele queimou. Ele devastou cidades, subornou governos, e enterrou homens vivos apenas para me encontrar. Mas, quando ele fez isso eu já tinha partido. E a mulher por quem ele um dia morreria não o amava mais o suficiente para permanecer viva.

Althea Summer Velazquez known as malditang nerd sa school nila. Maldita at cold minsan, ang gusto nya ay mag-aral at wag syang d-distorhin pero dahil kay Kenneth ay hindi sya nakakapag focus. Kenneth Lazaro a typical playboy type pero ang tanging babaeng gusto nya ay si Althea. Mga bata palang sila ay may gusto na sya rito kahit sobrang suplada nito sakanya. Pinangako sa sarili na kahit na sinong babae pa ang dumating sa buhay nya ay papatulan nya ito pero ang babaeng pakakasalan nya ay si Althea. Kahit na anong pag papansin ang gawin nya ay balewala lang kay Althea hanggang sa pinakiusapan na nya ang Mommy nya ipagkasundo silang ikasal ni Althea dahil matalik na magkaibigan ang mga magulang nila ay pumayag ito. Pero pano si Althea? Pano kung umayaw sya sa kagustuhan nila? Pero pano kung wala kang choice kundi ang sundin ang mga magulang mo?

Meu noivo era o principal neurocientista do país. A primeira namorada dele foi diagnosticada com câncer, e só lhe restava um mês de vida. Para acompanhá-la em sua última jornada. Ele me forçou a engolir um novo soro da amnésia que havia desenvolvido, para que eu o esquecesse por um mês. Durante esse mês, ele ficou ao lado da primeira namorada para organizar o casamento, passar a lua de mel, e prometer um reencontro em outra vida, no meio de um mar de flores. Um mês depois, ele, em prantos de sangue, ajoelhou-se sob a chuva e, com a voz rouca, me perguntou: — O efeito do remédio é só de um mês. Por que você me esqueceu para sempre?

A amiga de infância do meu marido engravidou. Eu também. Para proteger a reputação dela, ele inventou que o filho dela era dele. E o meu... Era um bastardo, fruto de uma escapada. Quando entrei em pânico e o confrontei, ele só disse na maior frieza: — Paula Sousa é de uma família supertradicional. — Ela não aguenta fofoca assim. Naquele dia, olhei para o homem que amei por sete anos. Eu decidi que não o amaria mais.

Isang puwesto na lang ang natira sa lifeboat nang lumubog ang yate, ako ang pinili ni Hendrix Zuckerman. Nailigtas ako, pero hindi ko kasing palad si Yana Bridgeton. Hindi na niya nahintay ang ikalawang lifeboat nang malunod siya sa karagatan, tuluyan na ring nawala ang kaniyang katawan. Nagkunwari si Hendrix na wala siyang pakialam habang ipinagpapatuloy niya ang aming kasal nang naaayon sa aming plano. Sa limang taon naming pagsasama pagkatapos naming ikasal, inginudngod niya ako sa dumi habang sinisisi niya ako sa pagkamatay ni Yana. At nang manghingi ako ng divorde dahil hindi ko na ito kaya pang tiisin, napagdesisyunan niyang mamatay kasama ko. Nang muli kong imulat ang aking mga mata, bumalik ako sa araw kung kailan nangyari ang aksidente sa yate. Pero sa pagkakataong ito, napagdesisyunan ko na bigyan ng tiyansang mabuhay ang taong pinakamamahal niya.

Pinuntahan ko ang boyfriend ko matapos kong marinig ang tungkol sa pakikipaglandian niya sa college senior niya. Habang papunta ako doon, naaksidente ako at dumaranas ng pansamantalang pagkawala ng memorya pagkatapos ng head injury. Nagmamadali siyang pumunta sa ospital ngunit itinuro ang kanyang dormmate na parang walang emosyon at sinasabing boyfriend ko ‘yon. Gusto niyang gamitin ito para tuluyan makawala sakin. Wala akong kamalay-malay dito kaya hinawakan ko ang kamay ng gwapong dormmate niya at tinitigan siya ng nagningning na mga mata. "So, ikaw ang boyfriend ko." Maya maya ay nabawi ko na ang alaala ko pero gusto ko pa rin makasama ang gwapong dormmate. Gusto kong putulin ang relasyon sa tunay kong boyfriend, ngunit siya ay nag drama.

Sa araw ng kasal ko, dumating ang first love ng fiance ko sa wedding ceremony suot ang parehong haute couture gown na gaya ng sa akin. Pinanood ko silang tumayo ng magkasama sa entrance, binabati ang mga bisita na para bang sila ang bride at groom. Nanatili akong mahinahon, pinuri ko sila, sinabi ko na bagay sila sa isa’t isa—maganda at matalino, itinadhana sila para sa isa’t isa. Napaluha ang babae at umalis. Gayunpaman, ang fiance ko, ay hindi nagdalawang-isip na ipahiya ako sa harap ng lahat, inakusahan niya ako na mapaghiganti at makitid ang pag-iisip. Noong matapos ang wedding banquet, umalis siya para sa dapat sana ay honeymoon namin—at siya ang kasama niya. Hindi ako nakipagtalo o gumawa ng eksena. Sa halip, palihim akong nag-book ng appointment para sa abortion.

Eu concordei em me transferir da Academia Central do Lobo com Lucien porque ele disse que estava sofrendo bullying. Aos dezoito anos e ainda não despertado, em uma academia obcecada por pureza de linhagem e dominância, ele se destacava de todas as formas erradas. Então, ele me implorou para partir com ele, para nos mudarmos para uma escola menos exigente, onde a linhagem importasse menos. No dia anterior ao que deveríamos finalizar tudo, eu fui procurá-lo. Do lado de fora da porta. Foi quando eu ouvi. Um de seus companheiros Betas falou arrastado, divertido. — Eu admito, Lucien. Fingir que você estava sendo caçado apenas para fazê-la deixar a Academia Central por você. Outra voz hesitou. — Vocês dois cresceram juntos. Você vai realmente deixá-la ir assim? Lucien respondeu sem pausa, seu tom relaxado, levemente divertido. — Não é nem no exterior. Ela ficará bem. Então, mais frio. — Ela se agarrou a mim desde que éramos crianças. Eu estava ficando cansado disso. Isso é… eficiente. Eu não o confrontei. Eu me virei e fui embora. De volta ao meu quarto, reabri o formulário de transferência. Risquei o nome da academia de lobisomens comum que ele alegou precisar, e escrevi o nome daquela em que meus pais insistiram anos atrás. Todos haviam esquecido de algo. Eu sou a única herdeira da Alcateia Bloodmoon. E Lucien, um filho ilegítimo tolerado pelo Alfa da Silvercrest, nunca tocaria o trono de Alfa sem um vínculo formal comigo. Um dia, ele perceberia que o que descartou não foi apenas a minha devoção.

Leonora Handerson Magaspang, a determined young woman from Mindanao, dreams of a better life for her family. Forced to stop her studies due to poverty, she heads to Manila in search of work, unknowingly crossing paths with Drack Mozen Asher, a powerful mafia boss. When an unexpected night binds them together, Leonora walks away without looking back—only to later discover she's carrying not one, but two lives inside her. Five years later, fate brings them back together when she unknowingly applies as Drack’s secretary. As secrets unfold and dangers from the underworld threaten their children, Drack must fight not only for survival but also for the family he never knew he needed. Will love be enough to mend the wounds of the past, or will the darkness of Drack’s world tear them apart once more?