Being Responsible Quotes Novels & Stories

Basta na lang ako napangiti nang abutan niya pa ito ng pera, pati na rin ang driver ng tricycle. Hindi na dapat ako magulat sa paganito niya kasi nasabi naman talaga niya dati na pakiramdam niya ay responsibilidad niya ang mga taong nakakasalamuha niya. Kung ako nga na hindi naging maganda ang unang pagkikita namin, pinag-aral ako at ito... pinanagutan kahit wala naman siyang dapat panagutan sa akin. Paano pa kaya ang ibang tao na deserve naman talaga ng tulong? I don't know what kind of man did things like that so effortlessly, but there he is. Just being... him. Siguro nature na niya iyong pagiging ganoon... ang umako ng responsibilidad.

Mas lalong nagsalubong ang kilay niya sa sinabi ko at nakatiim bagang na ito. "Why not? You and the kids are my responsibility now---" "Yung kambal lang yung responsibilidad mo. Hindi porket nasa iisang bahay lang tayo responsibilidad din mo na ako, sagot ko ang sarili ko" Putol ko sa sasabihin niya pa, mariin ako nitong tinitigan, makalipas ang ilang sigundo ay pumukit ito at nagbuntong hininga na parang pinapakalma ang sarili.

Kasi kahit siya— hindi rin niya maintindihan si Edison. Hindi ito sweet. Hindi expressive. Hindi rin ito marunong magsabi ng comforting words. Pero bakit parang lagi itong nandiyan kapag kailangan niya? “Baka responsibility lang,” mahina niyang sabi. Napatingin si Karen sa kanya. “Girl, maraming responsible na tao.” Sandali itong tumigil bago muling nagsalita. “Pero hindi lahat ganiyan ka-concern.”

“Kasalanan ko ‘to, paano ko siya hahayaang magdusa sa mga naging bunga? Ang pananagutan ko ay nasa akin.” “Alam ko. Hindi mo pa lang alam kung paano maging responsable sa dalawang babae. Simple lang yan. Ang pagiging responsable ay ang pagbibigay sa kabilang panig ng kung anong gusto nila. Magkaiba si Nica at Agatha, hindi siya humihingi ng marami. Pag-isipan mong mabuti.”

“Umaarte lang ang mga artista na yun sa drama. Yung buong responsibilidad… maraming lalaki ang kayang gawin yun sa totoong buhay. Hindi naman kasing simple ng iisip mo ang mga lalaki.” “‘Di ba lalaki ka?” “Ako… ‘Di ba dapat alam na alam mo na ngayon kung lalaki ba ako?” Galit si Quincy. “Sinasabi mo ba na ayaw mong maging responsable sa kung anong nangyari?” Nilunok ni Quincy ang mga sinabi niya, hindi siya makapagsalita.

“If you can’t handle that, then maybe you’re not fit for this position.” Aray. Tumama iyon nang mas malalim kaysa sa inaasahan ko. So ganito na lang? Isang araw lang na hindi ako available, irresponsible na agad? Tinaasan ko siya ng tingin, diretso sa mga mata. “I am responsible, Sir,” sabi ko, medyo mas matatag ang boses ko ngayon. “Pero tao rin ako. Hindi robot na on-call twenty-four seven.”

Sunod-sunod siyang umiling. "Naniwala ako na magiging mabuti kang hari ngunit isa lang pala iyong kasinungalingan. Isang kathang-isip. Paano mo naiisip na takbuhan ang buhay na nakatadhana sa 'yo samantalang ilang libong tao ang nakasalalay ang buhay sa mga kamay mo?" Nag-angat siya ng tingin dito, lubos ang pagkabigo na tinitigan niya ito. "Ang sinasabi mo ay pagiging makasarili, Hawthorne. Ang pagtakbo sa responsibilidad ay nagpapakita lang kung gaano ka kahina, Hawthorne."

"Kung aalis ka aalis ka. Huwag mong ipamukha sakin na responsibilidad lang ang habol mo kaya mo 'to ginagawa!" "Responsibilidad lang ang habol ko ha, Sofia?" Napatayo ito. "Pa'no mo 'yan nasabi? Sino ba ang nag walk out kanina sa clinic? Sino ba ang nagsabing, bahala na ako kasi binuntis lang naman kita? You did'nt even seem to care!" sigaw nito.

Pagkatapos ng meeting, lumapit sa kanya ang isa sa mga junior engineers. “Sir, paano ninyo hinahandle ang pressure kapag malaki ang responsibility?” Sandali siyang nag-isip bago sumagot. “By remembering that work is important,” sabi niya, “but it’s not everything.” Tumango ang engineer. “Thank you, sir.” Habang naglalakad si Miguel pabalik sa opisina niya, napansin niya ang isang lumang larawan sa mesa.

Kaswal na sumagot si Jay, “Ang pagpapalaki sa mga bata ay pinaghahatian natin na responsibilidad, pero dahil naghihirap ka ngayon, pwede kitang tulungan sa ‘yong mga responsibilidad.” Ang pangungusap na ito ay tila mapagbigay, ngunit nang pag-isipan niya itong mabuti, mayroon itong pahabol. ‘Tinatanggal ba niya ang responsibilidad sa pagpapalaki ng mga anak ko?’