Novel & Cerita What Is Ati Atihan Festival

May magaganap na lantern festival kung saan magpapalipad ang mga taga-isla ng kanilang lanterns as a symbol of forgiveness, chances and new beginning. Saktong-sakto dahil sa week na ito gaganapin ang nasabing festival. Sabi nila kuya Jay ay papunta na sila sa Hawaii. Hindi dapat sila magsabay-sabay dahil baka may makahalata. They got different flights and same connected to Hawaii. Of course, hindi mahahalata iyon, since different flights naman ang nakabook sa mga passports nila. Hindi na ako makapaghintay sa oras na iyon. Nakahanda na ang lahat. And, as of this moment nasa apat na buwan na ang tiyan ko.

💥Tatlong buwan ang matuling lumipas. Malaki na namang selebrasyon ang nagaganap sa Hacienda Villafuerte. Ang binyag ng nag-iisang apo ni Senyor Sebastian at nag-iisang anak nina Kycee at Drei Villafuerte ay pinagdiriwang ng buong barangay.

Napangiti siya nang bahagya. “Great. It’s very informal, so don’t worry about what to wear.” Nang dumating kami sa maliit na village pagsapit ng sunset, kasagsagan na ng festival. Ang makikitid na stone streets ay puno ng colorful decorations, at may mga torch na nag-iilaw sa central square kung saan tumutugtog ang mga local musicians ng traditional instruments. May mahahabang mesa sa labas kung saan kumakain at nag-iinuman ang buong pamilya.

ALAALA NG KAHAPON Pasko iyon, may dumating na mga pasalubong galing sa mga Titos at Titas niya mula sa Maynila, excited silang magkakapatid ng mga sandaling iyon, baka-sakali meron din silang regalo. ‘’Anong ginagawa niyo rito?’’ Tanong ng tiyahin nila na panganay sa magkakapatid ng kanilang ina.

“Hindi siya mananatili rito nang matagal. Ililipat ko siya sa mas secure site.” “Yes, sir.” Para mabasag ang bigat ng hangin, pilit nag-shift ng topic si Lyndon. “Sir… may local event po sa San Aurelio bayan center in two days. ‘Yung Tres Islas Coastal Festival. Malaki raw ‘yon dito, buong bayan present.” Hindi pa rin lumilingon si Caden, pero bahagyang gumalaw ang kilay niya. “Festival?” “Yes, sir. May food fair, cultural night, at lantern send-off sa dulo ng pier. Tradition daw, doon nagko-confess ng feelings ang mga tao. Parang…public love declaration night.”

Ilaria POV Talaga ngang mararamdaman na ng mga Taga-Yay town ang nalalapit na fiesta. Nakakabit na ang mga banderitas, sobrang ganda nitong pagmasdan, kaya lahat ng tao, nasisiyahan lalo kapag sobrang hangin kasi halos nagsasayaw ang mga ito at kaygandang talagang pagmasdan lalo. Nakaraos na kami sa banderitas nung nakaraang araw. Ngayong araw, stage naman sa patio ang kailangang asikasuhin. Kasi ngayong gabi, sisimulan na ang mga palabas bilang countdown sa nalalapit na fiesta. Limang araw pa bago ang mismong kapistahan, pero dito sa bayan namin, parang fiesta na agad ang bawat gabi.

Umikot ang kanyang paningin sa malawak na open ground at kaagad na sumilay ang matamis na ngiti mula sa magkabilang sulok ng kanyang labi. Umalingawngaw sa buong paligid ang malakas na hiyawan na may kasamang sipol, tanda ng kasiyahan ng lahat ng naroon at pakikiisa sa pagdiriwang ng Manggahan Festival. “Happy festival po sa ating lahat ng mga na naririto ngayong gabi. Alam ko pong marami sa inyo rito ay galing pa sa iba’t-ibang bayan ng Guimaras kaya isa pong mainit na pagbati para sa ating lahat. Isa na naman pong masaganang taon ang ibinigay sa atin ng ating Panginoon kaya naman narito tayo ngayon para ipagdiwang ang taonang Manggahan Festival, isang selebrasyon ng pasasalamat para sa mas

“Athalia!” “Ano na naman Mommy?” matabang na wika ni Athalia o mas kilala sa tawag na Tati. Napakurap sa galit si Gabriella Azcona – Yapchengco sa inasal niya, “For God sake, Athalia! Ang asawa mo ay nagpapakasasa sa kandungan ng ibang babae. At ikaw nandito lang at may gana ka pang magpahinga?! Hahayaan mo na lang ba ang kasal niyo na masira ng kung sinong Pontio Pilato?!”

Ito ay isang ritwal. "Winston, may nahanap ako," humihingal na sabi ni Kaito sa comms. "Ang seremonya ay gaganapin sa isang sinaunang templo. May mga ulat ng isang 'artipakto' na dadalhin doon mula sa Giant Continent bilang 'regalo ng kapayapaan'."

Ang ganoong kalaking tagumpay ay tiyak na nararapat sa isang celebration. Kay anaman, bago pa man magsimula ang banquet, maingay na ito sa pananabik ng gabing iyon. Kumalat ang mga tsismis na maraming sikat na personalidad ang naimbitahan, at maging ang mga biggest stars ay nandoon para suportahan si Alyssa. Naramdaman ni Agatha, “hindi ba’t ito na ang right time?” Ang celebration banquet ay ice-celebrate sa ka Pilipinas sa kalagitnaan ng buwan.