Anong Tawag Sa Jokes นิยาย & เรื่องราว

Isang malaking joke lang naman ang lahat. "Ah, basta ako masaya ako para sa'yo, Alana. Kailan ba ako magiging ninong?" Seryosong tanong ni Jack. "Aba, ikaw lang talaga, Jack? Pati ako rin noh!" Sigaw ni Molly. "Seryoso, guys, support niyo naman ako mamaya." Pag-iiba ng topic ni Alena. Napatingin kaming lahat sa kaniya. "Para saan?" Sabay na tanong ni Jack at Molly.

Kamot kamot naman sa batok kausap ko, “Kanina ko pa nga tinatawagan, hindi umuwi kagabi, kanina ko lang nakita, kasi inabot report tapos umalis na.” “Baka may ka-date?” binatukan pa ko ng loko, “Aray ha!” “Sira ulo ka kasi, tsaka simula pagka bata ganon naman talaga yon, simul nung hindi na nag pakita magaling naming na tatay, dun kasi lumki si kambal, hindi matanggap na iniwan sya ng ganon na lang.” awit, kawawa rin si bugok, di na nga pogi, wala pa tatay, de joke, bad yung joke ko.

"Mamaya. Mag-usap na muna tayo. Anong oras pa lang naman eh." Kumunot ang noo ko. "Ano namang balak mong pag-usapan natin?" "Pag-usapan natin yung tungkol sa atin." "Gago ka ba? Wala naman tayo. Masyado kang assuming." Tumawa ito na par bang joke ang sinabi ko. Basta talaga ako ang kasama ng gagong 'to kung makatawa akala mo naman isa akong malaking joke sa kanya.

Ang dami kayang natatawa sa mga corny na joke ko. “Hoy! Tumawa ka naman!” Hinampas ko siya sa braso. “Tsk!” inirapan ko siya. Suplado talaga. “Ganyan ka naman kausap” ngumuso ako. “Did you see that?” nakatingin siya sa kawalan. “Huh?!” napakapit ako sa braso niya, baka may multo siyang Nakita. “Did you see the airplane pass by the moon?” Bumitaw ako sa pagkakahawak sa braso niya.

Parang date, pero ayokong aminin. “Favorite food?” tanong ko. “Anything with coffee.” “Coffee? Food ba ‘yun?” “Kung ikaw ang kasama, oo.” Natawa ako. “Corny.” “Pero effective.” Habang tumatagal, parang nagiging natural na lang lahat. Wala nang pormalan, puro tawanan na lang. “Hindi ko akalaing marunong ka ring mag-joke,” sabi ko.

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

Nakangiting wika nya. "Nag-eenjoy ka lang eh!..." "Bakit ikaw hindi ba?" Kantiyaw nya dito. Call me Sir one more time para mahalikan ulit kita." "Wag na uyy!!! hindi na yun mauulit noh!" "Sus!!! Takot ka lang na ma-inlove sa akin eh... wag mo na pigilan yan. hahahaa." Natigilan ito sa sinabi nya. "Ayy sorry masyadong personal ang joke ko. Let's continue eating..." sambit nya para hindi na mahiya si Jonie..

"Oh? Naguluhan ka rin 'no? Ako rin e! HAHAHAHA!" Pinanood ko s'yang tumawa habang naka-halukipkip at walang emosyon. Nakahawak pa ito sa kanyang tiyan at talagang masayang masaya. Nang mapansin n'ya ang tingin ko ay napa tikhim ito at pinilit mag-seryoso. "Tapos na?" Tanong ko. "O-Oo, tapos na." "Good. Dahil mukha kang tanga, ikaw lang natatawa sa sarili mong joke. Minsan sabihan mo ko na joke pala ang sasabihin mo ha. Para naman may karamay ka."

nagbabantang sabi ko kay Trevor tsaka ko siya binalingan at tinitigan ng matalim. "Ano?” tugon naman nito na halatang nagpipigil ng tawa. "That's not a good joke. Walang nakakatawa sa ganoon.” walang emosyon na sabi ko. "J- Joke? Ano'ng joke?” nagtatakang tanong ni Jane. "Don't tell me…” Kinapa- kapa niya ang bandang likuran ng shorts niya, marahil ay para tingnan kung basa at may mantsa ito o ano.

Sabi niya "Joke lang walang maglalakad" "Hindi, kayo nalang" Tanggi niya nanaman at ngumiti. Hindi pa ba sila sanay kay franz na di naman talaga sumasama pag naglalakad? Sira plano ni Jai nito HAHAH "Hoy anong pinagsasabi mo dyan" Tanong ko, nagtatampo na ito eh, HAHAHHA oa nga naman "Tampo agad? " "Anong tampo ka dyan? " Ito nanaman yung mga rason niya "Baka kase hanapin ako ni papa"