Tula Para Sa Ama Novels & Stories

Narinig kong reklamo ni Pablo. “Ano ka ba. Kapag tayo ang nakahanap kay Señorita Talulla. Sa atin na ang dalawang milyon na patong sa ulo niya,” natatawang komento ni Cruz. Hindi ko maiwasang manggalaiti sa inis at mapamura. Dalawang milyon?! Dalawang milyon ang ibibigay ni Mama sa kung sino ang makakahuli sa akin?! Kuyom ang kamao kong gumapang ako at nagtago sa ilalim ng makakapal na talahib. Dalawang milyon?! Puta! Dalawang milyon! Paulit-ulit na sigaw ng hindi ko makapaniwalang utak.

Pinapagdala nila ako ng extrang resume kaya gumawa ako nito. “Saan ka pupunta? Lalayas ka?” harang ni Tita nang lumabas ako at makita na bihis na bihis, “Sige, Amara, lumayas ka na! Huwag na huwag ka nang magpapakita sa amin! Huwag na huwag ka ng babalik. Sasabihin ko sa Papa na lumayas ka!”

Magkatabi kaming kumain ni Am-Am habang ang mga mata nila ay hindi naalis sa amin. "Ang sarap po ng luto niyo, Tita," ngiting saad ni Am-Am. Napaismid naman ako at muntik pang mabulunan dahil sa kaniya. Tinignan ko naman siya nang hindi makapaniwala dahil sa pambobola niya. "Salamat, anak," wika naman ni Mama. Napataas naman ang aking kilay matapos marinig ang huli niyang sinabi.

Nakalimutan niya na may ibang tao pa pala sa kanilang paligid. "Congratulations, Iha, masaya ako na sa wakas ay nakadaupang palad na rin kita, Maaari mo na akong tawaging, Mama." Masayang bati ni Doña Amanda kay Thalia bago ito mahigpit na niyakap, naguguluhan man ay ngumiti na lang ang dalaga saka gumanti ng yakap sa kanyang mother in-law.

Ayokong mag-isip pa, sana mali ang naiisip ko. Nang makarating nang Palasyo si Tamara, sinalubong siya kaagad ng kaniyang abuela. "Abuela, akala ko po ba ay masakit ka?" tanong ko rito. "Huh? Hija es el único búfalo viejo. (Kalabaw lang ang natanda hija)." nagawang biro pa ng kaniyang abuela. Kung walang sakit ang kaniyang abuela tila niloko siya ng tita Marga niya.

sagot naman ni Mommy. "Nag-aalala ako sa kanya Amiga. Wala siyang ibang mapuntahan, paano kung mapahamak siya. Wag naman sana Amiga...isipin ko pa lang sumsakit na ang kalooban ko". Malungkot na wika ni Tita "Uuwi din yun Amiga nagpapalipas lang siguro ng sama mg loob." sagot ni Mommy.

Sa simpleng puri lamang niya sa akin ay tumataba naang puso ko. Tumingin ito sa ama. "You look still the same dad." Natawa na lang ako sa komento nito para sa ama. "Yeah, still handsome," sagot dito ni Alejandro lumapit dito. Nakita ko namang na napalabi ni Antalia dahil sa sinabi ng ama. "Sleep early, okay? Don't play too much of your gadgets," paalala nito sa anak. Tumango naman ang bata.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Kung hindi ko sana minahal ang taong tulad ni Luca, hindi sana ako masasaktan ng ganito, Kung hindi sana ako naging padalos-dalos sa desisyon ko hindi sana mangyayari ang lahat ng ito. Napaupo si Maece at muling ibinaling ang kanyang tingin sa kanyang tiyan. Tama bang binuhay ko ang batang hindi ko naman kilala kung sino ang tunay na ama? Kung hindi ko ipinagpatuloy ito, mahihirapan ba ako ng ganito? Hindi inalis ni Maeve ang tingin sa kanyang tiyan habang patuloy na bumubuhos ang kanyang mga luha.

Hindi ko nakita ang gulat sa mukha ni Lolo at Dad alam nila so totoo nga. Tita Butter ayb mukhang gulantang sa mga nalaman at parang tinakasan ng ulirat. Ako man hindi makapaniwala na si mama Hayna pala ang dugong Hermoso ang sakit na nag hirap ito noon yun pala ito ang dapat tumamasa ng lahat kahit pa anak ito sa labas.