Novel & Cerita Ati Atihan Philippines

Kinabukasan. Maaga akong umalis sa mansyon dahil nag-text sa akin ang asking secretary dahil may meeting daw kami ng mga kilalang businessman dito sa bansa. Ang meeting na iyon ay tungkol sa paghahanda sa grand launching ng bagong itatayong sm dito sa Pilipinas na pagmamay-ari ng Isa raw na kilalang businessman. Kailangan daw itong paghandaan dahil ito raw ang pinaka malaking mall ngayon dito sa Pilipinas.

Present Time Year 2018 "Dad,please listen to me, why are you forcing me to go back there in the Philippines?" Iritableng turan ni Thaddeus sa ama, ilang beses na siyang tinatawagan nito, kung hindi raw siya uuwi ay pupuntahan daw siya rito sa New York.

Gagawin niya ito para mabuhay ang kapitan. "Ladies and gentlemen," masiglang anunsyo ni Don Arturo sa harap ng mikropono, itinataas ang kanyang baso. "Ngayong gabi, ipinagdiriwang natin ang pag-iisa ng dalawang pinakamalaking pamilya sa Pilipinas. Ang Villaraza Medical Group at ang pamilya Imperial! Isang alyansa na magpapatibay sa ating kinabukasan!"

Lahat naman na ay tapos ng gawin at chini-check na lamang ang bar bago magbukas. Ito ang isa sa mga kilala at engrandeng bar dito sa Maynila kaya dapat ay lahat presentable, pati mga gamit at mga trabahante. Sobrang saya ko at natanggap ako dito dahil medyo malaki rin ang pasahod nila. Nakaka-ipon ako para sa pag-aaral ko para sa kolehiyo. Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila.

masiglang bati ng Emcee na kakapasok pa lamang sa entablado. Agad na napunta ang atensyon ng lahat sa kanya. “Binabati ko kayong lahat, at welcome po sa ating Valentine’s Day Celebration! Dahil Valentine’s Day ngayon, meron po tayong mga palaro para sa ating mga minamahal na mamamayan ng Molave!” Palakpakan ang mga tao. Ngunit itinaas ng Emcee ang kanyang kamay. “Pero bago ’yon… nais ko munang ipakilala sa inyo ang dalawang pamilyang dumalo mula pa sa malayong lugar.”

Parang…makaluma. “Iyan nga ang hinaing ng taong-bayan sa emperor. Bali-balita ay gagawin na ang ritwal sa makalawa, magbabakasakaling bubuhos na ang ulan.” “Sana nga, kung hindi, lahat tayo apektado ng El Nino na ito.”

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

Hindi niya pinansin ang pagpapaawa nito sa kanya. “In Atulayan.” Muli nitong hinagip ang kanyang baywang at mas isiniksik siya sa katawan nito. Atulayan is an isolated island in Sagnay. Para makarating roon, kailangan sumakay sa bangka mula sa Nato Port na isa sa mga barangay ng bayan ng Sagnay. It was one of the hidden gems of the town. Kakaunti pa lamang ang populasyon at mabibilang lamang sa mga daliri ang mga establisyemento na nakatayo.

Tia is calling. This girl. Ano kaya ang nangyari at bigla itong napatawag? Hestia knows that I'm in the Philippines, kaya anong emergency ang meron para tawagan siya nito? Bahagyang nag-aalala na sinagot ko ang tawag niya. Kaagad namang nag-request ng video call ang magaling na bruha. [Ateeeeee!] She sounds frustrated. "Fā shēng shén me shì le(what happened?)"

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.