What Do You Call Jokes Novels & Stories

Anong klaseng joke ba 'yon ayttt. "Nahhh okay lang, beside tama ka naman din, sana talaga pagbalik natin, maliwanagan na," mahinang boses na sabi ni Lyn. Hinawakan ko naman ang balikat niya, nandito lang kami para sa'yo handang damayan ka. "Ikaw kasi ayusin mo joke mo," sabi ni Annah. Here we go again. "Sabi ko na nga tatahimik na lang talaga ako hmmp!" Sagot naman ni Jane. Ayan na naman sila, the Tom and Jerry pfttt BWAHAHAHAHA.

Pero totoo kaya ko gustong tahimik, para walang magpapaalala ng iniisip ko. “Sir, tanong lang po ha?” bigla niyang sambit. “Bakit po kayo laging seryoso? As in, parang wala kayong pinoproblema pero ramdam ko na meron. Gusto n’yo po bang bigyan ko kayo ng libreng joke?” Napataas ang kilay ko. “Joke?” “Opo.” Umayos siya ng upo, tapos ngumiti nang malapad. “Anong tawag sa isdang marunong mag-computer?”

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

Seryosong tanong ko, preventing my self to laugh on my own stupid joke. "Who's Jared?" Masungit na tanong niya sa akin. Napatigil ako at napatitig sa kanya. Seryoso ba siya? Hindi niya nagets? "It's the joke! I don't know a Jared." I sighed. "So what will happen to Jared nga?" Tanong ko ulit. "I have no idea, uhh he'll be sad? He will cry." Sagot niya. I burst out laughing before I even answered the question.

Napatanga naman ako sa kaniyang sinabi. Bakit ba may mga taong nagiging clown kapag lasing? "Ito pa. . . Ito pa. Ano ang tawag sa gamot ng mga baboy?" tanong niya pagkatapos tumawa. Sumimangot ako habang naka cross arms. "Ayoko ng sumagot sa mga corny jokes mo." "Mali! Oinkment!" malakas siyang tumawa. Napabuntong hininga ako at pinigilan ang aking sarili nakuhain ang bote ng alak at ihampas iyon sa kaniyang ulo para matauhan.

Sa Cafeteria ng Opisina… Habang abala sa pagnguya ng kanin na may adobo, si Julio ay parang stand-up comedian na may sariling spotlight. "Ano ang matabang isda?" nakangising tanong niya, hawak pa ang kutsara na parang mic. "Ano?" sabay-sabay naming tanong, sabik sa bagong kalokohan. "FATting!" sabay tawa ng parang siya lang ang proud sa joke niya.

"It's okay Ali, but don't do that again. Okay? I warned you, If you do that again you don't wanna see me angry." "Roger! I don't do that again ma'am." Sumaludo pa ito kaya mahina akong natawa at umiling pa. Nag-umpisa na kaming kumain ni Xian at nagtatawanan sa mga corny jokes niya. At dahil sa corny jokes na 'yon ay naalala ko tuloy 'yong una niyang joke sa akin. Sobrang pangit no'n at wala man lang nakakatawa sa joke niya pero para sa kaniya, iyon na ang nakakatawa joke sa lahat.

He suddenly remembered what his mother once said to them; If someone laughed at simple jokes, he or she was either lonely or just a kind-hearted human. So, alin kaya roon si TeeCay? "Oh my gosh, hindi ako nag-hire ng comedian pero iyon ang ipinadala," natatawa nitong sabi sabay pahid ng luha sa mga mata. Bahaw siyang ngumiti, at nang hindi makapagpigil ay siya naman ang nagtanong,

Hanggang sa muli kong naramdaman ang presensya ng taong kasama ko sa loob ng silid. “No one even smiled when the wise man repeated the joke again and again. On the other hand, they kept glaring at him and asking what it was. The wise man finally responded, "You can't laugh at a joke multiple times, then what makes you cry at a problem over and over again?"

Joke. Nakatitig lang ako sa kisame kahit ilang minuto nang tumutunog ang cellphone ko. Manigas siya riyan kakatawag. Ilang beses pang nag-ring ang cellphone ko at hindi ko rin napigilan ang sarli ko kaya sinagot ko na ang tawag. "Don't be mad. I'm just joking, hindi ko naman alam na matatakutin ka pala," Huminga ako nang malalim ay pilit na pinpakalma ang sarili.