Bed Friends Novels & Stories

I guess I need to tell them about this dahil baka mabaliw na 'ko pag wala pang tumulong sa'kin. I know I can trust them. NAKA UPO lang ako ngayon dito sa couch ko sa kwarto at pinapanood ang ginagawang panunuri nila Sab at Denny kay Mr.Fictional Character na ngayon ay papalit-palit din ang tingin sa dalawa kong kaibigan at biglang tumayo saka mabilis na tumabi sa'kin. "Your friends are weird." Bulong niya na narinig din naman nila.

Hindi pa man sumasagot ng 'oo' ang kaibigan ay pasimple na niyang binuksan ang bintana ng kanyang kuwarto. "Madam lang kung makapag-utos!" reklamo ng kaibigan niya. "Okay i'll be there in a minute!" Natuwa si Franki sa narinig na sinabi ng kaibigan, alam naman niyang hindi siya nito matitiis. Since elementary hanggang maka graduate sila ng college ay mag bestfriend na sila. "Hihintayin kita doon sa kanto!" sagot niya. "Huwag na doon baka may masamang tao ang mapadaan at gawan ka pa ng masama, hintayin mo na lang ako sa tapat ng gate ng bahay ninyo, mag memessage ako kapag malapit na ako."

Since, ang kaibigan nila parehas ang may birthday. Nang nasa kasarapan sila ng pag-iinom. Nagpaalam bigla ang kanyang boyfriend na magko comfort room lang kaya pumayag naman siya.. Hindi siya nag-isip ng kung ano rito, malaki ang tiwala niya sapagkat medyo matagal na rin naman silang dalawa at ni minsan hindi naman ito nagloko sa kanya.

They are Kidd's Highschool Friends, hindi ko pa sila na-meet before. "Happy birthday, CEO!" pabiro nilang bati kay Kidd at saka nag-apiran ang mga ito. Pinakilala ni Kidd ang mga Highschool Friends niya kina Ryle, Chester at Red. Mukha naman silang same vibes lahat. Yayamanin din ang mga itsura. "Girlfriend ko pala. Si Aria," pakilala niya at saka ako inakbayan. Nagkantyawan naman ang mga tropa niya except kina Ches, Ryle at Red.

Uy' ang nickname ko dito sa messenger. Ewan ko ba pero naiinis ako sa tuwing magcha-chat siya ng ganito. Ano nanaman ba'ng kailangan ng isang 'to sa akin? Si Theo ay classmate ko. Isang upuan ang pagitan niya mula sa aking kinauupuan pero gaya nga ng sabi ko, hindi kami ganoong kaclose sa isa't-isa. Hindi ko nga alam kung kaibigan ang tingin niya sa akin kahit friends kami sa friendsbook. Wala naman akong masyadong alam tungkol sa kanya maliban sa pagiging tamad niya sa pag-aaral. Tipikal na one of the boys at the back.

mapilit nitong tanong sa mga kaibigan. "kasi bessy ang boyfriend mo nagsend ng picture and video sa mga friends niya. Hello?! Wesley? Aaron?!. buti pa nga si Sebastian sinabihan ang mga friends nya. Eh ikaw bruha ka kelan mo planong sabihin samin?" may pagtatampong tono ni Kim. "hahahaha bessy ngayon ko sana planong sabihin, invite ko sana kayo mamayang gabi for dinner, then lilibre ko kayo ng drinks."malambing na sabi nito sa mga kaibigan.

I hadn’t eaten since earlier—it was already 4 PM. I rolled out of bed, stretching a little before heading toward the door. I walked quietly, but just as I was about to step out, a familiar voice rang from below. “Don’t be ridiculous, Kent! I don’t believe that!” I froze mid-step. Wero? Tilting my head, I opened the door a little more and peeked down the stairs. And sure enough, there was Kent with Wero, Clyde, and Justine—but what really surprised me was seeing Clyren with them. He usually didn’t hang out with them because of how busy he was at the hospital.

I nodded excitedly. "Right!" "It's normal. Friends always do that. Right?" "Right!" "Anyone who thinks that there is something between you guys is wrong! Friends can sleep together, right?" "That's true!" "I know friends can be jealous. They can cuddle on the bed when they are drunk, and they can follow each other everywhere. They can even look into each other's eyes without blinking. Those are real friends' actions. Right?" "Exactly." "And the most important thing is, you can blush until your ears turn red everytime we mention the name of a friend. Right?"