Ask Me A Questions Novels & Stories

"Ano iyon?" I cleared my throat and calmed myself. "Did you ever fell in love with someone?" I asked and tumingin siya sa kinatatayuan ko, I know she can't swe me but she can hear where I am. "Why did you ask?" Sagot niya. "Haha, answering my question with question, wala lang, can you please answer it." "Haha, okay, you sounds weird!" She said. "I'm fine. So did you ever fell in love?" I repeated.

Pero… "Can I ask you a question?" "Go on…" aniya habang nakatitig sa akin. Bigla akong umiwas ng tingin dahil para akong nakukuryente sa mga titig niya habang may saya sa kanyang mga mata. Wala na rin siyang posas. Hindi ko na yata kayang pusasan pa siya. Awang-awa naman ako sa kanya. "Do-do you have a baby?" "What kind of question is that, Miss?"

Bakit ka pa nagtatanong? Pero syempre, sa isip ko lang ‘yan. Hindi ko yata magagawang itanong ang bagay na ‘yan kay Sir A. Baka mabitay ako ng wala sa oras. Ang laki pa naman ng utang ko sa kanya. Mahirap na. Baka biglang maningil, e ‘di lagot ako niyan. “I’m asking you…” Kusang tumuwid ang likod ko sa narinig. Nag-angat ako ng tingin sa kanya at hilaw na ngumiti. “M-magma-mop?”

sagot nito. "Kakagraduate mo lang pala...Yung mga kaibigan mo especially kay William at Peter, are they the same age as you are? " Tanong ko na naman na ikina kunot noo niya kaya tumingin siya sa akin ng nagtatanong. "Why do you have so many questions?" Balik tanong nito na nakatitig sa akin. "Just wanna ask...masama bang magtanong," ani ko naman.

Masyado lang talaga akong tanga noong mga panahong iyon. "Who is it? Your friend?" She asked me at alam ko kung para saan ang tanong na iyon. I already knew everything about her tactics. She asks a lot of questions for more answers. Pero syempre, hindi niya ako mahuhuli sa patanong-tanong lang sa akin. How about giving her a really nice answer?

"Iyon ba ang tanong mo? Hindi ko na siguro kailangan ng sagot diyan dahil madali lang naman malaman kung ano ang magiging sagot ko." "Tsk. Hindi iyon ang pinaka-tanong ko." "Ano pala kung gano'n?" "Wala akong nakuhang ano mang impormasyon tungkol sa 'yo. Ang tanong ko ay sino ka. Sino ka ba, Everleigh? At anong pagkatao mo?"

Ark asked, seeking for confirmation. "Hindi ba s-si Chloe?"

AS usual, naging walang sagot na naman ang mga katanungan ko kay Mama. Hindi pa rin ito kumikibo kapag tinatanong ko, kung may dapat ba akong malaman? Kung may mga tao ba akong nakalimutan? Kung may kaaway ba ako?

mahina kong tawag, hindi ko alam kung bakit ko ginawa. “Ano?” sagot niya, hindi nakatingin. “Pwede ba akong magtanong?” sabi ko. Saglit siyang tumahimik. “Depende.” “Kung ayaw mong sagutin, okay lang,” dagdag ko agad. “Go on,” sabi niya. “Kailan birthday niya?” tanong ko. “Today,” sagot niya. “Every year ka bang may ganito?” tanong ko ulit. “Nagbibigay ng bulaklak sa kaniya?”

he asks. I laugh. "What the fuck?" I reply. Sa dami ba’t ganyan ang tanong. Ang bobo lang. “Why?” I shook my head. “Ang bobo ng tanong mo. Let’s change the topic. I remembered when I was drunk natanong ko ito sa iyo. Have you ever lost someone?” "Why?" I shake my head. "That's a dumb question. Let's change the topic. I remember when I was drunk, I asked you this. Have you ever lost someone?"