Being A Mom Quotes Novels & Stories

Niyakap ako ni Mama nang makita nitong tumutulo ang luha mula saking mga mata. "Sssh, I know it's hard to be a mother. At walang ibang magsasabi sa'yo niyan kun'di ako lang din na nanay mo, even though we're not blood related but my heart is connected at your heart. You need to take a rest, mukhang hindi din biro ang araw mo ngayon." "Thank you, Ma." Mama is right. Walang magsasabi ng pagkakamali mo kun'di yung tao lang din na mahal ka at lagi mong nakakasama. This is a realization day for me.

hinimas ko ang hinampas ni Mom sa akin. “Wala kayo dapat ika-hingi ng tawad, hindi kayo ang magulang ng mga bata! Sila ‘yun nandito lang kayo para suportahan at protektahan din ang mga bata pero hindi niyo kargo ang lahat! Ikaw na asawa at ama! Huwag ka umasa sa kakayahan ng asawa mo at mga bayaw mo!” Sermon na naman ni Mommy sa akin.

Nasa restaurant kami at kumakain ng lunch matapos namin mamili ng mga gamit para sa baby. “How does it feel to be a mom?” Zoe's question hung in the air, inviting a moment of reflection from Mommy and Yanna, the two who had traversed the path of motherhood before. As they gathered their thoughts, I found myself drawn in, eager to absorb their wisdom and insights as I prepared to embark on my journey into motherhood. Although my babies were still cradled within my womb, I believed that listening to the experiences of others could provide me with valuable guidance on how to nurture and care for my children.

nanghihina kong salita. Umaasa pa rin talaga siguro ako na magkakabalikan kami ni Kyro.Ang tanga ko talaga.Iniwan na nga ako, iniisip ko pa rin siya. “Don’t push yourself.For now, think about yourself and your children.If a man is eager to get you back he will do everything to win you back.” Mom said. She’s right. “Thank you,Mom.”I said and hugged her. “Nag-usap na ba kayo ng kambal?Kasi kung hindi pa,you better face their ugly attitude.”Mom Said with her playful smile.

“Hindi pa naman katapusan ng mundo para sa ating lahat. Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Narito ako, hindi ko pababayaan si Mom…” Matatag man at malinaw ang pagkakasabi doon ni Uno ay hindi niya mapigilang gumaralgal ang kanyang tinig. “Yes, please. Anak, please save your Mom. Hindi makakaya ng Daddy kapag may masamang nangyari sa kanya. Mahaba pa ang pagsasamahan naming dalawa. Hmm? Bata pa kami. Bata pa ang Mommy. Save mo ang Mommy niyo, anak…”

I protested but Mamá shook her head. "No, Baby. I'm not leaving you here alone. Kawawa naman itong anak ko 'pag iniwan ni Mommy mag-isa. I can't do that to you, son. Alam mo naman na mahal ni Mommy ang baby Knight ko na yan diba?" Mamà said lovingly and my heart melted at that. Knoxx and I were so lucky to have a mom like Mamá. She is the sweetest and most caring mom.

Sobrang na-appreciate n'ya lahat ng sinabi nito. "Maraming salamat, La. Sa lahat ng suporta kahit ganito ang naging buhay ko. Isang single mother." Saad niya habang walang humpay sa pagdalisdis ang luha sa mga mata. "Walang masama sa isang single mother, apo. Ang importante ay pinanindigan mo at hindi mo pinabayaan ang iyong anak. Andito lang kami ng lolo na laging gagabay at tutulong sa iyo sa abot ng aming makakaya.

“Your Mom really know how to make you happy and I do not. How bless you are having her as your mom.” “Z...” “What? I'm just saying the truth. Look, you made this for him. You take care of him all of the time. Did someone told you that you're the mother material as a first time mom?” Siya pa lang ang nagsabi niyan dahil wala akong ibang naririnig sa ibang tao kundi ang panghuhusga sa akin.

Sinabi ko iyon habang patulo na naman ang mga luha. "S-Sobra Marciella. Lagi mong tandaan na kahit wala ka sa poder namin ay mommy mo pa rin ako, ako pa rin ang tunay mong ina at hindi si Adelleta." Natawa naman kaming tatlo dahil sa selos sa kanyang tono. "Opo naman. You're the best mom on earth," tugon ko. Isinandal ko ang ulo ko sa balikat ni Dad, hinapit naman nila ni Mom ang mga bewang namin.

Sermon ni Mommy ang bumungad sa akin nang nakauwi ako na gabing-gabi na. “Akala ko pa naman ay bumalik ka sa New York! Alam mo ba na naghintay ang mga kaibigan ko rito?” I sighed and sat on the sofa. “Mom, please, pagod ako.” “Ha? Pagod ka? Saan ka ba galing?” “Basta…” Pumikit ako. “Hay, bahala ka sa buhay mo. Pero habang narito ka sa bansang ito, magtayo ka ng business o hindi kaya make yourself famous on social media. At saka, kunin mo ang loob ulit ng anak mo.”