Novel & Cerita Aswang Stories Tagalog

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Napangisi ako para asarin siya pero agad na kumunot ang noo niya at muling nagsalita. "Don't get me wrong. I'm just concerned, lalo na at may aswang sa lugar na ito," dagdag na sabi niya. Imbis na matakot sa sinabi niya ay hindi ko napigilang matawa. "Really? Aswang?" natatawang sabi ko. "Do you think maniniwala, at matatakot ako d'yan? They don't even exist! Kakabasa mo 'yan ng libro!" dagdag na sabi ko pagkatapos ay inirapan siya.

"Hindi ba sumagi sa isip mo, Mang Dante na posibleng isang taong-lobo iyong nakita mo?" Unti-unting umakyat ang mga sulok ng labi ni Mang Dante at ilang sandali pa ay tumawa na ito nang mahina. "Sir, sa ilang taon kong paninirahan dito sa Barry Hills ni minsan wala akong nasaksihang patayan dahil diyan sa mga taong-lobo na sinasabi mo. Isa pa, hindi ako naniniwala sa kanila..." Sumandal ito sa upuan at napailing-iling. "Lumaki ako sa pamilya ng mga mangangaso, Sir. Halos lahat na ng mababangis na hayop dito sa bansa natin ay nakita ko na kaya sigurado ako sa nakita ko kanina... Isa iyong ordinaryong lobo."

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

At saka, gusto ko ring marinig 'yong kuwento niya. "Nah-uh, they're not from here. Tungkung Langit and Alunsina were one of the Visayan deities o 'yong mga diwata rito sa Visayas." Deities? Diwata? Visayas? Visayan? Huh? "Visayan? Ibig mong sabihin dito sa atin? May ganoon ba? Akala ko greek mythology lang 'yon?" Ngayon ko lang kasi nalaman ang tungkol doon. Napag-usapan ba namin 'to sa paaralan? Bakit parang hindi ko narinig? Tulog ba ako? Umalis, lumabas, absent? Hindi ko alam.

Inisenteng sambit sa aking anak na kinatawa nilang dalawa ni Carlo. "Ay nako Julie, tama ka! Kung mahilig sa dugo, vampire yan!" sagot ni Carlo habang humahagalpak sa tawa. Pero biglang sumingit si Nene, nakataas ang kilay at may ngising demonyita: "Hindi lang vampire, iha… baka aswang sa kama! Alam mo na, yung tipong hindi lang dugo ang hinihigop kundi pati lakas ng mga lalaki!"

sariling dugo! Marami-rami pa ring bantay dito at may iilang kubong nakatayo dito sa gilid ng batis. "Dos....si B-Bagyo" mahinang saad ni Ange na nakamata sa mga kulungang nakabitin sa dalawang baging na nakatapat sa batis. Pinangilidan ito ng luha na matamang nakatitig sa mga laman noon dahil para lang silang hayop na isinilid sa kulungan!

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Natuwa ako sa narinig ko kahit na naguguluhan parin, ay mas nangibabaw ang tuwa dahil yung balak ko sanang gawin ay mukhang ginawa na ni sage. "H-Hindi...h-hindi mo pwedeng gawin 'y-yun...patawarin mo ako pero please wag mong gawin yun...patawad po, hindi ko alam na ikaw 'yun...patawad!" Lumuhod si Cristina sa harap ni Sage at hinila ang anak niya para lumuhod rin. Di ko na napigilan ang sarili ko at napahagalpak ng tawa habang pinapanuod sila, pinisil naman ni Sage ang wrist ko na kinatahimik ko. Ang sungit.