Bakat Na Titi นิยาย & เรื่องราว

Mukhang alam na nila Tita at Tito ang tungkol sa pagbubuntis nito. "Basta ka na lang nagpabuntis sa lalaking hindi mo nobyo? Ano ba ang nangyayari sa iyo Jeann? Kaya pala kanina ka pa nakatambay sa kwarto ni Veronica! Kanina ka pa dito at hindi mo man lang nabanggit sa amin ang problemang iyan!" narinig kong galit na wika ni Tito Gabriel. Sa tono ng boses nito mukhang disappointed ito sa apo.

Ang ingay ng restaurant, ang mga boses, at ang galaw ng mga tao sa paligid ay biglang naglaho. Ang natira na lang ay ang titig na matagal na niyang iniiwasan, isang titig na may dalang alaala, sakit, at mga galit. Isang titig na kahit ilang taon na ang lumipas ay hindi pa rin nawawala ang bigat, na parang kayang durugin ang lahat ng pilit niyang itinayong lakas ng loob. “Omyghad! Omyghad! Omyghad! He is here!”

"Bakit? Sumasakit na naman ba?" "Wala. Ang puso ko... sa'yo lang tumitibok." Walang makapagsabi kung paano siya kinilig sa mga effortless nitong mga banat. Na talagang tagos hanggang sa kanyang buto. Saglit siyang ngumiti, at isiniksik ulit ang mukha sa dibdib nito para itago ang kapulahanan ng mukha. "H-hey, w-what's wrong?"

Nakatingin lang ito sa akin. "Good morning po, Sir," bati ko at yumukod pa ako sa harap nito. Nakakahiya naman eh, may tukmol sa harap ko baka sabihin hindi ako marunong rumispeto sa tukmol. "Good mo--" "Baby Ze!" Hindi natapos ni Zeus ang pagbating gagawin sana sa akin dahil sa pagsulpot ng isang babaeng parang parot sa sobrang pula ng tuka.

gulat na sambit ko at tuluyang lumapit sa kaniya. Isang tipid na ngiti ang pinakawalan niya. "Pasensya ka na, anak. Pero tingin ko ay kailangan mong makasama ang mga bata." "May nangyari ba?" Mabilis na umahon ang kaba sa dibdib ko. Umiling naman si Mama. "Wala namang nangyari sa mga bata. Pisikal," malalim na kahulugang pagtatapos niya.

biglang sabi ng binata, paos at mababa ang boses, may halong pang-aakit, init, at isang hindi mapigilang pang-akit na nagmumula sa titig nito. Nagulat si Thali, napasinghap. “Bakit? Kailangan pa bang subuan kita? Magpapalit pa ako, hindi ka na bata, hindi porket tinatawag kitang baby ay literal na baby ka na," taas-kilay niyang sagot.

Tumawa pa ng pagkalakas-lakas si Tita Baby habang nagkukwento. Pilit na ngumiti ang mga kapatid niya maging si Tita Hanna na mukhang nahiya dahil sa sinabi ni Tita Baby. Ang matandang tabachoy talaga na ito, napaka insensitive. Kapag sinabihan ko ba silang 'wag gagaya kay Tita Baby na kumain ng marami at baka magaya sa kanya na maagang napabayaan sa kusina, anong mararamdaman niya?! "Ate, wala namang may gusto sa nangyari kay Hanna. 'Wag kang magsalita ng gan'yan, kasalana sa Diyos 'yan," sabat naman ni Tito Babes.

wika pa ni Papa "Of course, I will Tito," nakangiting sagot naman niya saka binalingan ako. "Kitakits, baby!" natawa na lamang ako habang pinanonood siyang lumabas ng bahay. Thank you so much, Seiichi. I will definitely miss you. . .

I said then I laugh. "Mommy, huwag po kayong makinig kay Tito. Because, tito is crazy. Tito always laugh, kahit wala naman pong nakakatawa. It's not funny right mom?" Nagawa pa talaga niyang ipagtangol ang sarili niya. kailangna ko bang tawanan ang sinabi niya? Nagmumukha pa rin naman siyang cute. Kaso nga lang, kakasabi ko pa lang na hindi ako crazy, ngayon inulit pa niya kay Bella.