Funny Bisaya Quotes Sa Kinabuhi の小説・ストーリー

May sarcasm sa tonong sabi niya rito, “Uminom ka na nga lang. . .wala ka bang customer ngayon?” “Matumal ang bentahan ko ngayon. Sabi mo nga, heto at nangungulubot na ang mukha ko,” sabi nito, sinindihan nito ang hawak na sigarilyo at tumingin sa kanya, “Tagal mong nawala ah. Nakapagbagong buhay ka bang talaga?” “Pwede bang uminom na lang tayo?” sabi niya rito, kumuha ng sigarilyo sa kahang nakapatong sa mesa at nakisindi sa hawak na sigarilyo ni Joy, “Ano bang bago dito?”

he smile sweetly saka binaba yung baso at inabot saakin "My lips are sealed" umismid ako at kinuha yung baso na may wine. Yung para sakin lang talaga at walang kaagaw, ayoko na may kaagaw ako, dapat kung ano ang akin, ay akin lang. "also, tigil an mo na kalokohan mo sa katawan mo. Are you suicidal huh, parang nag papakamatay ka nung makipag sparing ka kay kuya" i said saka naman sya tumawa ng nakakaloko

Hindi naman diba? Lagi kaming nasa likuran ng bawat -isa. Sandalan sa tuwing napapa-disaster ang lahat. Ahahaha. Sinusuportahan at ginagabayan sa tamang landas ang friendship namin. @Death Wish

Joke lang po iyon ah, biro lang. "Ako hindi baboy, pero ikaw mukha kang unggoy. Magfocus ka na nga lang sa pagmamaneho at baka kung ano pang mangyari sa atin pag bigla kitang binigwasan dyan," pananakot ko dito at muli nalang pinikit ang mga mata. "Hindi ako unggoy, Shella-baby. Masyado akong gwapo para maging unggoy-" "Oh eh di gwapong unggoy, masaya kana?"

"Ayoko nga. Baka bangungutin pa 'ko, 'no." He laughed without a humor. "Ha-ha. Nakakatawa." "Ha? Hotdog." Ngumisi siya. "Do you wanna see my hotdog?" Umismid ako. "Ayoko. Hindi 'yan jumbo at tender juicy." Umiling siya habang natatawa. "You're unbelievable, Veranda. Pumasok ka na nga roon at matulog." I stuck my tongue out. "Pikon!" "Ayaw ko lang patulan ang mga banat mo baka hindi mo kayanin"

Hindi, baka nasa cafeteria at kumuha ng tubig. "Bakit ang lungkot mo ata ngayon? Mamamatay kana ba?" sinamaan ko siya ng tingin. "Easy, hayaan mo, pwede naman kita buhayin. Basta mahahawakan ko ang patay mong katawan, kaya kong isapa sa iyo ang isa sa mga buhay ko." Hindi ba dapat iniingatan mo ang buhay mo? Hindi mo dapat binibigay yan sa kung kanino lang." sita sita ko sa kanita.

"Bakit?" "I need help. Nasa Subic si Iris and they are having an all white fucking party. Baka biglang makasal 'yon at—" Napabunghalit ng tawa si Estefan. "What is so funny?" Nairita s'ya bigla.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Sabi nito “Biro Lang oo syempre naalala ko lahat” Sige nga ano? Na kahit na anong maging bunga o resulta ng gagawin ko eh kakayanin ko pero Wala akong sinabi na lalaban ako. “Beshy Naman eh akala mo lahat puro biro Lang, naku beshy ako na nga lang ang lalaban para sayo naiirita ako sa bruhang babaeng Yun !” gigil nitong Sabi

Ano pa nga bang magiging saysay ng lahat kung wala ka ng dahilan para mabuhay, kung wala ka ng kakapitan at pagkukunan ng lakas. "Pero alam n'yo... H'wag n'yo ng isipin 'yon! Paminsan-minsan lang talaga ay malungkot ang buhay. Hayaan n'yo kapag maayos na ako ay pwedeng-pwede kayong bumisita sa akin! Gagawan ko kayo ng masasarap na street foods!" Ngumiti ito at muling kumain.