Banished In Tagalog Novels & Stories

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Walang duda. Sinamaan ko siya ng tingin. “Wag na wag mo siyang lalandiin, Adrian, I'm telling you. Kundi babayagan kita.” Wala sa sariling sabi ko at doon lang pumasok sa utak ko ang huling sinabi nang makitang napatigalgal sila. What the? Calista, did you just say babayagan? What the effin' term did I just use? Tagalog na tagalog.

pamamaalam nito. Tumango naman ako. . . . . . "I'm so sorry for your lost, Montenegro's" madamdamin na ani ko sa mga Montenegro. Kasalukuyan kaming naririto sa Mansion nila sa Batangas dahil dito nakaburol ang labi ni Marisse. "Senator" ani agad ng isang babaeng may bitbit na anak. Sa wari ko ay kasing edad lamang ni Marisse ang batang ito.

--- --- --- --- Nanigas ako. --- --- --- --- "Hindi." --- --- --- --- "Hindi maaaring..." --- --- --- --- "Quinn." Mahinang sabi niya. --- --- --- --- "Noong gabing iyon..." --- --- --- --- "Nagkahiwalay ang lahat." --- --- --- --- "Si Lucian ay kinuha ng mga kalaban." --- --- --- --- "Si Amara ay itinago." --- --- --- --- "At ikaw..." --- --- --- ---

Kinaladkad nila ako palabas ng building. Panay naman ang angal ko sa kanila! Padabog na binitiwan nila ang braso ko nang napalabas na nila ako. "Huwag ka ng babalik dito, Miss. Banned ka na daw utos ni Sir Ignacio," ani ng isa. Tinalikuran nila ako habang nanunuot naman ang galit ko. Bwiset!

Iba ang dating pala kapag purong tagalog ang ginamit sa panglalandi. ‘Liam-“ Kinurot niya ng mahina ang tagiliran ng Binatang wala yatang balak na umalis sa kanyang harapan. “Ang bibig mo-h’wag ka nan gang magtagalog. Ang pangit pakinggan!” Tinakpan niya ang tenga at iniiwas ang mukha upang hindi nito makita ang kanyang pamumula.

(medyo nasusuka ako dahil sa tequila na nainom ko kaya lumabas muna ko ng bar para maghanap ng masusukahan) "baka pwede naman dito sumuka. "sabe na sakanya yang kotse nayan. e kung sipain ko kaya wala naman sigurong makakapansin. Atsyaka mayaman naman siya paayos niya o bumili siya ng bago "nakakainis kase talaga siya. bakit ba kase siya pa ang step brother ko marami naman dyan na matino. sa spoiled brat pa napunta. gagawin ko nasa yung binabalak ko kaso may babaeng lumabas sa kotse nito at nag susuot ng damit pangtaas

Banana Pie: "Huwag kang mag-alala, ang bastos sa kabilang panig ay talagang mabangis. Sinabi niya na gusto niyang labanan ang tatlong tao nang mag-isa, kaya hiniling niya sa akin na humanap ng dalawang katulong. Huwag kang maging mahiyain. Napakalakas ng iyong brother Zoren at brother Cockroach. Hahanap ako ng katulong na kayang makakuha ng puntos. Tiyak na matatalo natin ang kabilang panig." Nakita kung gaano siya kumpyansa, binuhusan siya ni Alana ng isang palanggana ng malamig na tubig: "Pero wala si Brother Zoren at Brother Cockroach ngayon." Banana Pie ay tahimik: "..."

Nathan Bakas na bakas sa mukha ni Ysla ang pinaghalong sakit at galit, isang ekspresyong tila sumisigaw ng pagkadismaya at pagkabigo. Hindi ko siya masisi. Sino ba naman ang hindi magwawala kung mismong taong itinuring mong pamilya, ang tiyuhin mong pinagkatiwalaan mo, ay siya palang mismong dahilan ng pagkaguho ng tiwala mo sa buong mundo?

Seryoso ang mukha. "The natural way," diretsang anito na nakapagpasinghap sa kanya. Napamaang siya dito di makapaniwala sa mga lumalabas sa bibig nito. "No." Nagbawi siay ng tingin. "Mag-uundergo ka rin sa In vitro--"