Anong Tawag Sa Jokes Romane & Geschichten

May pagkapilyo din nag binata kahit wala sa oras. "Loko loko! bilisan mo na nga lang kausapin ang mga tao diyan ng makauwi kana", natatawa ring turan niya nang makarecover sa joke nito. " Why, you miss me?", he teased. " Uhmmmm", " Uhmmm what?", " Uhmmmm yes and no! " What do you mean?",

wika nito at marahas na mapabuntong hininga. Masyado namang seryoso 'tong unggoy na 'to. Nagbibiro lang naman ako eh. Medyo nakakaoffend 'yung way ng pagbuntong hininga niya ha, para bang ang labas eh ang shunga-shunga ko, paepal. Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon?

Feeling ko mas bagay ka maging funny anchor] [Big Rino: Help, ang cute ng female goose] Pagkatapos sabihin iyon, bumuntong-hininga siya ng mahaba at pinunasan ang non-existent cold sweat sa kanyang noo. 【……】 【Classic: 9】 [Ito ba ang masabi ng asawa ko?] [Aaaah, kailan kaya ako makakakita ng ganitong corny na joke nang hindi tumatawa] [fanacc_dami: Girl, ang bilis talaga ng internet speed mo]

Samantala. Sa sunod long pinuntahan ay mayroon pa akong dalawa na nakikila. It's aljhon and Gab. They were twins. Med'yo ayos naman silang kausap. Mga joker kasi sila at nalaman ko rin na dito pala sila nakatira. They owned this bar. "123 say please!" "please!" Another jokes comes from Gab. Ngayon ko Lang nalaman na p'wede pa Lang ipang halili ang salitang please sa cheese kapag nagpapakuha ng litrato.

Biglaan kong tanong eh, di na makapag pigil 'tong bibig ko na mag tanong. Gustong-gusto na talagang bumukaka, ambastos nya diba? Bakit gusto nyang bumukaka? Pano kong pasukan nang langaw o lamok yang bibig nya este bibig ko. "Ha? Wala naman akong narinig na sumigaw... baka namali ka lang nang dinig o baka... HAHAHA!" tawa nya sa huli. Anong nakakatawa don? Nag j-joke ba ako? Di man lang ako na inform na nag j-joke pala ako. Di yon joke, tanong yon bobo nito!

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Pasigaw kong sabi at matalim syang tinignan sa mata. "I'm not bastos Ms. Vee, hindi naman kita binastos diba?" Tang*nang mukha yan kainis! Ewan ko ba kung maiinis ako o ma-i-inlove sa etchura nya! "Yong sinabi mo kanina bastos!" Pag papaalala ko. "No, hindi bastos ang tawag don. It's just a joke, wala ka bang sense of humor?" Joke yon? Talaga? Di man lang ako natawa, ibang klase pala to mag joke eh.

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”