Bagsak Na Buhok Novels & Stories

Pagod na nilagay ni Jim sa mesa ang isang bag na may ilang hibla ng buhok. Tumango ang assistant.

Kayumanggi ang buhok, at kayumanggi ang mga mata na halos parang lupa na bumagsak sa dagat. May kaunting tuod siya sa baba na nagpa-mature sa kanya ngayon. Kitang-kita ang makapal niyang kilay at mahahabang pilik-mata. Naka-coat siya, at may backpack siya na kagagaling lang niya sa college at dumiretso sa akin. Medyo pagod ang itsura niya, pero sumilay ang ngiti sa labi niya at nahuli kong sinusuri siya.

Batangas “That’s kind of big,” Primo commented as he look at Heather’s travel bag. “Baka kasi abutin tayo ng kinabukasan do’n. We’ll never know what to expect kaya nag-impake ako ng extra clothes,” Heather explained as she put her bag in the backseat. Tumaas ang kilay niya nang makitang ang daming chips at cookies sa likod. “Snacks,” Primo said when he observed Heather’s wondering expression.

Ihhhh, nakakahiya talaga! Umalis na ako sa bahay. Anong oras na rin kasi. Hawak-hawak ko ang sling bag kong may lamang pitaka, eco bag, at phone. Kanina pa kasi ako nakakarinig sa labas ng bahay namin na may bagong bagsak na fresh Baguio strawberries sa palengke ngayong hapon. Nung marinig ko ‘yun, bigla kong inalok sa text message si Sir Keilys.

mahabang saad nito. “N-No, II have no idea. Hindi pa po siya tumatawag sa akin at— marami po ba siyang dala na mga gamit?” “Isang travelling bag na hindi kalakihan lang ang dala niya sa pagkakatanda ko ang nakita kong bitbit niya nang magpaalam siya sa akin kanina.” Business travel ‘tapos isang travelling bag na hindi kalakihan lang ang dala niya? Ano’ng klaseng joke iyon?

Wala na ang gel sa buhok. Naka-suot lang ito ng puting polo shirt na nakatupi ang manggas hanggang siko, at nakabukas ang tatlong butones sa taas, na nagpapakita ng bahagya sa kanyang dibdib. Naka-slacks pa rin ito pero nakatapak na lang. Ang buhok nito ay magulo, basa pa, halatang kakatapos lang maligo. Hawak nito ang isang baso ng whiskey.

Nang mag kislapan na ang flash ng camera nilabas ko ang salamin na brand din ng kumpanya, sinuot ko ito at inalis ko ipit buhok ko. Ginulo ko ng bahagya ang buhok ko at nag lakad hanggang makarating sa dulo. Doon ko pinakita ang dala kong glass bag mahirap buhatin dahil may kabigatan pero hindi pwede bitawan kumdi mababasag ito. One of the collection ang hawak ko, nakita ko sa mga mata ng manonood na taga Baguio din, ang pagka mangha sa kanilang mga mata.

I think and I don't care. Nakapolong puti s'ya at naka pantalon, Nasa gilid n'ya ang bag pack na hawks ano s'ya high school? tsk. Ayos rin ang buhok n'ya medyo mahaba 'to pero nakakapang dagdag naman ng kagwapuhan n'ya.

Breakfast. Hinawi ko ang mahabang buhok ko nang sumabog ito pagbaba ko ng sasakyan na nirent namin. Kinuha ko ang maliit kong shoulder bag saka ito inilagay sa aking balikat. "Hindi masyadong malaki ang nabili nating bahay pero ayos na ito kaysa nangungupahan tayo," sabi ni Mama.

At syempre hindi mawawala ang mga bag may shoulder bag, bag pack, at Hobo bag. Hindi ko na kayang titigan lahat 'to masyadong marami at mahal. Ang sakit sakit sya bulsa. Niligpit ko nalang ito sa closet ko at inayos. Nang matapos ako, nagshower na ako para malinisan ang sarili ko ay natulog. — "Bye, Love" What a dream?! What panaginip lang 'yon? Hindi.. bangungot...