Beauty Pageant Sayings Novels & Stories

"Hoy! Kahit iniwan ko sila, hindi nababawasan ang ganda ko! I'm confidently beautiful with or without them!" "Shala! Pwede ka ng sumali sa Binibining Pilipinas!" Pumalakpak si Crezst habang nagpipigil sa tawa si Helen. "Ehem, may PowerPoint pa palang ipapasa. The clock is ticking, deadline is coming." Paalala ko at bahagyang naaliw sa mukha nilang pinagbagsakan ng langit.

Kung gaano siya katapang sa tingin ng karamihan ay ganoon din siya kalambot pag mag-isa nalang. "You can do this! Ngayon ka pa ba susuko gayung unti-unti ng natutupad ang mga plano mo? Much better if you just enjoy the moment now at saka mo muna isipin ang ibang mga bagay. This is your special day and you supposed to look beautiful. You're a brave and strong woman." Mahabang salaysay niya habang kinakausap ang sarili sa harap ng salamin.

"Kung gusto mo akong titigan, gawin mo nang harapan. Wala nang kailangan pang maglihim. Alam kong maganda ako. Maaari pa akong manalo ng runner up sa beauty pageant." Hindi napigilan ni Morgan ang tumawa, "Akala ko sasabihin mong kaya mong manalo ng championship." Sinagot siya ni Alex nang walang hiya "Mapagkumbaba naman ako. Kahit na kaya kong manalo ng championship, hindi ko kailangang sabihin ito nang hayagan." Pagkatapos hugasan ang kanyang mga kamay, inimbitahan siya ni Alex na mag-almusal.

My every word was filled with virtue and conviction. "Being soft does not make anyone less of a person. Sometimes, we also have to be weak in order to grow stronger. Do not ever change just to conform in other people's world. Just be yourself and rule your own queendom." I gave a one last alluring smile before uttering my thank you. Everyone clapped and it was my signal to elegantly go back to my position. Nakangiti man ako habang nakaharap sa audience kanina ay hindi ko maiwasang mapapikit pagkatalikod.

Mommy told me to dress up because that would be formal. I stared at my reflection for the last time. I braided my long hair. I applied liptint 'cause I am not fond of lipsticks. My complexion's fair and white. Minsan nakabase kasi ang kagandahan mo sa kulay ng kutis mo. I sometimes hate it though. We should appreciate beauty regardless of the race, skin color and nationality. Sabi nila, beauty is in the eye of the beholder. I beg to disagree. It must be a matter of appreciating all features. Walang maganda. Walang pangit. Everyone was deserving of the attention. "Tara na, 'nak." Tumango ako kay Mommy saka sumunod sa likuran niya.

CHAPTER 35 May this affair forge bonds among all of us. May the fruit of this fulfilling activity be ours not only as keep safe but as wisdom, as an experience, as a piece of the magnificent gift named “life”. Ladies and gentlemen, let us welcome our participants in they dazzling gown and stunning americanas!”

sabi muling sagot ng isa, sabay irap. "Hoy! pwede ba manahimik nga kayo d'yan! Mahiya naman kayo. Hinding- hindi ang mga klase n'yo, ang magugustuhan n'ya." sabi ng isang maganda at maputing babae na nasa likuran n'ya kanina lang, sa dalawang nag- uusap na bakla. "Hindi n'yo ba nakikita ang beauty na ito? Sa g'wapo n'yang iyan, ay tiyak ang hanap n'yan, ay yung gaya ng beauty ko, na kayang iharap sa lahat" sabay turo sa sarili nitong mukha. "Tiyak naman na sa inyong lahat, ako ang unang- una n'yang mapapansin, at ako ang magwawagi!" bulalas nito. Umingos ang isang bakla rito.

sabi naman nung isa at winawagaygay pa ang kaniyang mga kamay. "Oo nga sis. Di ka ba humaharap sa salamin para tingnan ang mukha mo?" "Tumitingin naman minsan." "Oh, e hindi mo ba nakikita kung gaano ka kaganda?" "Nakikita naman pero di ko masabing maganda talaga ako. Kumbaga e subjective lang, masasabi kong maganda ako para sa sarili ko, pero di ko masasabing ganon din ang nakikita ng iba sakin. Naniniwala kasi ako na beauty is in the eye of the beholder." nagpalakpakan sila bigla kaya nahihiya kong nilibot ang tingin saka sila sinaway.

"Sige na, Anak. Ubusin mo na iyan, tapos matutulog na tayo." "But you're not sleeping." Napailing na lang ako. Hindi ko na lang siya sinagot. Bukas dapat manalo ako. May contest akong sasalihan bukas. Beauty pageant para sa mga nanay. Five thousand din ang first prize. Ayaw ni Ate Carmie sumali, kaya sasamantalahin ko na. Kami lang naman ang pinaka-sexy at pinakaganda dito. Hindi man kasing ganda nang kami ay mga dalaga pa, pero atleast hindi pa naman kami gaanong kumukupas.

D sa tuwa sa ipinapakita kong progress. "It's all thanks to you. You're a good coach. You bring out the best in me." Gusto ko rin itong papurihan dahil talaga namang magaling itong magturo. "Basta ha, huwag na huwag mong kakalimutan ang mga bilin ko. If you want to win this pageant, always remember - The Impression, The Walk, The Talk, The Face and Body, Intelligence and Confidence. And huwag ding kalilimutan ang mga exercise to tone down your body. Watch your diet. Anyways, you have a nice body, hindi na kailangan pa ng enhancement o kung ano pa man. Oh siya sige sabi mo mauuna ka na. See you again next week for our last week. Bye."