Aurora Princess Story の小説・ストーリー

sabi ni Lucas, “mas delikado ka pa kaysa dati. Magiging target ka ng lahat—hindi lang ni Samuel.” Huminga nang malalim si Aurora, saka tumingin sa kanila. “Kung gano’n,” bulong niya, “oras na para hanapin ko ang sarili kong alaala. Hindi ako magiging laruan ninuman. Kung kailangan kong maging reyna, ako mismo ang pipili kung paano.” At sa huling pagtingin sa madilim na dagat, nagpasya si Aurora na simula kinabukasan, hindi na siya ang babaeng tumatakas—siya na ang manghihila sa mga lubid ng laro.

Kahit naman galit siya sa kaniyang mga magulang, batid kong nalulungkot pa rin siya sa mga nangyari sa kanila sa nakaraan. “Ilang taon ang lumipas, sumiklab ang pinakamatinding digmaan sa pagitan ng mga bampira at mangkukulam. Nagwagi ang mga mangkukulam sa digmaang ito at nilipol ang lahat ng bampirang nabubuhay gamit ang kapangyarihan ng Luna Rossa. Ipinaghiganti ni Ina ang pagkamatay ng aking ama at pinaslang ang reyna ng mga mangkukulam nang mabawi niya ang kaniyang orihinal na kapangyarihan. Kinuha niya ang trono at kinoronahan ang sarili bilang bagong reyna. Binura niya sa isipan ng lahat ng mga mangkukulam ang tungkol sa inyong angkan at sinimulan niyang isagawa ang isang ritwal para

napabuntong hininga ito. Napapikit ako ng mariin dahil nararamdaman kong nagtutubig na ang mga mata ko. Alam ko ang ibig niyang iparating. "Si Prince, kailangan ko na siya Shenna. Kailangan na siya ni King. Matagal ng graduate si Prince sa magandang school sa America dahil advanced ang talino niya, kung tutuusin ay hindi na niya kailangan mag-aral sa FU. Siya na lang ang hinihintay namin Shenna. Pero ayaw niya pang tumulong samin dahil ikaw ang iniisip niya. His world revolves around you Shenna, no, you're his world. Sayo nakasalalay ang lahat Shenna. Ako na ang nagmamakaawa sayo, please let him go Shenna. Please."

" W-what..? " " Yeah, you heard it right..papalubog na ang kumpanya mo, and I already let go of it long time ago, it's almost in it's bankruptcy.. if you're not coming with me.. wala na akong ibang magagawa but to let it fall..," "No .. how..how can I save it.. " " Money is just the problem Aurora.. if you come to me, it'll be easy.. but if you're not.. wala na akong magagawa.. you already neglected your duty as a heiress of that company"

Pagbaba nila ng eroplano, tumatakbo si Aurora sa unahan, kagaya ng lagi niyang ginagawa. Si Argus naman ay naka-kulong sa braso ni Lizzy, mahinang nakasandal sa balikat niya. “Mommy, are we here?” tila ba excited na tanong ni Aurora sa kanya. "Ang sabi mo ay dito ang totoo mong home, I'm so excited to visit a lot of places!"

The Riveras thought they had buried her, but they forgot one thing about Project Phoenix: A phoenix only rises after it has been burned to ashes. The storm continued to howl, but Aria began to walk. She didn't know where she was going, but she knew one thing for certain: She would be back. And when she returned, she wouldn't be the intern they could easily step on. She would be the storm that would tear their empire down.

“Can you tell me… what was that friend’s name?” “Aurora.”

Ang mga ngipin niya itim at mukang natanggal na ang iba. Pamilyar ang ngising iyon. Ganitong ganitong ngumisi ang sumanib noon kay Aurora. Napa takip ako ng bibig. Nagsimulang manginig ang mga tuhod ko. Bumabalik sa isipan ko ang mga nangyari. H-hindi kaya.... Hindi na ito si Aurora? Hindi kaya bumalik ang kaluluwang yun sa katawan ni Aurora? the end---

Just some random Emperors who plan to use us for alliance. Who am I? The infamous princess of Estineian. That would only bring him embarrassment and humiliation. "Ngayon lamang sila nagkikita-kita at hindi pa nila gaanong kilala ang isa't isa," pahiwatig ng Emperador Aulus sa amin, "Why don't we make time for the two of them alone?" Nakita kong pasulyap-sulyap sa akin ang prinsepe matapos itong may ibinulong sa emperador.

patuloy ni Aurora, tumingala habang mayabang na nakatingin sa kanya, “dahil masyado kang spoiled. Ginawa kang prinsesa ni Nolan, kaya hindi mo alam kung gaano kalupit ang mundo.” Habang sinasabi iyon, napatingin si Aurora sa sanggol na karga ng nurse, at lalo pang lumaki ang ngiti niya. Sa isip niya, ‘may asawa akong si Axel, successful, may pera, may anak… ako ang tunay na panalo.’ Ang kaunting pag-asang pinanghahawakan ni Cassie na baka makaligtas pa sa ospital ay tuluyang naglaho sa mga salitang iyon.