Ask Me A Questions Novels & Stories

Ayoko namang ipilit ang gusto ko at baka sabihin niyang bida-bida ako o nagmamarunong. Nang hindi na ako makatiis nag tanong na ako. "Tanya, may pag-asa ba ako sa'yo. On the scale of 10, ilan kaya ang chances na sagutin mo ako?" tanong ko at ayoko ng magpaligoy ligoy pa. Gusto ko lang malaman kasi kung may pag-asa ba ako kasi kung wala I can stop. Ayoko nang mag sayang ng oras sa panliligaw rito kung maba basted lang naman ako.

“Pwede ho bang mag tanong?” Tanong ni Amara, nanatili namang tahimik and lalaki at tinaasan lamang siya ng kilay. “Iyong totoo, nabitin ka ho ba sa ANO natin sa kwarto at sa banyo niyo kanina kaya ang init-init ng ulo niyo ngayon?” Puno ng pang-aasar ang tinig na tanong ni Amara, hindi pa siya nakuntento at nakuha niya pa itong ngisihan.

sagot ko. "Marunong ka bang bumasa?" tanong ulit niya. "Uhmm..oo" "Bulag ka ba?" tanong ulit niya. "Hindi." "Marunong ka ba bumasa?" "Oo nga." "Bulag ka ba?" "Hindi nga, bakit ba?" "Marunong ka ba bumasa?" "Oo!" "Bulag ka ba?" "Hindi!" Teka?teka? marunong ka ba bumasa? Bulag ka ba? Anong konek?

Probably, yes. "Did I allow you to ask any questions? At tsaka, bakit kita tatanungin sa gusto kong mangyari? Nakakalimutan mo ba kung sinong kausap mo? Or do you want me to say it again whom you are talking to?" his cold voice make me shiver. Why are you acting this way? Did I do something wrong?

Dinig kong tanong niya kaya agad na nabuhayan ako ng loob. Hindi ko na alam kung ano ang mararamdaman ko habang nasa byahe patungong hospital. Kung anu-ano na ang pumapasok sa isip ko sa sobrang pag aalala kahit na hindi ko naman alam kung ano talaga ang nangyari. Pero sana hindi iyon gaya ng nasa isip ko. Hindi ko kakayanin. "Can I ask you a question?" Untag niya sa akin kaya nilingon ko siya.

Lumilipad parin talaga ang isip ko. “Can i ask a question?” napatigil ako sa paglalakad at hinarap si Anna. She raised her one eye brow asking me what is it. “I just want to ask if this University has pasts issues?” tanong ko na biglang lumabas mula sa aking bibig.

tanong ko sa information desk nila. “May appointment ka po ba, Ma’am?” tanong niya sa akin. “Wala eh, biglaan lang kasi. Pero ninong ko siya, puwede mo bang itanong kung puwede ko siyang makausap?” tanong ko sa kanya. “Hindi ko po magagawa ang bagay na ‘yan–”

"Never mi-" "What if I said yes, anong gagawin mo?" "Bakit ka naman magseselos, hindi naman totoong tayo?" "Bakit ka pa nagtatanong? Kung hindi ka rin naman naniniwala sa sasabihin ko?" "Bakit sasagutin ng ng tanong ang isa pang tanong? Baliw ka talaga." "The don't ask, kung ayaw mong marinig ang isasagot ko sa iyo. Oo nga pala, come with me tomorrow."

“But it's been seven years… I feel like, ang dami kong kailangang habulin. Napakaraming tanong sa isip ko ang hindi ko mabigyan ng kasagutan kasi hindi ko naman alam kung paano ko sasagutin dahil yung mga simpleng tanong din sa sarili ko ay hindi ko rin naman mabigyan ng kasagutan.” Napahawak naman siya sa kamay ko dahilan para mapatingin ako sa kaniya. “Then if you need my help, don’t be afraid to ask me… pwede kitang tulungan. If you ask something, let me hand you some of the information I know…”

“Saan ka pupunta?” She asked. “I will work out, bye people!”