As You Wish Novels & Stories

Nagulat nalang si Rica nang biglang napaluhod sa sahig si Sage at kulang nalang ay gumapang na ito sa sobrang kalasingan. "Wifey, I blame myself for hurting you and be confused about my feelings for you but I really really love you. Ikaw lang ba ang nawalan ng anak? Ako rin naman, ah? Hindi na ako makatulog ng maayos habang hindi kita katabi at may galit ka sa akin. Hate me, hurt me but please.. 'wag kang umalis dito dahil ikamamatay ko kapag iniwan mo ako..." nakayukong sabi ni Sage hanggang sa tuluyan nang sumubsob ang mukha nito sa sahig at nakatulog na sa matinding kalasingan.

How I wish this dream would never end. "Trixia..."

“Promise ko ‘yan sayo, hinding-hindi ako magiging sakit sa ulo basta pumayag ka lang. Just give me a chance, please?” Inilayo nito ang kamay kaya’t nabitawan niya, napaayos siya sa pagkakatayo habang magkasalubong ang tingin nila. “I am studying and I live far away, I don’t have time for this. Maghanap ka na lang ng iba.” “But mommy only wants you,” pagpipilit niya. “I don’t know why, pero may tiwala siya sayo. Kapag hindi ka pumayag ay hindi ko na magagawa ang gusto ko—”

Nahihiyang wika niya. “And why do you think I would do that?” may himig pagtatampong tanong nito habang titig na titig sa kanya. Hindi siya nakasagot. Kagat-labing nag-iwas siya ng tingin dito. Umiling ito na tila hindi makapaniwala sa iniisip niya. “I am not going to restrain you from doing the things you want. Hindi ko magagawa iyon sa ‘yo.” May diing wika pa nito. “Possessive ako minsan, but not in a sense of cutting off your wings. Rest assured, I will always be the first person who will support and cheer you on every step you will make in your life.”

Sana maging masaya ka sa piling ng iba. I will set you free.

Ano ba ang naging kasalanan niya para maranasan ang mga ito? “Yes, I'm sorry I just want to know you kaya nakipagkaibigan ako sa 'yo, gusto ko kasing malaman kung ano ba ang nakita sa 'yo ng asawa ko para magawa niyang magtaksil sa 'kin, at nakita ko 'yon, you're beautiful and kind, you are a nice woman than me, kaya hindi na 'ko nagtaka, and don't worry I'm not mad, I feel sorry nga dahil sa ginawa ng asawa ko sa 'yo, kaya bilang kapalit we can be friends, be thankful dahil ikaw lang ang kaibigan ko, at aalagaan rin kita habang nagbubuntis ka dahil ayaw nang gawin 'yon ng asawa ko, anyway alam niya nang buntis ka, and I think exited na siya sa magiging anak niyo, willing siyang panagutan 'y

Tanya immediately frowned ngunit hindi niya pinahahalata kay Alexa ang mas pagtataka niya sa mga pananalita ni Alexa. "Yes. How I wish I had a man like him, Alexa." 'Great, very great!' Alexa sneered while cursing Tanya inside her head. "Malay mo naman... baka magkatotoo ang gusto mo."

Kukunin ko na sana yon pero may nauna sa'kin, tinignan ko ito. Okay gwapo, sakanya na. "Hey, I saw it first." Nakangiti kong sabi sakanya, sana ma-cute-an ka. "So? I touch it first, oh." Winasiwas niya pa sa'kin yung cute na binder, kaya napataas ang kilay ko. "Pink 'yan, pang girl." Pag lalaban ko pa, kahit wala namang connect. "Pink is my favorite color." English niya sa'kin. Taray english, whash yo name.

Sandali kong nalimutan iyong kahihiyan kong nasabi kanina para lang makausap siya. Unti-unti ay nakikilala ko na rin siya...mga bagay na gusto niya. Mahilig siya sa kape, may alaga siyang pusa na half breed, mahilig siya sa nonchalant...kahit papaano ay nalalaman ko rin na hindi kami tugma, ako na ang gagalaw sa tadhana ko this time. Iihipan ko ang hangin ng aking tadhana patungo sa direksyon na kinatatayuan niya. Aagawan ko na rin ng role si kupido sa pagpana dahil madalas ng pinapana niya ay mali! Oras naman para sumapol ang pana sa tamang tao! I will aim that Cupid's arrow in the direction I set to target...with the help of the wind I call Fate.

let's just say I'm a dangerous person, I hurts even if I don't want to. As I walked, the people I passed glanced at me. My forehead was furrowed and I think they was confused as to why I was wearing this. I secretly swallowed before speeding up the walk. My heart pounded as she spoke, Devie. 'Oh come on Hope, why are you still scared. We should be their fear. ' I bowed slightly before sighing. "Can you please shut up Devie? Not now." 'Tsk, whatever' She hissed that made me feel relief. That's well and she didn't insist now, it's hard as rock. "Chicken spag with devour waffle and this one."