Lintik Na Pagibig の小説・ストーリー

"BARBIE!" rinig kung sigaw tiningnan ko naman kung sino kaya nabuhayan ako ng loob "YNALYN LIAM TULUNGAN NYO KO!hmp"hindi kona natuloy ang sasabihin ko dahil tinakpan ng isa sakanila ang bibig ko nagpupumiglas naman ako pero bigla nalang akong nanghina ng may maamoy ako galing sa panyong nakatakip sa bibig ko

“You were burning up, begging for touch, begging for anything to take the pain away. Hindi mo na kilala ang kahit sino. I saved you from them. I took all that madness, all that heat… at ako ang nagtiis para mapahinga ka lang.” Ang mga salita niya ay parang patalim. Tinulungan niya ako? Ginawa niya ito dahil gusto niya akong iligtas? Pero bakit ganito ang pakiramdam ko? Bakit parang may kulang? Bakit pakiramdam ko ay pareho lang silang lahat—mga lalaking gumagamit sa kahinaan ko? “Clinton… parang… parang binugbog niyo ako,” sabi ko, ang luha ay nagsisimula nang umagos sa pisngi ko. “Ang sakit… sobrang sakit.”

‎Sumabay si Leandro. ‎Isang suntok, isang tulak. ‎Bumagsak yung isa— ‎tinangkang magpaputok ulit ito. ‎Pero mas mabilis ako. ‎Tinulak ko si Lia sa gilid— ‎ ‎ ‎at sinipa ko ang kamay ng lalaki. ‎Nalaglag ang baril. ‎Hinablot iyon ni Leandro. ‎At— ‎tapos. ‎Tahimik ulit.

Mukhang hindi pala ganoon kasama ang bagay na ito. Sabagay, mukhang naiiyak ko na ang lahat kay Nathan nitong mga nakaraang araw. Maaaring umabot na ako ngayon sa punto na kung saan hinding hindi na ako magpapakita pa ng luha mula sa sakit na nararamdaman ko sa kaniya. Kinagabihan, muling nabuhay ang group chat naming magkakaibigan. Nagpadala si Nathan ng message.

sagot ko, mariin ang tingin sa kaniya. "Tsk," bahagya siyang napangisi. "But at least I'm not as timid as you are." "Pero at least wala akong tinatapakang tao, at alam ko ang salitang pakikipagkaibigan at may malasakit sa kapwa." "Really? So what?" "Hindi mo nga siguro alam ang salitang pag-ibig," mahinang bulong ko. Bahagya siyang napakibot—tila ba tinamaan ng sinabi ko—at saglit na nanigas ang kaniyang katawan bago niya muling itinago ang emosyon sa kaniyang mukha.

Higit pa sa ligaya Hatid sa damdamin Lahat naunawaan Sa lalim ng tingin Mahiwaga Pipiliin ka sa araw-araw Mahiwaga Ang nadarama sa 'yo'y malinaw I just look into his eyes. "Sana all!" sigaw naman ng kaibigan ko. Natawa naman kaming dalawa dahil sa pang-aasar ng mga kaibigan namin. Sinama na din namin sina Klint. Kasama ni Klint si Gillian from Archi Student. Ganda ng nasungkit ni Klint.

Napapanganga akong hindi makapaniwalang tumitig dito na napapatikom ng bibig. "Haha! Tinamaan ka ng lintek na pag-ibig, bunso! Sabi ko naman sayo eh. Matitipuhan mo ang bestfriend ko," kantyaw ko. Napapailing itong nangingiti at napapahimas sa baba na nakahalukipkip.

merong bonfire dito at saka tahimik lang akong nakatingin sa apoy, Masarap sa pakiramdam ang init na nanggaling dito. "Lee." "Oh?" "I Love you." *Dug-Dug-dug* "I Love you too." Psh! Ang landi talaga ng puso kong 'to. bakit ba kasi bigla-bigla na lang bumibilis ang tibok nito sa tuwing sinasabi niyang mahal niya ako? Tsk. "Nah, I love you more." sagot ni Zik kaya tumaas ang isang kilay ko. "Mas Mahal kita."

Tinitigan ko ito ng husto, mukang wala naman itong ibang pakay sa akin. "Bakit naman?" "Anong bakit?" tanong niya. "Bakit mo ako gustong samahan?" "Ah, gusto kitang maging kaibigan, bawal ba?" "Hi-Hindi naman," Pilit kong ngiti. Hinayaan ko na lang itong tumabi sa akin. Kahit papano ay nakakatuwa ito sa pagiging madaldal, parang si Lia. Nakaramdam na naman ako ng lungkot.

mahina niyang sabi habang nakayakap siya sa akin. Ang lakas ng pintig ng puso ko. Kinagat ko 'yong unan at pinipigilang huwag tumili. Kinikilig talaga ako sa mga simpleng bagay na ginagawa niya. Ito nga siguro 'yong sinasabi nilang Pag-ibig. Puwede po kayong mag-loan diyan o kaya naman housing loan... Gaga! Ibang Pag-ibig pala 'yon! Haha!