Novel & Cerita Little Nightmares Story

Wala naman talaga siyang balak guluhin ang mahimbing na pagtulog nito pero hindi naman siya papatulugin ng pag-ingay ng kanyang tyan. Bumwelo muna siya saka maingat na kinatok ng tatlong beses ng pintuan. "Daddy dok, gising ka pa ba?" Ani Dreams at gumawa ulit ng ingay gamit ang kamao ng ilang beses. Naging malakas na ang pagkatok niya kaya imposible na hindi magising ang binata na nasa loob ng kwarto. "Daddy dok, gising ka pa-----"

Ramdam ko parin ang sakit sa ibang parte ng katawan ko "But dad how is mommy tired? Hindi ba siya nakatulog ng okay last night?" Boses naman ni Ally ang narinig ko "No baby, mommy had a nightmare kaya hindi sapat ang tulog niya" I can sense how Lucian is serious with his answer kaya tahimik akong napabuntong hininga What a lame excuse Lucian! bulong ko sa akong sarili

Kita niya ang akmang pagtayo nito ngunit bumalik din sa pwesto. "Ca-can I stay here.. just for the night..? I-I was afraid to-to be alone.. in night... Be-because those.. night mare's keep hunting me.. And I'm lack of sleep.. and.. alam mo ba.. hi-Hindi ko man lang.. makabonding.. yun-yung gwapong may ari ng lugar na ito" and hiccups again, and again. Natawa naman siya. Wala man lang itong sagot.

Tanong nito at kinukusot-kusot ang mapupungay na mga mata. Lumapit ako at lumuhod sa harapan niya para magkapantayan kami. I smiled. "Why are you still awake?" She pouted. "I have a nightmare, ate and I'm scared." Nginitian ko siya na nagsasabing maayos lang ang lahat. Hinawi ko ang mga hibla ng buhok nito. "Nightmares are not true," Yeah, as if Ella. "Kaya wag ka ng matakot, okay?"

“I don’t know. Siguro yung mukhang motivated man lang. Not unlike your look right now. Dinaig mo pa ang kakagaling lang sa break up.” Napabuga siya ng hangin at napasandal sa swivel chair. “I’m not getting a decent sleep lately,” aniya. “Work? Dude, I already told you to—” “No, it’s not,” he said, cutting him off. Nahilot niya bigla ang sentido. “I keep on having this dream—like there was this girl who was crying and she kept on telling me that she wanted us to go home. But the next thing I knew she was already lying in a pool of blood.”

They were entering the month of Novermber, maybe that’s why the rain was more frequent. Niyakap niya ang mga binti at ipinatong ang noo sa ibabaw ng tuhod upang itago ang mukha niya. She was scared. Why does strange things always happen to her every time it rains? “When did you get home?” Nakatulog siyang wala pa ito. Hindi niya namalayan ang pag-uwi ni Russel. “An hour ago… You go back to sleep.” She glanced at the wall clock and it was eleven in the evening. Thinking about her nightmare made her afraid of falling into sleep again. Humigpit ang pagkakayakap niya sa sarili, hindi siya makakatulog ulit.

Pagod na siya. “ I’m tired,I always wake up in the middle of the night screaming and crying. Nightmare after nightmare,I’m scared to close my eyes because I can always see them. They’re here!” Nilipat niya ang kutsilyo sa ulo niya,umiling ang kapatid niya at naglakad na palapit sa kanya. Umatras siya,puno na ng luha ang mukha.

"Three to five days lang siguro ako roon, dad." Habang nag-uusap silang mag-ama ay sumulpot si Avi, sabog-sabog pa ang buhok nito't may nakabahad na natuyong laway sa kanang pisngi. Sa halip na mainis ay natuwa pa siya, ibig sabihi'y mahimbing ang tulog nito. "Dad, I have a nightmare." Sumampa ito sa kandungan niya't yumapos ang maliit nitong braso sa leeg.

I wander and wander. The growing pain inside me was accompanied by those nightmares. I would cy in the middle of the night. Hanggang mag 7 years old ako sa kwarto ako nila Mom natutulog. Kaya siguro hindi nadin sila nagkaroon ng isa pang anak. Having me is enough and too much. I can see it, I saw it many times they are hurting because of me. Malayo ang bahay namin sa main mansion dahil iyon daw ang gusto ng ama ko. I was crying in my sleep, until now.

Pulang-pula ang kaniyang mukha at pawis na pawis kaya’t kinuha ko ang towel sa night stand. “Ni-kita po ni Dut-dut si Wowa na ni-dugo at hindi na po ni-gayaw, Mama. Ni-takot po si Dut-dut. Ayaw po ni Dut-dut na ni-dugo at hindi na po ni-gayaw si Wowa,” pagkukuwento niya. A sudden chill crept in me, and out of nowhere, I started to feel agitated after I heard what my son dreamt of. I looked at the walk clock, and it was already three in the afternoon.